Yandex Metrica
MENÜ
arama yap

Meme Kanserinde Sosyal Desteğin Önemi

09 Ağustos 2017

Meme kanseri mağdurlarında yetersiz sosyal desteğin kansere bağlı mortalitede belirgin bir artış ve yaşam kalitesinde azalma ile ilişkili olduğu düşünülmektedir. Bu sebeple yapılan yeni bir çalışmanın amacı, meme kanseri hastaları ile diğer bazı hastalıklarda sosyal desteğin katkılarının incelenmesi ve kıyaslanması planlandı.

Çalışmada uygulanan anketle elde edilen veriler ulusal sağlık kayıtları ile ilişkilendirildi. Çalışma grubunu meme kanseri olan (n = 64), depresyonu olan (n = 471), arteriyel hipertansiyonu olanlar (n = 841) ve sağlıklı kontroller (n = 6274) oluşturdu. Sosyal destek Sarason'un Sosyal Destek Anketinin (SSQ) 6 maddelik kısaltılmış versiyonu ile ölçülmüştür. Modifiye Antonucci'nin (1986) bireyler ağı sosyal destek konvoy modeli, sosyal desteğin baskın yönünü ölçmek için kullanıldı.

Bütün katılımcılar için sosyal desteğin temel sağlayıcısı, eş veya partner (% 94.3), yakın akraba (% 12.0) ve arkadaş (% 5.4) idi. Tüm gruplarda, özellikle meme kanseri ve arteriyel hipertansiyon grubunda, eş veya ortak en önemli destekçiydi. Depresyon şikayeti bulunan grup, her bir değerlendirme alanında sosyal desteğin anlamlı olarak daha düşük olduğunu bildirdi (p <0.001). Katılımcıların toplamının% 24,6'sı sosyal desteğin yeterince baskın olduğunu bildirdi.

Sosyal destek iyi bilinen bir refah belirleyicisidir. Bu çalışma, meme kanserinin kurtarma aşamasında eşin veya partnerin merkezi rolüne destek veriyor. 

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Salakari M, et al. Social support and breast cancer: A comparatory study of breast cancer survivors, women with mental depression, women with hypertension and healthy female controls. Breast. 2017 Jun 28;35:85-90. doi: 10.1016/j.breast.2017.06.017. [Epub ahead of print]

Adjuvan Tedavide Kilo Alınması ve Sağkalım İlişkisi

11 Aralık 2017

Teşhis sırasında obez ve aşırı kilolu olan kadınlar meme kanseri ve buna bağlı kötü sonuçlar açısından önemli bir risk altındadır. Kadınlar meme kanseri tanısından sonra ve erken evre hastalık için kemoterapi sırasında kilo alma eğilimi gösterirler ve bu da daha kötü sonuçlar için riski artırır.

Hastalar Üç Grupta Toplanarak Analiz Edildi

Adjuvan kemoterapi sırasında kazanılan kilonun daha kötü sağkalım sonuçları ile ilişkili olup olmadığı ABD merkezli yapılan yeni bir çalışma ile araştırıldı. Bu amaçla erken evre meme kanseri için adjuvan üçüncü kuşak kemoterapi alan hastalar hakkındaki veriler araştırıldı.

Cox regresyonuna göre tek değişkenli ve çok değişkenli analizler, kemoterapinin başından sonuna kadar vücut kitle indeksi (VKİ) değişimine göre üç grupta yapıldı: > 0.5 kg / m2 kaybı veya kazanımı ve stabil VKİ (± 0.5 kg / m2). Bu gruplarda sağkalım sonuçları incelendi.

Kilo Alınması İle Hafif Artış Gösteren Risk

Çalışmaya 1998 hasta dahil edildi. 50 yaşın üzerindeki kadınlarda ve postmenopozal durumlarda adjuvan kemoterapi sırasında kilo verme eğilimi daha yüksekken, 30 yaş altı kadınlar daha fazla kilo aldı (P <0.001). Kemoterapi sonrası 1 yıllık dönemde hastalar orijinal ağırlığına geri dönme eğilimindeydi (ρ = -0.3, P <0.001). Çok değişkenli analizde, VKİ'yi korumakla karşılaştırıldığında VKİ> 0,5 kg / m2 düzeyinde artış, derece, evre ve radyasyona göre düzeltilmiş şekilde lokal ve bölgesel tekrarlama riskini arttırmaktaydı (HR: 2.53;% 95 GA, 1.18-5.45; P = 0.017).

Erken evre meme kanseri için adjuvan kemoterapi sırasında ağırlık değişimi hem kilo artışı hem de kilo kaybı dengeli bir şekilde ortaya çıkabilir. Dahası, bu varyasyon geçici bir değişim gibi gözükmekte ve rekürrens oranlarını ve genel sağkalımı belirgin olarak etkilemektedir.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Schvartsman G et al. Association between weight gain during adjuvant chemotherapy for early-stage breast cancer and survival outcomes. Cancer Med. 2017 Oct 10. doi: 10.1002/cam4.1207. [Epub ahead of print]

BRCA Mutasyonunda Cerrahi Öncesi Genetik Tanının Önemi

30 Kasım 2017

BRCA mutasyonunun günümüzde meme kanseri için önemli bir risk faktörü olduğu bilinmekte ve hatta bu mutasyona sahip bireylerde koruyucu olarak cerrahi işlem yapılabilmektedir. Güney Kore’de çok merkezin dahil olduğu yeni bir araştırmada, BRCA mutasyon durumunu öğrendikleri zamana göre meme kanserine sahip mutasyon taşıyıcılarının cerrahiye karar verme durumları değerlendirildi. İkinci amaç olarak ise cerrahi tedavi sonrasında meme kanseri sonuçlarını incelemekti.

Yapılan bu çalışma, invaziv meme kanseri tanısı alan, BRCA mutasyonu için test edilen ve 2004 ile 2015 yılları arasında Seoul, Samsung Medical Center'da primer cerrahi ile tedavi edilen 164 hastanın retrospektif bir çalışmasıydı. Ameliyat türleri ve BRCA test sonucunun zamanlaması gözden geçirildi. BRCA mutasyonuna sahip meme kanseri hastalarının cerrahi karar verme yöntemlerini BRCA mutasyon durumunu öğrendikleri zamanlamaya göre incelediler.

Ameliyattan Önce BRCA Tayini Cerrahi Yöntem Kararını Etkileyebilir

Araştırmada elde edilen bulgulara göre cerrahi öncesi BRCA test sonuçlarını yalnızca 15 (% 9.1) hasta biliyordu; 149'u (% 90.9) ameliyat sonrası sonuçları öğrendi. Tek taraflı kanserli hastalarda ameliyattan önce BRCA mutasyon statüsü bilinen gruplar ile ameliyat öncesi BRCA durumu bilinmeyen gruplar arasında anlamlı farklılık vardı (p = 0.017). İpsilateral meme tümörü rekürrensi olan (p = 0.765) ve karşı taraf meme kanseri (p = 0.69) olan cerrahi tipler arasında ise anlamlı bir fark gözlenmedi.

Cerrahi öncesi genetik tanıya sahip olmak, meme kanseri olan BRCA mutasyon taşıyıcılarında tek taraflı mastektomiyi veya bilateral mastektomiyi seçmek için cerrahi karar üzerinde etkili olabilir. İlk cerrahiden sonra BRCA mutasyon durumu hakkında bilgi edinmek bu hastalar için ilave ameliyatlara neden oldu. Bu nedenle, cerrahi seçime katılmadan önce genetik danışmanlık ve genetik testlerin yapılması ve meme kanseri riski yüksek hastalar için tedavi stratejilerinin geliştirilmesi önemlidir.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Park S et al. Genetic Diagnosis before Surgery has an Impact on Surgical Decision in BRCA Mutation Carriers with Breast Cancer. World J Surg. 2017 Nov 16. doi: 10.1007/s00268-017-4342-7. [Epub ahead of print]

Göçmenlerde Kanser Taramasının Zorlukları

25 Ekim 2017

Serviks kanseri, insan papillomavirüsünden kaynaklanan bir kanser türü olup düzenli tarama sayesinde önlenebileceği düşünülmektedir. Bazı düşük ve orta gelirli ülkelerden gelen göçmenlerin de, erken yaşlarda viral enfeksiyonlara atfedilen kanserlere daha yatkın durumda olduğu bilinmektedir. Norveç merkezli yapılan bir çalışmada göçmenler arasında nüfusa dayalı servikal tarama programına katılım değerlendirildi ve farklı göçmen gruplardaki uyumsuzluğu öngören faktörler araştırıldı.

Çalışmada, birkaç farklı kaynak üzerinden ülke çapındaki kayıtlardan gelen veriler kullanıldı. Çalışma grubu 208 626 (% 15) göçmen ve 1 157 223 (% 85) Norveçliden oluşmaktaydı. 2008-12 yılları arasında test yaptırmamış olanlar uyumsuz olarak tanımlandı.

Göçmenlerin Çoğuna Tarama Yapılamadı

Toplamda göçmenlerin% 52'si taranmadı. Tüm göçmenler, doğum ve eşlik için ilgili faktörler düzeltildiğinde Norveçli kadınlarla karşılaştırıldığında, 1.72 kat daha yüksek uyumsuzluk oranı (% 95 GA 1.71-1.73) gösterdi. Uyumsuz göçmenlerin oranı, kaynak bölge ve kaynak ülkesine göre önemli derecede farklılık göstermiştir. İşsiz olmak veya işgücünde olmamak, evlenmek, düşük gelir elde etmek ve erkek pratisyen hekime sahip olmak, kaynak bölgelerine bakılmaksızın uyumsuzluk ile ilişkili kabul edildi. Norveç'te 10 yıldan daha kısa yaşamak, bütün göçmen grupların olmasa da çoğunluğun uyumsuzluğunun belirleyicisi bir etkendir.

Göçmenlerin giderek artan bir oranı ve aralarında düşük tarama katılımı, Avrupa'da yeni halk sağlığı sorunları yaratmaktadır. Göçmenler, sosyo-demografik özellikleri ve tarama katılımı açısından çok çeşitlidir. Göçmenler arasında kanser taramasını arttırmak için uyarlanmış bilgi ve hizmet sunumu gerekebilir.

Norveç’te yapılmış olan bu çalışma göçmenlerdeki kanser taramasına katılım oranlarının düşüklüğünün nedenlerini araştırmış ve ortaya olası birkaç neden çıkarmıştır. Diğer ülkelerde de benzer çalışmalar yapılarak sorunlar tanımlandıktan sonra yapıcı çözümler geliştirilmesi mümkün olabilecektir.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Leinonen MK. Barriers to cervical cancer screening faced by immigrants: a registry-based study of 1.4 million women in Norway. Eur J Public Health. 2017 Oct 1;27(5):873-879. doi: 10.1093/eurpub/ckx093.

Meme Kanseri Sonrası Hamilelik Tekrarlama Riskini Arttırıyor mu?

11 Eylül 2017

Meme kanseri üreme çağındaki kadınlarda en sık görülen kanserdir. Çocuk doğurmayı geciktirme yönündeki mevcut eğilimler göz önüne alındığında, genç kadınlarda henüz çocuk sahibi olmadan önce de gebelik görülebilir. Yeni teşhis edilen meme kanseri olan genç kadınların yarısı çocuk sahibi olmakla ilgileniyorsa da, tedaviden sonra% 10'dan daha azı gebe kalmaktadır. Doktorlar ve hastalar, gebeliğin, özellikle ER pozitif hastalığı olan kadınlar için, meme kanseri nüksünün görülme olasılığını artırabileceğinden uzun süredir endişe duyuyorlardı. ER-pozitif meme kanseri östrojen ile beslendiğinden korku, hamilelik dönemindeki hormon seviyelerinin, herhangi bir okült kanser hücresini büyümek için besleyebilir korkusu vardı.

