Medikaynak Search
Üye Ol Üye Giriş
Medikaynak Menü
Üye Olun / Giriş Yapın Medikaynak Icon
Artboard
Medikaynak Rxmediapharma

Kanada'da UCL ve York Üniversitesi'ndeki araştırmacılar tarafından yürütülen yeni bir araştırmada, tenden tene temas olacak şekilde bir ebeveyn tarafından tutulmak, yeni doğmuş bir bebeğin beyninin ağrılı bir tıbbi aşıya verdiği güçlü tepkiyi azaltığını bulmuştur. Bilim adamları, Avrupa Ağrı Dergisi'nde, yeni doğan bebeklerin beyinlerinde, bir ebeveynin onları giysisiz tutmasına kıyasla, onları giysili tutarken ağrıya tepki olarak daha fazla aktivite olduğunu bildirdi.

Ortak kıdemli yazar Dr Lorenzo Fabrizi (UCL Nörobilim, Fizyoloji & Farmakoloji) şunları söyledi: "Bir bebek ebeveynleri tarafından cilt temasıyla tutulduğunda, ağrıya yanıt olarak üst düzey beyin işleminin etkisinin azaldığını gördük. Bebeğin beyni de ağrıya verdiği cevabı işlemek için farklı bir yol kullanıyor. "Bebeğin gerçekten daha az ağrı hissedip hissetmediğini doğrulayamasak da bulgularımız ebeveynler ile yeni doğan bebekleri arasındaki dokunmanın önemli rolünü pekiştiriyor."

Çalışma, Londra Üniversitesi Kolej Hastaneleri'nde 0-96 günlük ve prematüre veya term yaşında doğmuş 27 bebeği içeriyordu. Araştırmacılar ağrılı ancak klinik olarak gerekli olan topuk kanı alınmasına (kan testi) tepkilerini ölçüyorlardı. Kafa derisine yerleştirilen EEG (elektroensefalografi) elektrotları ile beyin aktivitesi kaydedildi.

Bebekler ya anneleri tarafından cilt temasıyla tutuldu (bir bebek bezi annesinin göğsüne dayanıyordu) ya da anneleri tarafından giysileriyle tutuldu ya da bir bebek karyolasında ya da kuluçka makinesinde yattı (bu bebeklerin çoğu kundaklandı).

Araştırmacılar, beyinin ağrıya ilk tepkisinin aynı olduğunu buldular, ancak topuk kanı alınması dört ila beş beyin aktivitesi dalgası ortaya çıkardığında, sonraki aktivite dalgaları, bebeğin cilt temasıyla veya kıyafetle tutulup tutulmamasından etkilendi.

Ortak kıdemli yazar, Profesör Rebecca Pillai Riddell (Psikoloji Bölümü, York Üniversitesi, Kanada) şunları söyledi: "Eğer anneleriyle cilt teması varsa, biraz gecikmiş yanıt azaldı, bu da ebeveyn dokunuşunun beynin üst düzey işlemesini etkilediğini gösteriyor. Ağrı aynı olabilir, ancak bebeğin beyninin bu ağrıyı nasıl işlediği ve buna nasıl tepki vereceği, ebeveynleriyle iletişimine bağlıdır. "Bulgularımız, yeni doğmuş bir bebeği cildinize tutmanın gelişimi için önemli olduğu fikrini destekliyor."

Bebek karyolasında veya kuluçka makinesinde kalan bebeklerin beyinleri de, ağrıya giysiyle tutulanlara göre daha az tepki verdi, ancak araştırmacılar bunun nedeni bebeklerin işlemden önce toplanarak rahatsız edilmemesi veya sağladıkları hassas, kişiselleştirilmiş bakımın başarısı olabileceğini söylüyor.

Cilt temaslı grup, yüz ifadesi ve kalp atış hızı açısından biraz azalmış yanıtlar sergilese de, bebeklerin davranışları gruplar arasında önemli ölçüde farklı değildi. Diğer çalışmalar, bir ebeveynle cilt temasının bebek davranışını etkilediğini ve ağrıya ne kadar güçlü tepki verdiklerini azaltabileceğini buldu, ancak bu çalışmalar beyin tepkisini araştırmadı. Bu çalışmada, bebeklerin beyin tepkileri cilt temaslı grupta sadece azalmakla kalmadı, aynı zamanda farklı bir nöral yol izledi.

İlk yazar Dr Laura Jones (UCL Nörobilim, Fizyoloji & Farmakoloji) şunları söyledi: "Yeni doğan bebeklerin beyinleri, özellikle erken doğanlar, yüksek derecede esnekliğe sahiptir ve gelişimleri büyük ölçüde ebeveynleriyle olan etkileşimlere bağlıdır. Bulgularımız, özellikle anne ipuçlarına duyarlı olduklarından, bebeklerin tehditleri nasıl işlemeyi öğrendiklerine dair yeni içgörüler verebilir.

Ortak yazar Dr. Judith Meek (Londra Üniversitesi Kolej Hastaneleri) şunları söyledi: "Ebeveynler ve klinisyenler, YYBB'deki bebekler için cilt temaslı bakımın ne kadar önemli olduğunu yıllardır biliyorlar. Şimdi bunun sağlam bir nörofizyolojik temeli olduğunu gösterebildik, bu da heyecan verici bir keşif."

Medikaynak Referanslar

Jones L, Laudiano‐Dray MP, Whitehead K, et al. The impact of parental contact upon cortical noxious‐related activity in human neonates. Eur J Pain, 2020. doi: 10.1002/ejp.1656

+ Tüm Referansları Göster
  1. Benzer İçerikler