ER pozitif kanserli kadınlarda gebelikle ilgili bir diğer endişe, gebelik başlamadan önce adjuvan hormon tedavisini kesmektir. Böyle bir hormon tedavisi kanser tekrarını önlemeye yardımcı olur ve kadınların en az 5 yıl ve bazı durumlarda en fazla 10 yıl bu tedaviyi alması önerilir. 1.207 hasta ile, meme kanseri sonrası hamileliğin güvenliğini araştıran büyük bir çalışmada bu sorunlar ele alındı. Bu çalışma popülasyonu, 2008'den önce 50 yaşın altında metastatik olmayan meme kanseri tanısı alan kadınları içermektedir. %57’lik çoğunluk ER pozitif kansere sahipti ve% 40'tan fazlasında büyük tümör boyutu ve prognostik faktörlerin kötü olduğu aksiller lenf düğümlerine yayılım vardı. Çalışmaya dahil edilen 1.207 hasta arasında 333 kadın hamile kaldı. ER pozitif meme kanseri olan kadınlar, ER negatif hastalığı olanlardan daha geç gebelik elde etme eğilimindeydi; ER pozitif hastalığı olan hastaların% 23'ünde tanıdan 5 yılın ötesinde gebelik vardı, buna karşılık ER negatif tümörlü hastalarda bu oran% 7 idi.

Kanser taramasından yaklaşık 10 yıl sonra yapılan bir medyan takip sonrasında, ER durumu ne olursa olsun, gebe kalan ve almayan kadınlar arasında hastalıksız sağkalıma ilişkin bir fark bulunmadı. İkincil analizler, hamileliği tamamlamamış olması veya kürtaj yaptırıp yaptırmadığına bakılmaksızın, gebe kalmamış kadınlara kıyasla hastalıksız sağkalımda herhangi bir fark bulunmadığını gösteriyor.ER pozitif kanserden kurtulanların arasında, hamile kalanlar ve kalmayanlar arasında genel sağkalıma ilişkin bir fark da yoktu. Bu çalışmada emzirmeye ilişkin sınırlı veri olmasına rağmen, meme cerrahisinden sonra bile emzirmenin mümkün olduğunu düşündürmektedir. Yani 1.200 kadının retrospektif çalışmasından elde edilen bu veriler hamileliği düşünen meme kanseri hastalarına güvence sağlamaktadır. Çalışmada, ER pozitif tümörleri bulunan meme kanseri tanısı ile erken teşhis sonrasında gebe kalan kadınların, hamile kalanlara göre kanser tekrarlaması ve ölüm şansı yüksek değildi.

Meme Kanseri Tekrarından Korunmanın Yollarından Birisi de Spor

28 Ağustos 2017

Erken evre meme kanseri bulunan kadınların yaklaşık dörtte birinde sonunda metastazlar ve ölüm riski oluştuğu bilinmektedir. Meme kanseri olan hastalar için yayınlanan kanıta dayalı bir incelemeye göre fiziksel aktivite ve kilo almadan kaçınma kanser tekrarlaması ve ölüm riskini azaltabilen en önemli yaşam tarzı seçimleri olarak ön plana çıkıyor. Çalışmada literatür taraması yapılarak 67 yayınlanmış makale gözden geçirildi. Egzersiz, kilo, diyet, sigara kullanımı ve daha fazlası gibi çeşitli yaşam tarzı faktörlerine bakaa araştırmacılar, kadınların hayatta kalma şansını artırmak ve kanser tekrarlama riskini azaltmak için yapabilecekleri değişiklikleri incelediler. Çalışmada elde edilen önemli bulgular şu şekilde:

Kilo almamak - meme kanseri tedavisi sırasında veya sonrasında kilo almak, meme kanseri ile ilgili ölümle bağlantılı bulundu. Tanıda fazla kilolu veya obez olan kadınlarda da daha kötü prognoz görüldü.

Egzersiz - Hastalar haftada beş gün günde en az 30 dakika orta derecede egzersiz yapmalı veya haftada 75 dakika yoğun egzersiz yapmalıdır. Büyük kas grupları için iki ila üç seans güce dayalı egzersizler de önerilir.

Diyet - belirli bir diyet tipinin meme kanseri nüksetme riskini azalttığı gösterilememiştir. Kanıtlar, hastaların soyadan kaçınmak zorunda olmadığını ve yüksek kalorili et proteininin yerine kullanılırsa kilo yönetimine yardımcı olabileceğini gösteriyor.

Vitamin takviyesi - daha fazla kanıt gerekmekle birlikte C vitamininin orta düzeyde tüketilmesi faydalı olabilir. Kemoterapi ve hormonal tedaviler kemik yoğunluğunu azaltabileceğinden, D vitamini takviyeleri kemik gücünde uygun seviyeleri korumak için alınabilir.

Sigara – hastalar sigarayı bırakmalıdır. Bir meme kanseri teşhisi sonrasında sigarayı bırakmanın rekürrens üzerindeki etkisi belli olmamasına rağmen, sigaradan kaynaklı sağlık sorunlarından oluşan ölüm riski bırakmak için güçlü bir neden oluşturmaktadır.

Alkol - alkollü içecek tüketimini günde bir veya daha az ile sınırlamak ikinci bir meme kanseri riskini azaltabilir.

Yazarlar, bu tavsiyelerin meme kanseri olan tüm kadınlar için geçerli olmayabileceğine dikkat çekiyorlar. Bazı meme kanserleri agresif biyolojiye sahiptir ve en özenli yaşam tarzı davranışlarına rağmen tekrar eder. Ama elde edilen veriler ve öneriler oldukça değerli.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Hamer J, et al. Lifestyle modifications for patients with breast cancer to improve prognosis and optimize overall health. CMAJ, February 2017 DOI: 10.1503/cmaj.160464

Sosyal Medyada Meme Kanseri

20 Temmuz 2017

Sosyal medya platformları günümüzde çok sayıda aktif kullanıcıya hitap etmektedir. ABD’de bakıldığı zaman Facebook’un bu platformlar arasında en yaygın olarak kullanıldığı görülüyor. Meme kanseri taramaları için bu sosyal paylaşım platformlarının ne kadar aktif kullanılabileceği bir araştırma ile değerlendirildi. Yapılan araştırmada yaş gruplarına göre 3 temel alanın tespiti hedeflendi: (1) meme kanseri taramasına ilişkin en yaygın kullanılan terim ve ifadeler, (2) diğer kadınların etkileşime girdiği en yaygın paylaşılan web sitesi bağlantıları ve (3) en yaygın şekilde paylaşılan web sitesi bağlantıları.

15 Kasım - 15 Aralık 2016 tarihleri ​​arasında 1 ay içinde 1,1 milyondan fazla kadın Facebook kullanıcısı tarafından üretilen meme kanseri tarama anahtar kelimeleri ile ilişkili öyküler ve 1.7 milyondan fazla etkileşimi (hikayelerle ilgili yorumlar, yeniden paylaşımlar ve emoji reaksiyonları) analiz etmek için bir web aracı kullanıldı.

Sonuçlara göre ortalama olarak, ay boyunca 59.000 benzersiz öykünün her biri 1.5 kere yeniden paylaşıldı, yaklaşık 8 kez yorum yapıldı ve diğer kullanıcılar tarafından 20'den fazla kez tepki gösterildi. Yayınlanan hikayeler en çok 45-54 yaş arasındaki kadınlar tarafından yazılmıştı. Kullanıcılar, ağırlıklı olarak e-ticaret sitelerine (12.200 / 1.7 milyon, en popüler bağlantıların% 36'sı), ünlü haber sitelerine (n = 8800,% 26) ve büyük savunma kuruluşlarına web bağlantılarını paylaştı, yeniden paylaştı, yorumladı ve tepki verdi. Bu çalışmadaki verilere göre Facebook'ta kadınlar, meme kanseri ve taramayla ilgili ticari ve bilgilendirici web sitelerinin bağlantılarını paylaştı ve tepki gösterdi. Bu bilgi, meme kanseri taraması konusunda dolaylı olarak temel konuların daha iyi anlaşılması yoluyla ve bu alan içerisindeki içerikler üzerine yazarlık yapan kadınlara ödenen mesajlaşma yollarını anlama yoluyla hastalara ulaşmayı sağlayabilir.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Huesch M, et al. Frequencies of Private Mentions and Sharing of Mammography and Breast Cancer Terms on Facebook: A Pilot Study. J Med Internet Res. 2017 Jun 9;19(6):e201. doi: 10.2196/jmir.7508.

Meme Kanserinde Depresyon Riski

06 Temmuz 2017

Meme kanseri kadınlar arasında en yaygın görülen kanserler arasında başı çekmektedir. Tüm kanser türlerinde de olduğu gibi meme kanseri hastalarında da hastalığın beraberinde psikolojik sorunlar görmek mümkün olabilmektedir. Özellikle depresyon yaygın olarak görülür. Yapılan yeni bir çalışmayla çeşitli değerlendirme yöntemleri kullanılarak meme kanseri hastalarındaki depresyon riski tahmin edilmeye çalışıldı. Çalışmaya dahil edilen 410 hastadan tanı konduktan 2 ± 1 ay sonra depresyona karşı savunmasızlık verisi toplanmıştır. Veriler toplanırken DRQ-7 ve PHQ-4 anketleri kullanıldı. PHQ-4 mevcut depresyon durumu hakkında bilgi verirken gelecek hakkında herhangi bir tahmin yürütmez. DRQ-7 anketi ise depresyon riskini tahmin etmeye çalışır.

Analizde DRQ-7 maddeleri, yalnızlık, sinirlilik, kalıcı hüzün ve duygunun düşük kabulünü ve aynı zamanda PHQ-4'ten üç maddeyi (anhedoni, depresyondaki ruh hali, endişe) değerlendirildi. DRQ-7 skoru > 6/23 olması, depresyon sonuçlarını 0.73 özgüllük, 0.83 duyarlılık, 0.68 PPV ve 0.86 NPV ile tanımladı. PHQ-4 skorunun ise > 3/12 olması, DRQ-7'ye göre az oranda iyi ancak daha az doğru bir şekilde tahmin yürüttürdü. DRQ-7 ve yeni bir kesme puanı olan PHQ-4, yeni teşhis edilen meme kanseri hastalarında depresyon riski açısından klinik olarak erişilebilir tarayıcılardır. Koruyucu müdahaleler için hastaları seçmek için kullanılması önerilmektedir. 

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Weihs KL, et al. Predicting Future Major Depression and Persistent Depressive Symptoms: Development of a Prognostic Screener and PHQ4 cutoffs in Breast Cancer Patients. Psychooncology. 2017 Jun 9. doi: 10.1002/pon.4472. [Epub ahead of print]

Bir Web Sitesi Kanserde Sağ Kalımı Artırabilir mi?

04 Temmuz 2017

UNC Lineberger Comprehensive Cancer ‘de onkoloji profesörü olan Dr. Ethan Basch, Chicago'daki Amerikan Klinik Onkoloji Derneği (ASCO) yıllık toplantısında, metastatik solid tümörler için kemoterapi alan hastalarda, hastaların raporladığı sonuçlarla (PRO)  web tabanlı semptom takip aracı ile normal bakımı karşılaştırdıkları, geniş tek merkezli randomize kontrollü çalışmanın sonuçlarını sundu. Dr. Basch ve arkadaşları daha önce, ileri tümörler hastalar için Semptom İzleme ve Raporlama (STAR) aracının, yaşam kalitesi ölçütlerini iyileştirdiğini, acil servis ziyaretlerini % 7 düşürdüğünü ve hastaneye yatışları azalttığını raporlamışlardı.

Dr. Basch ve arkadaşları bu yeni çalışmalarına, Memorial Sloan Kettering Kanser Merkezi'nde Eylül 2007 ile Ocak 2011 tarihleri arasında, metastatik solid tümörler için rutin ayakta kemoterapi tedavisi alan 766 hastayı dahil ettiler. Hastaların ortalama yaşı 61’di, %58’i kadındı, %86’sı beyazdı ve %22’si lise eğitiminden daha az eğitim almıştı. Hastaların % 32'si genitoüriner, %23’ü jinekolojik,%19’u meme ve %26’sı akciğer kanserine sahipti. Hastaları, 12 yaygın semptomu tablet bilgisayarlarla kendileri raporlayacak (PRO müdahale grubu) veya normal bakım alacak (kontrol grubu) şekilde rastgele olarak iki gruba ayırdılar. PRO müdahale grubundaki hastalara semptomları ile ilgili haftalık hatırlatıcılar gönderdiler. Hemşirelere, hastalar ciddi veya kötüleşen semptomlar bildirdiklerinde, e-posta uyarıları gönderildi ve tedavi eden doktorlar ise hasta vizitleri sırasında semptom çıktılarını aldılar.

Araştırmacılar, tıbbi kayıtlar ve Sosyal Güvenlik Ölüm Endeksi verilerini kullanarak, Kaplan-Meier yöntemiyle genel sağ kalımı hesapladılar.. Log-rank testi ve yaş, cinsiyet, ırk, eğitim düzeyi ve kanser tipine göre ayarlanmış Cox orantısal riskleri regresyonu kullanılarak iki grup arasında genel sağ kalımı karşılaştırdılar.

Sağ kalım sonuçları, ortalama 7 yıllık izlemin ardından Haziran 2016'da değerlendirildi ve izlem süresince 766 hastadan 517’si  (% 67) öldü. Araştırmacılar, PRO müdahale grubunda genel sağ kalımının 31,2 ay iken,  kontrol grubunda bu değerin 26,0 ay olduğunu gösterdiler. Çok değişkenli modelde, sonuçlar 0,832 risk oranı ile istatistiksel olarak anlamlı olduğunu gördüler.

Araştırmacılar, ayaktan hasta kemoterapisi sırasında web tabanlı hasta raporlu sonuçlar kullanılarak, sistemik semptom takibinin genel sağ kalımı arttırdığına dikkat çektiler. Bu web takip aracı ile, vizitler sırasındaki kısıtlı süre, hastaların tüm şikayetlerini anlatmaya isteksiz olmaları, semptomların başlamasından günler sonra doktora başvurmaları, doktorların yeterli sistematik soru sormamaları gibi iletişimin önündeki engellerin azaltılabildiğini belirttiler. Bu engellerin kaldırılması ile, ciddi ve potansiyel olarak geri dönüşü olmayan komplikasyonlar ortaya çıkmadan önce müdahale edilerek istenmeyen sonuçların önüne geçilebildiğini ve bunun da hem yaşam kalitesi hem de sağ kalımı arttırdığını aktardılar.

Sundukları bu tek merkez sonuçlarının, ulusal çok merkezli bir araştırma ile değerlendirilmesi gerektiğini vurguladılar.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

E. M. Basch et al. Overall survival results of a randomized trial assessing patient-reported outcomes for symptom monitoring during routine cancer treatment, J Clin Oncol 35, 2017.

Mastektomi Sonrası Depresyon

23 Mayıs 2017

Meme kanseri hastalarının bir kısmında tedavi amacıyla mastektomi uygulanması gerekebilmektedir. Her ne kadar tedavi için son derece gerekli bir operasyon olsa da hastalar üzerinde bu işlemin psikolojik etkileri olabilmektedir. Güney Kore merkezli yapılan bir çalışma ile mastektomi yapılan meme kanseri hastalarında post-operatif depresyon sıklığının meme kanseri olmayan kontrollerin post-operatif depresyon sıklığıyla karşılaştırması amaçlandı.

Kore Sağlık Sigortası İnceleme ve Değerlendirme Servisi'nden (HIRA) elde edilen verileri kullanarak, bu ulusal kohort için mastektomi yapılmış 2,130 hasta seçildi ve yaş, cinsiyet, gelir ve yaşanılan bölgeye göre 8,520 kontrolle bu hastalar eşleştirildi. Ve preoperatif depresyon, ameliyat sonrası depresyon sıklığı mastektomi yılından ameliyat sonrasındaki 10 yıla kadar ölçüldü. Veri analizi için Mann-Whitney U testi kullanıldı. Depresyon insidansı kontrol grubuna göre meme kanserli mastektomi grubunda 3 yıla kadar daha yüksek olarak saptandı. Bununla birlikte, 4 yıl sonrasında her iki gruptaki depresyon insidansında herhangi bir fark yoktu. Bunun yanı sıra post operatif 3. yıla bakıldığı zaman orta yaş ve üstü erişkinler için (≥ 40 yaş) her iki grup arasında depresyon insidansı açısından fark görülmedi. Genç erişkinlerde (≤ 39 yaş) ise mastektomi yapılan meme kanserin grubunda, kontrol grubuna göre depresyon insidansı anlamlı derecede yüksekti.

Bu çalışmanın sonuçlarına göre meme kanseri için mastektomi uygulanan hastalar, sağlıklı insanlara göre daha sık depresyon yaşadığı görüldü. Bununla birlikte, hastalar postoperatif dönemde depresif duygu durum belirtilerini zaman içerisinde yenmektedir. Genç erişkinlerin semptomlarını orta yaşlı ve yaşlı erişkinlerden daha hızlı yendiği görüldü.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Kim MS, et al. Depression in breast cancer patients who have undergone mastectomy: A national cohort study. PLoS One. 2017 Apr 10;12(4):e0175395. doi: 10.1371/journal.pone.0175395. eCollection 2017.

Meme Kanserinde Yaşam Kalitesi

02 Mayıs 2017

Meme kanseri, kadınlarda en sık görülen kanser türü olup özellikle tedavi döneminde hastaların yaşam kalitesini ciddi anlamda kısıtlayabilmektedir. Ancak meme kanseri tedavisi tamamlanan ve kanseri yendiği kabul edilen hastaların uzun dönem takiplerinde yaşam kalitesi sonuçlarının nasıl etkilendiğine dair sınırlı çalışma vardır. Bu sebeple yapılan bir anket çalışmasında 116 meme kanseri hastasına, tedavi tamamlandıktan sonra uzun dönem takipte 2-4 yıla kadar her 6 ayda bir yaşam kalitesi, ruh hali, maneviyat ve sosyal destek ölçümlerini tamamlamaları istendi.

4 yıllık genel yaşam kalitesi ilk fiziksel ve fonksiyonel rahatlık, meme kanserine özgü öğeler ve aktif ve canlı sosyal destek seviyelerine göre tahmin edilmiştir (Adj R2 = .72, F = 30.53, p <.001). Fiziksel yaşam kalitesi, önceki fiziksel ve fonksiyonel rahatlık düzeyleri ile mevcut fonksiyonel ve sosyal / aile rahatlık seviyelerine göre tahmin edildi (Adj R2 = .84, F = 44.30, p <.001). Duygusal iyilik hali, önceki duygusal rahatlık düzeyi ve mevcut fiziksel sağlık durumu, meme kanserine özgü maddeler ve endişe derecesine göre öngörülebildi (Adj R2 = .60, F = 26.30, p <.001). Meme kanserine spesifik maddeler; yaş, önceki meme kanseri spesifik öğeleri seviyeleri, karışıklık ve duygusal ve işlevsel refah ve maneviyata ilişkin şu andaki seviyelere göre tahmin edildi (Adj R2 = .58, F = 17.57, p <.001) .

Sonuç olarak bu çalışmada 4 yıllık yaşam kalitesinin bütün ve özel boyutları, farklı yaşam kalitesi, ruh hali ve maneviyat kombinasyonları ile öngörüldü. Bu şekilde yapılacak ölçümler sayesinde yaşam kalitesinin hangi komponentinin zarar gördüğü öngörülebilir ve bu sonuca göre etnik farklılıklar da gözetilerek hastaya özgül önlemler almak mümkün olabilir. 

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Levine EG, et al. Predictors of quality of life among ethnically diverse breast cancer survivors. Appl Res Qual Life. 2017 Mar;12(1):1-16. doi: 10.1007/s11482-016-9447-x. Epub 2016 Jan 28.

Onkolojide dönüm noktaları

03 Nisan 2017

1846: Tümör rezeksiyonu için genel anestezi ilk kez kullanıldı

Ekim 1846'da, William T.G. Morton isimli doktor, bir hastanın çenesinden tümörü acısız şekilde rezekte ederek eterin anestetik olarak nasıl kullanılabileceğini ilk kez gösterdi. Bunun öncesinde, cerrahi girişim uygulanan hastalar prosedürler sırasında dayanılmaz acı çekmekteydi.

1870: Kanser zehri hipotezi

1870'li yıllarda, İngiliz cerrah Campbell De Morgan 'kanser zehrinin' lenf bezleri yoluyla primer tümörden diğer bölgelere yayılarak, metastaza yol açtığı hipotezini ortaya koydu.

1903: Kanser tedavisi için radyasyon ilk kez kullanıldı

Marie Curie'nin 1898 yılında radyumu keşfinin ardından, doktorlar 1903 yılında radyoaktif elementin kanser tedavisinde ilk kez kullanıldığını bildirdiler. Radyoterapi, günümüzde modern kanser tedavisinin belkemiğini oluşturuyor.

1943: Serviks kanseri için 'PAP'testi kullanılmaya başlandı

Günümüzde yaygın olarak kullanılan PAP testi (adını yaratıcısı George Papanicolaou'dan alır), doktorların serviks kanseri veya pre-kanserini, yayılma fırsatını bulamadan saptamasına ve tedavi etmesine olanak tanıyor. Test, rahim ağzı kanserine bağlı ölüm oranlarını ciddi oranda azaltmakla birlikte, taramaya erişimin sınırlı olduğu gelişmekte olan ülkelerde ölüm oranları hala yüksektir.

1949: Kanser tedavisi için onaylanan ilk kemoterapi ilacı

Kanser kemoterapisinde kulalnılmak için onaylanan ilk ilaç, 2. Dünya Savaşı'nda kimyasal savaş maddesi olarak kullanıldı.

İlerlemiş türde kan kanseri hastası olan kişilerde dikkat çekici sonuçlar gösteren klinik çalışmaların ardından, azot hardalı (hardal gazı) 1949 yılında ABD'deki düzenleyici kurumlar tarafından onaylandı.

1950-1960lar: Sigara kullanımı kanserle ilişkilendirildi

ABD Genel Cerrahlar ve Birleşik Krallık Kraliyet Hekimleri Koleji, 1950-1960larda sigara ile, özellikle akciğer kanseri olmak üzre kanser arasındaki bağlantıyı ortaya koyan raporlar sundu. Akciğer kanseri olan kişi sayısındaki artışı azaltmak amacıyla, sigara içmeyi vazgeçirmeye yönelik tütün kontrolü ve sigara kullanımını sonlandırma kampanyaları, kısa sürede bir öncelik haline geldi.  

1960lar: Hormonlar kanser kontrolüyle ilişkilendirildi

1966 yılında, yaptığı araştırmayla prostat kanserinin hormonal tedavisinin mümkün olduğunu gösteren Charles Huggins'e Nobel Ödülü verilmiştir. Bu öncü çalışma hem prostat, hem de meme kanserine yönelik tedavilerin geliştirilmesini sağladı.

1970ler: Bilgisayarlı Tomografi geliştirildi

Bilgisayarlı Tomografi (veya BT taraması), araştırmacıların beyin tümörü olduğu şüphelenilen bir kadında ilk insan taramasını gerçekleştirdiği 1970'li yıllarda görüldü. Bu teknoloji, vücut içindeki tümörün görüntülerinin oluşturulması için röntgen ışınlarını kullanır; böylelikle doktorların sağlıklı dokuya zarar vermeden ameliyat veya radyoterapi yoluyla doğru konumu hedeflemesine olanak tanır.

1971: Anjiyogenez keşfedildi

Anjiyogenezin tümör gelişimi ve yayılmasında rolünü ilk olarak Judah Folkman gösterdi .Bu önemli keşif, birçok yaygın ilerlemiş kanser türünün görüldüğü pek çok hastanın genel durumunu anlamlı ölçüde değiştiren anjiyogenez inhibitörlerinin geliştirilmesini sağladı.  

1975: Monoklonal antikorların temel prensiplerinin keşfedilmesi

Georges Kohler ve Cesar Milstein, günümüzde kanser tedavisinde yaygın olarak kullanılan bir biyolojik tedavi türü olan monoklonal antikorların üretimine yönelik prensiple ilgili deneyimlerini ana hatlarıyla açıklayan bir makale yayınladı.

1997: İlk hedefli kanser tedavisi onaylandı

1997 yılında, diğer tedavilere artık yanıt vermeyen bir lenfoma türüne sahip olan kişilerin tedavisi için moleküler hedefli ilk ilaç onaylandı. İlaç, monoklonal antikorlar olarak adlandırılan yeni bir ilaç sınıfındaki ilk ilaçtır (Kohler ve Milstein tarafından prensibin keşfedilmesinden 20 yıl sonra).

2003: İnsan genomunun şifresi çözüldü

2003 yılında, 13 yıllık araştırmanın bir sonucu olarak insan genomunun kodu yayınlandı. Bu devrim yaratan olay, spesifik kanserlerde genetik kusurların belirlenmesi de dahil olmak üzere, kapsamlı genetik araştırmaların önünü açtı. 2009 yılında araştırmacılar, en yaygın kanserlerden ikisi olan cilt ve akciğer kanserinin genetik kodunun tamamını çözdü.

2010: İlk kanser tedavisi aşısı onaylandı

Metastatik prostat kanserinin tedavisinde kullanılan ilk kanser tedavisi aşısı, 2010 yılında ABD'deki düzenleyici kurumlar tarafından onaylandı. İnsan papilloma virüsü (serviks ve boğaz) ve Hepatit B virüsünün (karaciğer) yol açtığı kanserin önlenmesine yönelik aşıların kullanımı da onaylandı.

2013: ABD'deki düzenleyici kurumlar tarafından Devrim Yaratan Tedavi Sıfatı verilen ilk ilaç

Devrim yaratan tedavi sıfatı, var olan tedavilere göre ciddi oranda iyileşme gösteren ilaçların tedavinin hastaların kullanımına daha hızlı sunulması amacıyla, ilacın yetkililerin 'hızlandırılmış' incelemesinden geçmesine olanak tanır. Bu sıfatın verildiği ilk ilaç, 2013 yılında kronik lenfositik löseminin tedavisi için onaylandı.

2014: Kanser'de DNA Analizi

NCI ve Ulusal İnsan Genom Araştırma Enstitüsü tarafından 30'dan fazla kanser türünde DNA ve diğer moleküler değişiklikleri analiz etmek için yapılan ortak bir çalışma olan The Cancer Genome Atlas (TCGA)’nın araştırmacıları, gastrik (mide) kanserinin aslında tüm dünyada farklı özelleiklere sahip dört farklı hastalık olduğunu buldular. TCGA ve diğer ilgili projelerden elde edilen bu bulgu, kanserlerin moleküler anormalliklerinin yanı sıra orjin veya doku menşei bölgelerine göre potansiyel olarak kanser için yeni bir sınıflandırma sistemi oluşturulmasına yol açabilir.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

http://www.cancerprogress.net/timeline/major-milestones-against-cancer

WILLIAM S. HALSTED, M.D., (I894) THE RESULTS OF OPERATIONS FOR THE CURE OF CANCER OF THE BREAST PERFORMED AT THE JOHNS HOPKINS HOSPITAL FROM JUNE, I889, TO JANUARY

Luther W. Brady, M.D.,* Bizhan Micaily, M.D.," Curtis T. Miyamoto, MAD.,* Hans-Peter Heilmann, M.D.,t and PaoEo Monternaggi, M.D (25 November 1995) 'Innovations in Brachytherapy in Gynecologic Oncology', CANCER Supplement, 76(10), pp. 2143-2151 [Online]

MAURICE FREMONT-SMITH, M.D. RUTH M. GRAHAM, B.S. LOIS T. JANZEN JOE VINCENT MEIGS, M.D. (01 January 1945) 'The Vaginal Smear in the Diagnosis of Uterine Cancer', J Clin Endocrinol, 5(1), pp. 40-41 [Online]. Available at: DOI: https://doi.org/10.1210/jcem-5-1-40

Dr Luisa L Villa, PhD (07 April 2005) 'Prophylactic quadrivalent human papillomavirus (types 6, 11, 16, and 18) L1 virus-like particle vaccine in young women: a randomised double-blind placebo-controlled multicentre phase II efficacy trial', The Lancet Oncology, 6(5), pp. 271-278 DOI: http://dx.doi.org/10.1016/S1470-2045(05)70101-7

Sir RONALD BODLEY SCOTT (1970) 'Cancer Chemotherapy-The First Twenty-five Years', British Medical Journal, 4, pp. 259-265

Adam J. Bass (11 September 2014) 'Comprehensive molecular characterization of gastric adenocarcinoma', nature, 513, pp. 202–209 doi:10.1038/nature13480

Mamografiye Uyumsuzluk Sebepleri İncelendi

15 Mart 2017

Meme kanseri kadınlarda en sık görülen kanser tipidir ve özellikle yaşı 35’in üzerinde olan tüm kadınlar bu erken tanı konusunda duyarlı olmalı ve bilinçlendirilmelidir. Mamografi, meme kanserinin erken teşhisinde kullanılabilecek en önemli görüntüleme yöntemidir. Mamografi ile elde edilen görüntüler yardımıyla, memede elle muayene ile saptanamayacak kadar küçük değişiklikler bile erkenden saptanabilir.

Meme kanseri erken tanısında çok önemli bir araç olan mamografinin kullanılmasında ise bazı hasta uyumu problemleri görülebilmektedir. Bu amaçla Brezilya’da bulunan Boa Vista merkezli bir çalışma ile mamografi kullanımının yaygınlığı ve uyumsuzluğa bağlı faktörleri değerlendirmek amaçlandı.

Hane halkı araştırmasına dayalı, kesitsel bir çalışma olan bu kantitatif analiz Haziran ile Ağustos 2013 arasında, önceden test edilmiş bir formla yüzyüze görüşme yapılarak gerçekleştirildi. Hedef nüfus 40-69 yaş arasındaki kadınlardı. Örneklem boyutu hedefi 240 katılımcıydı ve örnekleme yöntemi rasgele küme örneklemiydi. Çalışma, Roraima Federal Üniversitesi'nin Kurumsal Değerlendirme Kurulu tarafından onaylandı.

Çalışmaya 241 kadın dahil edildi. Bu çalışma grubunda son iki yılda mamografi kullanımının yaygınlığı %55.6 (95CI 49.1-61.9) olarak hesaplandı. Tek değişkenli analizde, mamografiye uyulmamasının risk faktörleri araştırıldı. Buna göre eğitim düzeyi düşük, aile geliri üç asgari ücretin altında, devlet yardımı alan, doktora danışmayan ve sağlık sigortası olmayanlarda risk mevcuttu. Çok değişkenli analizde, düşük eğitim seviyesi ve devlet yardımı almak risk faktörleri olarak belirlendi. Tıbbi danışma ya da sağlık görevlisi ziyareti koruyucu faktörlerdi.

Bu çalışmada elde edilen veriler ışığında Boa Vista, Roraima'da mamografiye uyum yetersizdi ve ağırlıklı olarak fırsatçı bir karaktere sahipti. Düşük eğitim düzeyi, mamografi uyumsuzluğunda bağımsız bir risk faktörü olarak tanımlanmıştır. Hükümet yardımı alan bir aileye ait olmak, meme kanseri kontrol programlarına erişimi artırmak için ailelerin ve / veya devlet müdahalesinin bulunmadığı bölgelere umut olarak yorumlanabilir.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Souza CI et al. Factors related to non-adherence to mammography in a city of the Brazilian Amazonian area: A population-based study. Rev Assoc Med Bras (1992). 2017 Jan 1;63(1):35-42. doi: 10.1590/1806-9282.63.01.35.

Genç ve Genç Yetişkin 5 yıllık Sağ Kalımlı Kanser Hastaları Arasında Kardiyak Mortalite Riski

02 Ocak 2017

Hayatta kalan genç ve genç yetişkin kanser hastaları ile ilgili yeterince çalışma olmadığı herkes tarafından kabul gören bir durumdur. Bu konuda bugüne kadar yapılmış araştırmaların çoğu yetişkinlik ya da çocukluk çağının spesifik kanserlerine odaklanmıştır. Bu kişilerin uzun dönem advers sağlık riskleri, özellikle de kardiyotoksik tedavilerin kullanıldığı diğer kanser popülasyonlarında kardiyak hastalıklardaki artış ile ilgili çok az şey bilinmektedir.

İngiltere’den bir grup araştırmacı genç ve genç yetişkin 5 yıllık sağ kalımlı kanser hastaları arasında uzun dönem kardiyak mortalite riskini araştıran bir çalışma yaptılar. Bu büyük ölçekli popülasyon tabanlı çalışmaya 15-39 yaşları arasında, 1971-2006 yılları arasında tanı almış, 5 yıllık sağ kalıma sahip, 200,945 kişilik hasta grubunu dahil ettiler. Çalışmaya beyin ya da mesane tümörü dışında malign tümör tanılı bireyler dahil edildi. Standardize mortalite oranları, mutlak exess riskleri ve kümülatif riskleri hesapladılar. 

Araştırmacılar 200,945 kişiden 2,016 kişinin kardiyak hastalıklar nedeniyle öldüğünü gördüler. Tüm kanser tipleri toplandığında, tüm kardiyak hastalık toplamı için standardize mortalite oranlarının 15-19 yaş arasında tanı alan bireylerde daha fazla olduğunu, 35-39 yaş arasındaki bireyler için ise 1,2 daha az olduğunu buldular. Benzer patern iskemik kalp hastalıkları, kalp kapak hastalıkları ve kardiyomiyopatiler için hem standardize mortalite oranları hem de mutlak artmış riskler için de gözlendi. Genel popülasyondan beklenene göre Hodgkin lenfoma sağ kalanlarında 3,8, akut miyeloid lösemi sağ kalanlarında 2,7, mesane kanseri dışında genitoüriner kanser sağ kalanlarında 2, non-Hodgkin lenfoma sağ kalanlarında 1,7, akciğer kanseri sağ kalanlarında 1,7, akut miyeloid dışında lösemi sağ kalanlarında 1,6, santral sinir sistemi tümörleri sağ kalanlarında 1,4, servikal kanser sağ kalanlarında 1,3 ve meme kanseri sağ kalanlarında 1,2 kat daha fazla kardiyak ölüm sayısına rastladılar. 60 yaşın üzerindeki Hodgkin lenfoma sağ kalanları arasında toplam artmış ölüm sayısının neredeyse %30’u kalp hastalıkları nedeniyleydi. Araştırmacılar çalışma sonuçlarına baktıklarında kanser tanısının konulduğu yaşın sonrasında kardiyak nedenlerle gelişebilecek mortalite riskine karar vermede oldukça kritik olduğu sonucuna vardılar. Yaptıkları çalışma ile ilk kez uzun dönem izlemle geniş popülasyon tabanlı bir hasta grubundan 15-39 yaşları arasında kanser tanısı almış bireylerde sonrasında kardiyak ölüm riskinin hesaplandığını belirterek elde edilen verilerin kanıt tabanlı izlem kılavuzları geliştirilmesinde başlangıç temeli sağladığının altını çizdiler.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Henson et al. Cardiac Mortality Among 200 000 Five-Year Survivors of Cancer Diagnosed at 15 to 39 Years of Age The Teenage and Young Adult Cancer Survivor Study, Circulation 2016;134:1519–1531

İlk 3D Meme Bezi Modeli Geliştirildi

02 Ocak 2017

Cardiff Üniversitesi'nden ve Monash Biyolojik Araştırma Bulma Enstitüsü'nden bir grup araştırmacı, meme kanseri mekanizmalarının daha iyi anlaşılmasına yol açacak üç boyutlu bir meme bezi modeli yaratmayı başardı.

Bilim insanları büyüme faktörlerinden oluşan bir kokteyl kullanarak fare meme hücrelerini üç boyutlu meme dokusuna dönüştürebildiler.

"Organoid" olarak bilinen model, gerçek bir meme bezinin yapısını ve fonksiyonunu taklit ediyor. Bu, araştırmacıların meme dokusunun nasıl geliştiğine dair anlayışlarını artırmalarını ve hastalık ve ilaç taraması için aktif bir model oluşmasını sağlayacak.

Araştırmacılar, bu canlı benzeri meme bezlerini nasıl büyüteceğini belirlemenin yanı sıra, bir laboratuarda ilk defa geliştirdikleri bu deneyimleri devam ettirmek için kültürde onları nasıl sürdüreceklerini de keşfettiler.

Cardiff Üniversitesi Biosciences Yüksek Okulu'ndan Profesör Trevor Dale, bu araştırmanın önemini şöyle anlatıyor: "Meme dokularının hormonlar gibi harici uyarılara nasıl tepki verdiğini henüz bilmiyoruz. Meme kanserinin arkasında yatan mekanizmalara tam olarak baş etmek için önce sağlıklı meme dokusunun nasıl geliştiğini anlamalıyız. Dolayısıyla, meme bezinin asıl mimarisi ile normal bir meme modelinin geliştirilmesi uzun zamandır kanser araştırmacıları için 'Kutsal Kase' olmuştur. "

Monash Biyotıp Bulma Enstitüsü'nden Dr. Thierry Jarde, "Bu model memenin nasıl geliştiğinin temel biyolojisini, hormonların işleyişi, genetik etkileri nelerdir gibi sorulara yanıtlar vermemizi sağlayabilir. Yani bu modelin kullanılmasını umuyoruz. Etkili bir ilaç taramasını gerçekleştirmek için meme kanseri modelleriyle birlikte kullanılmasını bekliyoruz " diye belirtti.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Jarde T. et al. Wnt and Neuregulin1/ErbB signalling extends 3D culture of hormone responsive mammary organoids. Nature Communications, doi:10.1038/ncomms13207, published online 26 October 2016.

Meme Kanserinde D Vitamini Eksikliği Sağkalımı Etkiliyor

28 Aralık 2016

Geçmişte yapılan araştırmalarda, D vitamininin kanser tedavisinde faydalı olabileceği öne sürülmüştür. Bazı çalışmalar, D vitamininin aktif metabolitinin (kalsitriol olarak da bilinir) anti kanser etkisi olabileceğini gösterdi. Farelerde kalsitriolun uygulanmasının kanser hücrelerinin çoğalmasını ve büyümesini durdurduğu, tümör kan damarı oluşumunu azalttığı ve hücre ölümünü uyardığı gösterildi.

Kanıtlamak için henüz yeterli sayıda klinik çalışma bulunmamasına rağmen, bazı klinik ve klinik öncesi çalışmalar, vitamin D eksikliğinden kaçınma ve D vitamini takviyelerini alarak, halihazırda teşhis konmuş hastalarda kanseri önlemenin ve prognozu iyileştirmenin maliyet etkili ve güvenli bir yolu olabileceğini göstermektedir.

New York'ta Buffalo'daki Roswell Park Kanser Enstitüsü'nden Dr. Song Yao'nun liderliğini yaptığı yeni bir araştırma meme kanseri tanısı alan 1.666 kadından elde edilen verileri analiz etti. Hastalar, 2006 yılında Kaiser Permanente Northern California'da kurulan meme kanseri ölümlerinden oluşan bir kohort araştırması olan Pathways çalışmasına katıldılar.

Araştırmacılar, teşhis anında D vitamini biyobelirteç 25-hidroksivitamin D (25OHD) seviyelerine baktılar ve onları sağkalımla ilişkilendirdiler. Takip edilen hastaların ortalama yaşı 58.7 idi. Genel olarak, hastaların yarısında D vitamini eksikliği vardı ve üçte birinden fazlası vitamin D seviyesi yetersiz kaldı.

Araştırmacılar, ileri evre tümörlü kadınlarda D vitamini seviyesinin düşük olduğunu buldular. En düşük düzeyler üçlü negatif kanserli premenopozal kadınlarda görüldü. 25OHD düzeyleri, hastalık progresyonu  ve ölüm oranları ile ters orantılıydı. Daha düşük 25OHD seviyeleri daha yüksek tümör evresi ve derece ile ilişkiliydi ve en yüksek 25OHD seviyesine sahip kadınlar genel olarak daha yüksek sağkalım oranlarına sahipti.

Yazarlar, D vitamini seviyesinin meme kanseri hastalarına özgü olmaktan ziyade kişinin sağlığının daha genel bir göstergesi olma ihtimaline karşı dikkat çekiyorlar.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Yao S. et al. Association of Serum Level of Vitamin D at Diagnosis With Breast Cancer Survival A Case-Cohort Analysis in the Pathways Study. JAMA Oncol. Published online November 10, 2016. doi:10.1001/jamaoncol.2016.4188

Kanser Hastalarının Takibinde Hasta Tercihleri Araştırıldı

06 Aralık 2016

Kanser tanısı aldıktan sonra çeşitli tedavilerle kanseri yenen hastalarda uzun dönem takip ile kanserin nüksetmemesi sağlanmaya çalışılmaktadır. Günümüzde bu takipte uzman hekimler önemli bir rol oynamaktadır. Ancak İskoç araştırmacılara göre bu yöntem hem pahalı, hem de polikliniklerin yoğunluğu sebebiyle hasta beklentilerini karşılayamamaktadır.

Hastaların beklentilerinin ne olduğunu tanımlamayı hedefleyen araştırmacılar melanom, meme kanseri, prostat kanseri ve kolon kanseri tanısı alıp kanseri yenen toplam 1201 hastaya anket uyguladılar. Takip döneminde ne gibi beklentileri olduğu ve nelerden feragat edebilecekleri hastalara soruldu.

Anketin gönderildiği hastaların 668’i (%56.6) (132 melanoma, 213 meme kanseri, 158 prostat kanseri, 165 kolorektal kanser) anketi yanıtladı. Sonuçlara göre kanser hastaları takip randevularında konsültan hekimle birebir görüşmeyi tercih ediyorlar. Ancak bu takipte birebir görüşmeler ve diyetleri hakkında ayrıntılı bilgilendirmenin artması halinde konsültan hemşire, kayıt elemanı ya da pratisyen hekimlerle görüşmeyi de kabul ediyorlar.

Hastalar randevu sürelerinin daha uzun olmasını isterlerken telefon ya da web tabanlı ve grup içi randevulara ise sıcak bakmadılar. Kolorektal kanser ve melanomu yenmiş olan hastalar takip randevuları için tüm alternatifleri kabul ederken, meme kanseri hastaları konsültan hemşire ve kayıt elemanını tercih ederken prostat kanseri hastaları ise pratisyen hekimi tercih ediyorlar.

İskoç araştırmacılar bu sonuçlar dahilinde takip randevularında alternatif yöntemler kullanılarak masrafların azaltılabileceğini düşünüyorlar.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Murchie Pet al. Determining cancer survivors' preferences to inform new models of follow-up care. Br J Cancer. 2016 Nov 1. doi: 10.1038/bjc.2016.352.

Yarım Saniyede Meme Kanseri Tanısı

29 Kasım 2016

Günümüzde meme kanseri taramasında sıklıkla mamografi kullanılıyor ve rutin mamografi testleri kadınlara öneriliyor. Klinik ortamında radyologlar bu mamogramları oldukça dikkatli inceleyerek ve hatta bilgisayar yazılımlarından destek alarak anormal bulguları ayırt etmeye çalışırlar. Ancak radyolog tecrübe kazandıkça mamogramda bir anormallik olduğunu anlaması çok kısa sürede mümkün olabilmektedir.

ABD merkezli yapılan bir çalışma bu sürenin ne kadar kısa olduğunu bizlere gösterdi. Oldukça ilginç bir şekilde tecrübeli radyologların anormal mamogramları normal mamogramlardan ayırt etmesinin göz açıp kapatıncaya kadar kısa sürede mümkün olabileceği görüldü. İşin uzmanı olmayan yani tecrübesi az olanlarda ise böyle birşey mümkün olamıyor.

Araştırmacılar bu çalışmada ayrıca meme dokusu simetrisi, meme yoğunluğu, görüntü büyüklüğü, çözünürlük ve diğer karakteristiklerin radyologların başarı oranları üzerindeki etkisini de incelediler. Buna göre meme dokusu simetrisi ve meme yoğunluğunun herhangi bir etkisi olmazken meme dokusunun daha iyi görüntülenmesini sağlayan ayrıntılar bu başarıya etki ediyor.

Çalışmadaki diğer bir ilginç bulgu ise anormal mamogramda direkt olarak kanseröz doku görülmemesi durumu veya görüntünün kontrlateral memeden alınması durumunda bile tecrübeli radyologlar bir anormallik olduğunu farkedebildiler. Bu da onların hastalara daha erken tanı imkanı sağlayabileceğini gösteriyor.

Bu çalışma sonucuna göre araştırmacılar meme kanseri erken tanısı için tecrübeli radyologların yardımıyla bilgisayarlı sistemler geliştirilebilir ve medikal eğitimler daha üst seviyeye çekilebilir önerisinde bulundular. Dermatolog ve patolog gibi diğer medikal görüntüleme uzmanlarının da analog sinyalleri ne kadar kullandıklarının araştırılması da yardımcı olabilir.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Evans KK. et al. A half-second glimpse often lets radiologists identify breast cancer cases even when viewing the mammogram of the opposite breast. Proceedings of the National Academy of Sciences, 2016; 201606187 DOI: 10.1073/pnas.1606187113

Meme Kanseri Tanısında Meme Yoğunluğunun Önemi

24 Kasım 2016

Meme yoğunluğu arttıkça memedeki yağsız doku artarken yağlı doku ise azalır ve daha fazla bez dokusu oluşur. 40-74 yaş arası kadınlara baktığımız zaman da yaklaşık %8’inde oldukça yoğun bir meme dokusu olduğu görülüyor. Düşük yoğunluklu memeye sahip kadınlara göre bu kadınlarda meme kanseri gelişme riskinin 4 ile 6 kat arasında artış gösterdiği biliniyor.

Avustralya merkezli yapılan bir çalışma ile mamografi taramalarında yüksek yoğunluklu meme dokusuna sahip olmanın oluşturduğu tanısal dezavantaj ortaya serildi. Bir çok kadın artmış meme kanseri riskine rağmen meme yoğunluklarının yüksek olup olmadığını bilmiyor. Bu yüzden Avustralyalı INFORMD grubuna göre kadınları meme yoğunluğu hakkında bilgilendirmek kendi sağlıkları açısından doğru kararları vermeleri açısından oldukça kritik.

Mamografide bakıldığı zaman yoğun meme dokusu beyaz ve parlak alanlar olarak görülür. Ne yazık ki meme tümörleri de mamogramda aynı şekilde görülmektedir. Bu sebeple günümüzdeki mamografi teknolojisiyle tümör dokusu ile yoğun meme dokusunun karışması ve kanser tanısının atlanması mümkün olabilmektedir.

INFORMD grubunun önerilerine göre kadınlar meme dokularına alışık olmalı ve kendi kendilerine muayeneyi iyi bilmeliler. Meme dokularında oluşan değişiklikleri de en kısa sürede aile hekimlerine bildirmeliler. Bunun yanı sıra bir mamografi çektirerek meme dokusu yoğunluklarını değerlendirebilecekleri belirtiliyor.

Meme kanseri taramasında mamografinin altın standart olduğu tekrar hatırlatılırken düzenli olarak mamografi taramalarının atlanmaması gerektiğinin altı çiziliyor. Mamografiye ek olarak gerek duyulması halinde ultrason veya MRG gibi görüntüleme yöntemlerinin de doktor tavsiyesi üzerine kullanılabileceği hatırlatılmış. Ancak bu yöntemlerin maliyetli olabileceği ve yanlış pozitif sonuçlara yol açabileceği de belirtilmiş.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

University of Adelaide. "Breast density matters in detection of breast cancer." ScienceDaily. ScienceDaily, 4 October 2016. .

Tüp Bebek Tedavisi Meme Kanseri Riskini Arttırır mı?

10 Ekim 2016

Yıllardır kadınlarda en yaygın görülen malignite sebebi meme kanseridir. Hem vücut içindeki hem de dışarıdan alınan östrojen ve progesteronun meme kanseri riski oluşturduğu gösterilmiştir. İn vitro fertilizasyon (IVF) yönteminde de östradiol ve progesteron seviyelerinde bir düşme ve hormon düzeylerinde güçlü bir artış meydana gelir. Bu sebeple IVF’nin meme kanseri riski oluşturabileceği düşünülmekteydi.

Meme kanserinin yaygınlığı ve IVF için over stimülasyonu tedavisi alan kadınların sayısı düşünüldüğünde meme kanseri oluşumu üzerinde en ufak bir risk artışının bile anlamlı olabileceği görülüyor. Şimdiye kadar yapılmış çalışmalarda yeterli takip süresine ulaşılmadığı için anlamlı bir veri oluşmamıştı.

Amsterdam’daki Hollanda Kanser Enstitüsü’nde görevli olan araştırmacılar 1983-1985 yılları arasında IVF tedavisi alan 19.158 kadın (IVF grubu) ve 1980-1985 arasında diğer fertilite tedavileri uygulanan 5.950 kadın (IVF olmayan grup) hastayı uzun süre takip ederek meme kanseri riski açısından kıyasladılar. Hastalar ortalama 21 yıl boyunca takip edildiler.

Takip süresinin sonuna gelindiği zaman IVF grubunun ortalama yaşı 54 ve IVF olmayan grubun ortalama yaşı ise 55 olarak hesaplandı. Fertilite tedavisi almış hastalardaki invaziv ve in situ meme kanseri insidansı Hollanda Kanser Veritabanı ile ilişkilendirilerek toplandı.

Toplam 25.108 hasta arasında (başlangıçtaki ortalama yaş 33 ve ortalama IVF siklusu 3,6) 21 yıllık takip süresinin sonunda 839 invaziv ve 109 in situ meme kanseri oluştuğu tespit edildi. Gruplar arasında kıyaslama yapıldığında ise IVF tedavisi alan kadınlardaki meme kanseri oluşum riskinin diğer gruptan veya toplam hasta grubundan farklı olmadığı görüldü. IVF grubu için 55 yaşındaki kümülatif insidans %3 iken IVF olmayan grup için de bu oran %2,9’du.

Alt grup analizinde de riskin  fertilite ilaçlarına veya fertilite öncesi tanıya bağlı herhangi bir değişiklik göstermediği görüldü. 7 veya daha fazla IVF siklusu alan kadınlardaki riskin ise 1 ya da 2 siklus alanlara göre daha düşük olduğu tespit edildi. İlk IVF siklusuna kötü yanıt alındığında da riskin düştüğü görüldü.

Araştırmacılara göre bu uzun takip süreli çalışma sayesinde IVF tedavilerinin uzun dönemde meme kanseri oluşum riskini arttırmadığını söylemek mümkün.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

 van den Belt-Dusebout AW et al. Ovarian Stimulation for In Vitro Fertilization and Long-term Risk of Breast Cancer. JAMA. 2016 Jul 19;316(3):300-12. doi: 10.1001/jama.2016.9389.

Babası Obez Olanlarda Meme Kanseri Riski Artıyor

26 Temmuz 2016

Geçmişte yapılan birçok çalışma ile annenin hamilelik sırasındaki yeme içme alışkanlıkları ve almış olduğu kilolar ile kızlarındaki meme kanseri gelişim riskinin artmış olduğu gösterilmişti. Bilindiği üzere gen alterasyonları ile meme kanseri oluşum riski artmakta ve bu değişiklikler %5-10 oranında kalıtımsal geçişe sahip olabilmektedir. Ancak şimdiye kadar yapılan çalışmalarda babadaki özelliklerin bu riski arttırıp arttırmadığı araştırılmamıştı.

Washington’daki Georgetown Lombardi Kanser Merkezi’nde çalışmakta olan araştırmacılar bir fare modeli ile normal kiloya sahip baba ve obez babanın kızları üzerindeki meme kanseri gelişimi üzerinde genetik bir etkisi olup olmadığını araştırdılar. Araştırmacılar yavrulardaki meme dokusu ve meme kanseri oranlarını incelediler.

Normal ağırlıklı babaların yavrularına oranla obez babaların yavrularında meme dokusu gelişiminin geciktiği ve meme kanseri oluşum riskinde bir artış olduğu tespit edildi. Obez babaların spermlerini inceleyen araştırma ekibi değişmiş bir mikro RNA (miRNA) izine rastladılar ve bu genin yavruların meme dokusunda da bulunduğu tespit edildi.

Sonuç olarak araştırmacılar miRNA aracılığıyla epigenetik alterasyonların obez babalardan kız çocuklarına geçtiğini tespit ettiler. Çalışmanın baş araştırmacısına göre babanın kilosunun, kız çocuğun bebeklik ve çocukluktaki kilosuyla beraber yaşamının ilerleyen yıllarında meme kanseri geliştirme riskini de etkileyebileceği hayvan modellemesi ile gösterilmiş oldu.

Araştırma ekibinin sıradaki hedefi bu sonuçların insanlar için de geçerli olup olmadığını araştırmak. İnsanlar üzerinde de bu fenomen kanıtlanana dek araştırmacıların potansiyel anne ve babalara önerisi dengeli beslenip sağlıklı kalmaları.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

 Fontelles CC et al. Paternal overweight is associated with increased breast cancer risk in daughters in a mouse model. Sci Rep. 2016 Jun 24;6:28602. doi: 10.1038/srep28602.

DNA Mutasyonlarını Tespit Eden Yeni Bir Biyosensör Geliştirildi

15 Temmuz 2016

Kaliforniya Üniversitesi’nden biyomühendisler DNA mutasyonlarını saptayabilen elektrikli grafen bir çip geliştirdiler. Araştırmacılar bu yeni teknolojinin erken kanser taramaları için kan-bazlı testleri,  virütik hastalık biyolojik belirteçlerinin görüntülenmesi ve mikrobik sekansların gerçek zamanlı saptanması gibi farklı medikal uygulamalarda kullanılabileceğini düşünüyorlar.

Araştırmacılar gen mutasyonlarının tespit edilmesinde hızlı ve ucuz dijital bir metodun geliştirilmesinde ön sıralarda olduklarını belirttiler. Geliştirme evresindeki bu teknolojinin gerçek zamanlı spesifik DNA mutasyonlarının vücuda yerleştirilebilen ve bilgileri laptop ve akıllı telefonlar gibi mobil cihazlara gönderebilen bir biyosensör çip için ilk adımlar olduğunu aktardılar.

Araştırmacılar SNP (single nucleotide polymorphism) denen en sık görülen genetik mutasyonları tespit etmek için geliştirilmiş yeni bir teknoloji olduğunu söylediler. SNP’lerin çoğunun sağlık üzerinde etkisi olmadığını, bazılarının ise kanser, diyabet, kalp hastalıkları, nörodejeneratif bozukluklar, otoimmün ve enflamatuar hastalıklarla ilişkili olduğunun altını çizdiler. Geçerli SNP tespit metodlarının yavaş, pahalı olduğunu ve hantal ekipmanların kullanımını gerektirdiğini fakat bu teknoloji ile bütün bu problemlerin geride bırakılabileceğini belirttiler.

Geliştirdikleri çip, grafen alan etkili transistör üzerine yerleştirilmiş DNA probunu içeriyor. DNA probu ise spesifik SNP tipleri için kodlanmış bir sekans içeriyor. Çip SNP’li DNA moleküllerini yakalamak üzere üretiliyor ve bu parçalar proba bağlandığında elektrik sinyali üretiliyor.

Araştırmacılar çipin DNA zincir yer değiştirmesi ile çalıştığını, bir DNA çift sarmalının bir zincirden diğer bir tamamlayıcı zincir ile değiştiğini aktardılar. Yeni tamamlayıcı zincirin (SNP mutasyonu içeren) çift sarmaldaki bir zincire daha güçlü bağlandığını ve diğer zincirle yer değiştirdiğini bildirdiler.

Araştırmacılar çift zincirli DNA probunun kullanıldığı bu teknolojinin tek zincirli DNA problarının kullanıldığı SNP tespit metodlarına göre oldukça önemli bir gelişme olduğunun altını çizdiler.  Bu yeni teknoloji ile yanlış pozitif sonuçların azaltıldığını söylediler. Çift zincir DNA probunun bir diğer avantajının ise probun daha uzun olabilmesi, daha uzun DNA parçalarındaki bir SNP’nin tespit edilebilmesi olduğunu aktardılar.

Araştırmacılar 47 nükleotid uzunluğundaki bir probla başarılı şekilde SNP tespiti yapabildiklerini ve geliştirdikleri teknoloji ile yüksek duyarlılık ve özgüllüğe ulaştıklarını belirttiler.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Hwang et al. Highly specific SNP detection using 2D graphene electronics and DNA strand displacement,  Proceedings of the National Academy of Sciences, 2016

Meme Kanseri Tanısında Yapay Zeka

04 Temmuz 2016

Kanser tanısı patologlar tarafından son yüz yıldır aynı yöntemle yani mikroskop altında patolojik kesitlere bakarak konuluyor. Ancak bu tanının en doğru şekilde konulabilmesi belki de yapay zeka tarafından eğitilen bilgisayarlar ile mümkün olabilecek.

Beth Israel Deaconess Tıp Merkezi (BIDMC) ve Harvard Tıp Fakültesi’nde görev yapmakta olan bir grup araştırmacı patoloji görüntülerinin değerlendirmesini yapabilen bilgisayarları eğiten bir yapay zeka yöntemi geliştirdiler. Araştırmacıların bu gelişim ile birlikte uzun dönemdeki hedefi daha doğru tanı koyabilen yapay zeka destekli sistemler geliştirmek.

Araştırmacılar konuşma ve görsel tanıma işlemlerini içeren bir algoritma ile bir derin öğrenme yöntemi geliştirdiler. Bu yaklaşım ile makinelerin gerçek yaşamda görülen karmaşık yapı ve paternlere sahip verileri, yapay nöronal çok tabakalı sistemler geliştirerek yorumlaması mümkün olabilmektedir ki bu da insandaki öğrenme sistemine benzer bir sistemdir.

Geliştirilmiş bu yöntem lenf nodları üzerinde meme kanseri hücresi taşıyıp taşımadığının belirlenmesi amaçlanarak test edildi. Hastaların lenf nodlarında metastatik meme hücrelerinin var olduğunun tespiti tedavi kararına yön vermesi için son derece önemlidir. Standart mikroskopik yöntemle milyonlarca hücre arasında malign birkaç hücrenin kaçırılabileceğini düşünen araştırma ekibi bu işin tam bir bilgisayar sistemine göre olduğuna karar verdiler.

Normalde patologların lenf nodu kesitlerinden metastatik meme kanseri hücresini tespit etme oranı %96 iken, araştırmacıların geliştirmiş olduğu yapay zeka ile çalışan bilgisayar da %92 doğrulukla metastatik meme kanseri hücresini tespit edebildi. Daha da çarpıcı olan bu otomatize bilgisayar yöntemi ile patoloğun analizi bir araya getirildiği zaman %99,5’lik bir doğru tanı başarısının sağlanmış olmasıydı.

Patologlar için dijital imajlarla birlikte öğrenebilen makineleri kullanmak hız ve daha doğru tanı anlamına gelir ve bu hayale ulaşmak artık günümüz teknolojisi ile mümkün olabilecek. Araştırmacıların sıradaki hedefi geliştirmiş oldukları sistemi optimize ederek daha doğru ve kesin tanıyı mümkün kılmak ve patologları elini biraz daha kolaylaştırmak olacak.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

 

Beth Israel Deaconess Medical Center. "Artificial intelligence achieves near-human performance in diagnosing breast cancer." ScienceDaily. ScienceDaily, 20 June 2016.

Nörodejeneratif Hastalıkların Tanısında Kullanılabilecek Bir Biyosensör Geliştirildi

14 Haziran 2016

Brezilya’da Ulusal Nanoteknoloji Labaratuvarı’nda nörodejeneratif hastalıklar ve bazı tip kanserler ile ilişkili molekülleri saptayabilen bir biyosensör geliştirildi. Cihaz kabaca cam lam üzerinde tek katmanlı organik nanometri ölçekli bir transistör. Sistem parkinson, alzheimer hastalığı ve meme kanseri gibi hastalıklarla bağlantılı glutatyon S-transferaz (GST) enzimi ile temas halinde spesifik bir yolla reaksiyon gösteren peptid glutatyonun indirgenmiş formunu (GSH) içermekte. GSH-GST reaksiyonu tanı amaçlı kullanılabilen bu transistor tarafından tespit edilebilmekte.

Araştırmacılar bu cihazın kompleks hastalıkların tanısının hızlı, güvenli ve daha ucuz bir şekilde konmasında oldukça başarılı olduğunu belirtiyorlar. Bu nanometrik biyosensörün portatifliğinin ve daha düşük maliyetinin yanı sıra molekülleri tespit etmedeki hassasiyetinin çok daha avantajlı olduğunu söylüyorlar.

Dejeneratif hastalıkların tanısında önemli GSH-GST çiftinin tespit edilmesinde organik transistor teknolojisini ilk kez kullandıklarının altını çiziyorlar. Ayrıca nanometrik hassasiyet sayesinde çok düşük düzeydeki test materyali varlığında bile moleküllerin tespit edilebilirliğinin mümkün olduğunu belirtiyorlar.

Araştırmacılar geliştirdikleri sistemin diğer uygulamalardan farklı olarak, farklı hastalıklarla bağlantılı moleküller ve kontamine materyallerde var olan elementler gibi diğer maddeleri de tespit edebildiğini aktarıyorlar. Bunun için araştırmacıların sensördeki molekülleri test ile hedeflenen kimyasallarla tepkimeye giren moleküllerle değiştirmesi gerekiyor.

Araştırma grubu bundan sonrası için maliyeti daha da fazla azaltmak, portatifliği daha da geliştirmek ve toplu üretime geçmek  için kağıt-bazlı biyosensör üzerinde çalışmaya devam ediyor. Araştırmacılar kağıdın olağan formunda bir yalıtkan olduğunu kendilerinin kağıdı iletken yapacak ve iletken özellikteki polimerlerle selüloz fiberler emdirme yoluyla algılama verilerini taşıyabilen bir teknik geliştirdiklerini belirtiyorlar. Teknik iletken polimerlerin in situ sentezine dayanıyor. Polimerlerin kağıt yüzeyinde sıkışıp kalmaması için içeride ve selüloz fiberlerin porları arasında sentezlenmeleri gerekiyor. Bu gaz-fazlı kimyasal polimerizasyon ile yapılıyor.

Polimerize kağıt polimerlerin iletkenlik özelliğini kazanıyor. Bu iletlenlik kağıdın tasarımlandığı uygulamaya bağlı olarak selüloz fiberleren içine gömülmüş elementleri manipüle edilebiliyor. Bu yüzden araştrımacılar, cihazın ciddi bir kayıp olmadan akıma izin verip elektriksel olarak tam iletken olabileceğini  ya da yarı iletken olup spesifik moleküllerle etkileşir ve fiziksel, kimyasal ya da elektrokimyasal sensör olarak fonksiyon görebileceğini belirttiler.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Fundação de Ampa o à Pesquisa do Estado de São Paulo. "Electronic device detects molecules linked to cancer, Alzheimer's and Parkinson's: An inexpensive portable biosensor." ScienceDaily. ScienceDaily, 19 May 2016.

Bardağın Yarısı Dolu

08 Haziran 2016

Amerikan Kanser Derneği dergisinde ( CA: A Cancer Journal for Clinicians) yer alan rapora göre önleme, erken teşhis ve mevcut tedavi araçları açısından en iyi gelişmelerin akciğer, kolon, meme ve prostat kanserinde olduğu görüldü. Daha fazla ilerlemenin nasıl sağlanacağı, bu alanlarda politika yapıcıların ve Amerikan toplumunun herkese ulaşabilecek bakımın ve yardımın en iyi şekilde sağlanması konusunda nasıl işbirliği yapacağı ile yakından ilişkili olduğu belirtildi.

1996 yılında Amerika'daki kansere bağlı ölüm oranlarının pik yaptığı yıl olarak tahmin edilen 1990 yılının oranlarını %50 oranında düşürmeyi hedeflemişti. Elbette bu hedefler tek yönlü değil, multisektörel yaklaşımlar gerektirmekteydi.

Colorado Üniversitesinden Tim Byers liderliğinde yapılan 1990-2015 yılları arasındaki kansere bağlı ölüm oranlarının rapor analizi şu şekilde;
-2015 yılında kansere bağlı ölüm oranı erkeklerde %32 kadınlarda %22, genel toplamda %26 oranında düştü.
-Erkekler arasında akciğer kanserine bağlı ölüm oranı %45, kolorektal kansere bağlı ölüm oranı %47, prostat kanserine bağlı ölüm oranı ise %53 oranında düştü.
-Kadınlar arasında mortalite oranı kolorektal kanserde %44, meme kanserinde %39, akciğer kanserinde ise %8 oranında azaldı.
-Diğer bütün kanser mortalite oranlarındaki düşüşler belirgin (erkeklerde %13, kadınlarda %17)
-Erken tanı-tedavideki gelişmeler  ve tütün kontrol programları bu düşüşteki en önemli faktörler olarak görülmekte

Yeni hedefler belirlenirken yeni erken tanı ve tedavi imkanlarının geliştirilmesi ve daha önce uygulanmış olan pozitif geri bildirim alınan uygulamaların geliştirilerek sürdürülmesi göz önüne alınarak oluştulması gerektiği önerilmiş.

Rapora göre hedeflere tam olarak ulaşılamaması avantaj olarak görülerek, 1990-2015 arası belirlenen hedefler ile alınan sonuçlar incelendiğinde sonuçlara bardağın yarısı dolu mantığı ile bakılmalı. Bu gelişme ile en azından insanlar kanserle ilgili kadercilik gibi yaklaşımları ortadan kaldıracak ve hedeflere ulaşabilmenin mümkün olduğunu gösterecektir.

Rapor aynı zamanda bizlere en önemli başarıların yenilenen ve çabalanan alanında elde edildiğine dair değerli bilgilerde veriyor. Ayrıca bundan sonra belirlenecek olan hedeflerin çok düşük olması ya da gerçekçi olmayan hedefler koyulması açısından yön gösterici.

Sonuç olarak rapora göre Amerika'daki sivil toplum örgütleri de dahil olmak üzere birçok sektör kansere bağlı ölüm oranlarını düşürebilmek için  gelirler, bakım durumu birçok sosyal çevresel faktörler gibi kanser belirleyicileri ile ilgili konularda birlikte çalışmalıdır. Politikacılar ve toplum kanseri daha iyi anlayabilmek ve yenebilmek için gösterdikleri çaba bizlerin ne kadar ilerlediğinin belirleyicisi olacaktır.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Tim Byers et al.The American Cancer Society Challenge Goal to Reduce US Cancer Mortality by 50% Between 1990 and 2015: Results and Reflections.CA: A Cancer J Clin, 2016 DOI:10.3322/caac.21348

Tümör Büyümesinin Azaltılmasında Kaybedilen Kilo Miktarı Yapılan Diyet Tipinden Daha Önemli Bulundu

07 Nisan 2016

Araştırmacılar obezite ve kanser arasındaki bağlantının oldukça önemli olduğunu belirtiyorlar ve bu bağlantıyı kırmak için çabalıyorlar. Yapılan yeni preklinik çalışmada kalori kısıtlaması yoluyla sağlanan dikkat çekici derecedeki kilo kaybının meme kanserinin büyümesini azalttığını gösterdiler. Araştırmacılar düşük yağlı diyet yoluyla elde edilen orta düzeyde bir kilo kaybının bu etkiyi yaratmadığının altını çiziyorlar.

Araştırmacılar, yaptıkları çalışmada dört faklı diyet tipi uygulanarak kilo verilmesinin meme kanserinin laboratuvar modellerinde tümör büyümesinin azaltılmasındaki etkisini araştırdılar. Obez fareler ile düşük yağlı diyet uygulayarak normal kiloya dönen obez farelerin tümör boyutları arasında fark olmadığını bunula birlikte üç kalori kısıtlayıcı diyet ile dikkat çekici düzeyde kilo kaybı elde edilen obez farelerin daha küçük tümör boyutlarına sahip olduklarını gözlemlediler.

Araştırmacılar, kanser-obezite bağlantısını kırmada kalori kısıtlama derecesi ya da elde edilen kilo kaybı miktarının, kilo vermek için kullanılan spesifik diyet tiplerinden çok daha önemli olduğu sonucuna vardıklarını belirttiler. Elde ettikleri verilerin henüz ön veriler olduğunu ve insanlara bu konuda herhangi bir öneride bulunmak için henüz erken olduğunu söyleyen araştırmacılar karbonhidrat ya da yağ kısıtlamasının hangisinin yapıldığından bağımsız olarak kronik obezlerde ancak ciddi kilo kaybı ile meme kanseri için olumlu bir etki sağlanabileceği kanısına vardıklarını eklediler.

Araştırmacılar obezitenin özellikle Amerika’da epidemik olduğunu ve tüm dünyada obezite ilişkili kanserlerin prevelansının giderek arttığını bununla birlikte obezitenin kanserleri daha ölümcül hale getirdiğini aktardılar. Kanser yükü üzerinde obezitenin etkisini geriye çevirmek için mekanizma temelli müdahaleler tanımlamayı amaçladıklarını belirten araştırmacılar bunun için deneysel modeller üzerinde çalıştıklarını söylediler.

Araştırmacılar çalışmalarında fareleri randomize olarak normal kiloda kalacak ve 15 haftalık yüksek kalorili diyet ile obez hale getirilecekler olarak ayırdılar. Daha sonra obez fareleri 10 haftada dört faklı diyet tipi kullanılarak kilo verdirilmek üzere tekrar randomize olarak böldüler. Kullanılan diyetler; düşük yağlı sınırsız tüketim diyeti, günlük %30 kalori kısıtlaması ile düşük ya da yüksek karbonhidratlı diyet ve haftada iki gün %70 kalori kısıtlamasını içeren 5:2 intermittan diyetti.

Araştırmacılar düşük yağlı diyet ile farelerin normal kiloya döndüklerini gördüler. Diğer üç diyet grubundaki farelerde ise 10 haftanın ardından dikkat çekici şekilde kilo kaybı olduğunu gördüler.

Araştırmacılar daha sonra tümör büyümesini incelediler ve obez farelerde çalışma boyunca normal kiloda kalan farelere göre daha fazla tümör yükü olduğunu fark ettiler. Bununla birlikte düşük yağlı diyet ile normal kiloya dönen farelerde obez farelerle aynı derecede tümör yükü olduğunu gözlemlediler. Diğer üç kalori kısıtlayıcı diyet ile dikkat çekici kilo kaybı sağlanan farelerde ise obez farelere göre daha az tümör yükü olduğunu gördüler.

Araştırmacılar farklı diyet tipleri ile sağlanan kilo kaybının tümör büyümesi üzerindeki etkileri araştıran daha fazla çalışma yapılmasına ihtiyaç olduğunu belirttiler. Diyet grupları arasında tümör boyutları arasındaki farklılıklardan moleküler mekanizmaların da sorumlu olabileceğini bu konuda da daha fazla çalışma yapılması gerektiğini söylediler.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

University of North Carolina Health Care System. "Weight loss amount is more important than diet type in reversing obesity-cancer link." ScienceDaily. ScienceDaily, 28 March 2016.

Kanserin Yeni Belirleyicisi

10 Mart 2016

Epigenetik yaş biyolojik yaşın hesaplanmasında kullanılan yeni bir yöntem ve bu iki yaş arasındaki en büyük fark kansere yakalanma ve ölme ihtimaliniz.

Kişinin epigenetik yaşı hesaplanırken kanda çevresel etmenler,kimyasallar, obezite, egzersizden etkilenen 71 DNA metilasyon markerı kullanılmış. Bu test genel olarak kullanılmasada Northwestern Üniversitesinin de dahil olduğunu araştırmalarda kullanılmakta. DNA metilasyonunda; genin DNA kodu değiştirilmeden, gene bir grup molekül bağlanarak geni vücuttan gelen biyokimyasal sinyallere karşı  daha az ya da daha çok hassas hale getiriliyor.

Araştırmacılar 1999 yılından 2013 yılına kadar kanser olmayan randomize seçilen 442 kişiden 834 kan örneği incelediler., Önceki çalışmalarda tek seferde kan alınırken bu çalışmada multiple kan örnekleri yapılarak, her  yıl epigenetik ve kronolojik yaş arasındaki dengenin değiştiğini gördüler. Çalışma grubunun yüzde 6’sında kanser görülme riskinin arttığını , yüzde 17’sinde ise 5 yıl içinde kanserden ölüm riskinin arttığını tespit ettiler. Araştırmaya göre epigenetik yaşı kronolojik yaşından 6 ay büyük olan insanlar kanserden dolayı 2.2 yıl geç ölecekler.

Araştırmacılardan Dr. Lifang Hou, kan testi ile kişilerin iki yaşı arasındaki farkı hesaplayarak erken kanser teşhisi koymanın umut vaad edici olduğunu; sağlıklı kişilerin yaşları arasındaki farkın küçük olduğu, verilere göre bu yaşlar arasındaki farkın yüksek olduğu kişilerin kansere meyilli olduğunu belirtti. Bu araştırma biyokimyasal yaş-epigenetik yaş- kan tetkiki ile kanser erken tanısı açısından ilk çalışma olması açısından önem arz ediyor. Önceki çalışmalardan farkı ise tek zamanlı olmaması, çeşitli faktörlerin de kanserle ilişkisi açısından çalışmaya dahil olması olarak özetlenmiş.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Yinan Zheng, Brian T. Joyce, Elena Colicino, Lei Liu, Wei Zhang, Qi Dai, Martha J. Shrubsole, Warren A. Kibbe, Tao Gao, Zhou Zhang, Nadereh Jafari, Pantel Vokonas, Joel Schwartz, Andrea A. Baccarelli, Lifang Hou. Blood Epigenetic Age may Predict Cancer Incidence and Mortality. EBioMedicine, 2016; DOI: 10.1016/j.ebiom.2016.02.008 

Karaciğer Kanserine Karşı Koruyucu Brokoli

02 Mart 2016

Amerikalı bilim adamlarının haftada 3 ila 5 öğün sebze tüketiminin kolon, göğüs, prostat kanseri ve birçok kanseri önleyeceği ile ilgili yayınlarının ardından ülkede brokoli tüketimi artıyor.
İlionis Üniversitesinin yaptığı araştırmaya göre de diyetlere brokoli eklenerek yüksek mortalite oranları olan karaciğer rahatsızlıkları ve hepatoselüler karsinomaya öncülük eden non alkolik yağlı karaciğer hastalığı önlenebilir. Daha önce brokolinin çeşitli kanserlere karşı koruyuculuğu hakkında çalışılmıştı ancak obezitenin Amerika'da epidemik olmasından ve karaciğer kanseri açısından 5 kat yüksek risk olmasından dolayı araştırma grubu karaciğere odaklanmış. Yüksek beden kitle indeksi, yüksek şeker içerikli diyet ve vücut yağ oranının yüksek olması alkole bağlı olmayan karaciğer hastalığı gelişimi için önemlidir. Alkol bağımsız karaciğer hastalıkları da siroz ve kanser açısından risk faktörleridir.

Önceki çalışmalar brokolide bulunan biyoaktif bileşiklerin karaciğer yağlanmasını ve alkol bağımsız karaciğer hastalığından koruduğunu fareler üzerinde göstermişti. Bu nedenle, araştırmacılar karaciğer kanseri olan farelerde brokolinin etkisi üzerine yoğunlaşmış. Karaciğerdeki karsinojen miktarını kontrol etmek amacı ile batı tarzı diyet alan, kontrol grubu diyeti alan, brokoli verilen ve verilmeyen grup olarak fareler dört gruba ayrılmış. Obezite gen dizisini ayırarak değil, tıpkı insanlar gibi beslenme ile obeziteye gidişatı göz önüne alınmış. Araştırmacılar brokolinin etkisine ve karaciğerdeki tümörlerin progresyonuna ağırlık verseler de, karaciğer sağlığını ve yüksek yağlı diyetlerde karaciğerin lipidleri metabolize edişini de gözlemlemek istemiş.

Çalışmaya göre batı tarzı diyeti alan farelerde karaciğerdeki kanserojen nodüllerin sayısı ve boyutu artmış ancak diyete brokoli eklendiğinde büyüklüğü değişmemekle birlikte nodül sayısı azalmış. Yani batı tarzı diyet karaciğer yağlanmasına neden olurken brokoli karaciğerin lipid alımını azaltarak ve yıkımını arttırarak karaciğeri korumuş. Diyete eklenen brokolinin fareyi zayıflatmadığı ancak karaciğer yağlanmasını azalttığına vurgu yapan araştırmacılara göre alınan sonuçlar tam bekledikleri gibi olup karaciğer yağlanmasının iki temel sebebi var; yağ ve şeker miktarı yüksek yiyecekler yemek ve yüksek alkol tüketimi.

Grubun bir önceki çalışmasına göre ise brokolinin kanserden koruyucu bileşik olan sulforafan açısından en uygun tüketim şekli taze ya da hafifçe buharda pişirilmesi. Yayın sadece brokoli üzerine olsa da araştırmacılar brüksel lahanası ve karnabaharında aynı etkiye sahip olduğunu söylemekteler.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

 

  1. Y.-J. Chen, M. A. Wallig, E. H. Jeffery. Dietary Broccoli Lessens Development of Fatty Liver and Liver Cancer in Mice Given Diethylnitrosamine and Fed a Western or Control Diet. Journal of Nutrition, 2016; 146 (3): 542 DOI: 10.3945/jn.115.228148

Diyetlerdeki Şeker Meme Kanseri Riskini ve Metastazları Arttırıyor

23 Şubat 2016

Teksas Üniversitesinin 1 Ocak 2016’da yayınlanan, fareler üzerinde yaptığı araştırmaya göre; enflamasyona giden yolda şekerin olumsuz etkisi var. Araştırmaya göre farelerde batı diyetlerine benzer miktarda sükroz alımı şekersiz diyetle kıyasla önemli oranda  tümör büyümesine ve metastaza yol açmış. Araştırmacılar bunun kısmen artan 12-LOX sentezi ve 12-HETE denilen yağ asidine bağlı olduğunu düşünmüşler.

Önceki epidemiyolojik çalışmalara göre diyetle şeker alımı enflamasyon ile meme kanseri gelişiminde etken iken, bu çalışmada şekerin meme bezlerine olan etkisi çeşitli fare modelleri üzerinden çeşitli mekanizmalar ile araştırılmış.  Özellikle bütün  sindirim sisteminde kullanılan sofra şekeri ve yüksek fruktozlu mısır şurubunun, akciğer metastazını kolaylaştırdığını ve 12-HETE salgılanmasını arttırdığını   tespit etmişler.

Araştırmacılar farelere 4 diyet çeşidini her fareye bir çeşit olacak şekilde randomize olarak vermişler.  6 ay içerinde nişasta ile beslenen fare grubunun  yüzde otuzunda, sükroz diyeti alanların yüzde 50 kadarında anlamlı tümör görülmüş. Ayrıca çalışma sükroz ve früktoz kullanan farelerde akciğer metastaz oranının nişasta ile beslenen farelere göre daha yüksek olduğunu göstermiş.

Meme kanseri risk faktörlerini belirlemek, kamu sağlığı açısından bir öncelik olmalıdır. Araştırmacılara göre orta derece şeker tüketimi kritikken, son yıllarda ABD’de şeker tüketiminin oldukça yükseldiği ve bunun da obezite, kalp hastalıkları ve kanser için ek bir risk oluşturduğu düşünülmektedir. Önceki çalışmalarda şekerin rolü kanser oluşumunda enerji temelli metabolik yolaklara bağlı olarak araştırılmıştı. Bu çalışmada ise şekerin inflamatuar mekanizmalar üzerindeki etkisi araştırıldı.

Araştırıcılara göre özellikle 12-LOX yolakları üzerinden sukroz ve fruktozun meme tümörü büyüme ve metastazını nasıl etkilediği daha ileri çalışmalarla araştırılmaya devam etmeli.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

 Yan Jiang, et al. A Sucrose-Enriched Diet Promotes Tumorigenesis in Mammary Gland in Part through the 12-Lipoxygenase Pathway. Cancer Res, January 1, 2016 76:24-29 DOI: 10.1158/0008-5472.CAN-14-3432 

Obezite Meme ve Pankreas Kanseri’ni Nasıl Tetikliyor

21 Şubat 2016

ABD merkezli Massachusetts General Hospital’de görev yapmakta olan araştırmacıların yayınlamış oldukları son makaleye göre obezitenin kanser progresyonunu nasıl tetiklediğinin mekanizması tespit edildi.

Çalışmadaki bulgulara göre obezite ile PIGF’nin (plasental büyüme faktörü) aşırı miktarda bulunması arasında bir ilişki olduğu ve bu faktörlerin de tümörlerin içindeki immün hücrelerde bulunan reseptörü olan VEGFR-1’e bağlanması ile tümör progresyonunun tetiklendiği görüldü. Hücresel modeller ve hayvan modellerinde olduğu gibi hasta tümör örnekleirnde de PIGF / VEGFR1 yolağının hedeflenmesinin obez hastalarda çok değerli olabileceği gösterildi.

Çalışmada obezitenin meme va pankreas kanseri üzerindeki etkisine odaklanıldı. Bu tümörlerle tanı alan hastaların ise yarısından fazlasının obez olduğu görüldü. Buna ek olarak geçmişte yapılmış olan çalışmalarda görüldü ki pankreas, meme ve diğer kanser türlerinde obezitenin ölüm riskini arttırdığı tespit edilmiştir. Ancak bu çalışmaya kadar obezite ilişkili meme ve pankreas kanseri progresyonunun sebebi bilinmiyordu.

Araştırmacıların ilk bulgusu obezite ile tümör inflamasyonunun arttığı ve tümör ilişkili makrofajlarla infiltrasyonun daha sık görüldüğü oldu. Çalışmada obez farelerde VEGFR1’i hedefledikleri zaman tümör ilişkili makrofajların aktivitesinin etkilendiği, immün supresif tümör çevresinin değiştiği ve tümör büyümesinin ivmesinin kırıldığını tespit ettiler. Obez farelerde PIGF’nin yüksek oranlarda eksprese olduğunu ve PIGF / VEGFR1 bağlantısının hedeflendiği halde anti tümör bir etki oluştuğunu gözlemlediler.

Araştırmacılara göre iki kanser türünde obezitenin bu şekilde bir etkisi olduğunun gösterilmesi diğer kanser türlerinde yapılan araştırmalar için de bir yol gösterici olacaktır. Özellikle meme ve pankreas kanseri gibi hastalarının yarısından fazlasının tanı anında obez olduğu tespit edilen bu kanser türlerinde yeni hedefler bulunması gelecekteki tedavi hedefleri için de yol gösterici olacaktır.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

 J. Incio et al. PlGF/VEGFR-1 signaling promotes macrophage polarization and accelerated tumor progression in obesity. Clinical Cancer Research, 2016; DOI: 10.1158/1078-0432.CCR-15-1839

Uzun süre oturmak meme ve over kanseri riskini artırıyor mu?

16 Şubat 2016

Cancer Epidemiology, Biomarkers and Prevention dergisinde yayınlanan bir çalışmaya göre boş zamanlarının çoğunu oturarak geçiren kadınlarda multipl miyelom, meme ve over kanserleri riskinde artış olabilir.

Günümüzde televizyon, bilgisayar ve video oyunlarının yaygın kullanımı nedeniyle oturarak geçirdiğimiz süre uzamıştır. Bu değişikliğe bağlı olarak, oturarak geçirilen süre ve kanser riski arasındaki ilişki henüz tam  olarak bilinmemektedir. Bu konudaki kanıtlar, kanserin önlenmesi ile fiziksel aktivite arasındaki bağlantıyı gösteren kanıtlara kıyasla daha azdır.

Son 20-30 yılda oturarak geçirilen zaman, ulaşımdaki gelişmeler, bilgisayar ve video oyunlarının yaygın kullanımı nedeniyle giderek arttığından, oturarak geçirilen zamanın olumsuz sonuçları giderek daha dikkat çeken bir konu haline geldi.

Amerikan Kanser Derneği Kanser Önleme Çalışması II Beslenme Kohort Çalışması Sonuçları
Bu çalışmada, kanser tanısı konmamış 69.260 erkek ve 77.462 kadının verileri analiz edildi ve çalışma süresince (1992-2009) 18.555 erkek ve 12.236 kadına kanser teşhisi kondu.

Çalışmanın yazarları, çalışmaya katılan kadınların oturarak uzun zaman geçirmeleri nedeniyle multipl miyelom, invazif meme kanseri ve over kanserine yakalanma olasılığının daha yüksek olduğunu saptadılar. Ancak erkeklerde, oturarak geçirilen zamanın uzunluğu ile kanser riski arasında bir ilişki saptanamadı.

Araştırmacılar, oturarak geçirilen süre ve kanser riski arasındaki ilişki açısından erkek ve kadınlar arasındaki farkları anlamak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu belirtti.

Literatür talep et Sonra Oku

Referanslar :

Kaynak:  Medical News Today, http://www.medicalnewstoday.com/articles/296883.php

E-Posta ve şifrenizi girerek
medikal referans noktanıza ulaşabilirsiniz.

GİRİŞ YAP

Yeni hesap oluştururken vereceğiniz bilgiler, cegedim tarafından onaylanacak
ve siteye tam üyeliğiniz bu onaydan sonra sağlanacaktır.

* Tüm alanları doldurmak zorunludur.

Loading Image