Medikaynak Search
ÜYE OL ÜYE GİRİŞ
Medikaynak Menü
ÜYE OLUN / GİRİŞ YAPIN Medikaynak Icon
Medikaynak Rxmediapharma RxMediaPharma

Parkinson’da Derin Beyin Stimülasyonu

Parkinson hastalarından oluşan 1200 hastalık bir grupta yapılan çalışma derin beyin stimülasyonu ile sağkalımın iyileştiğini gösterdi
29 Aralık 2017

Parkinson hastalığı nörodejeneratif bir hastalıktır. Beyinde dopamin üreten nöronları etkiler. Sebebi şu an bilinmiyor ve şu ana kadar hiçbir tedavi mevcut değil. Parkinson ölümcül değildir, ancak hastalığa bağlı komplikasyonlar genellikle ölümle sonuçlanır. Parkinson hastalığının yaygın belirtileri tremor, hareket yavaşlığı, ekstremite sertliği ve yürüme ve denge problemleridir. Parkinson hastalığı olan insanlar, hastalığı olmayanlardan daha kısa bir ömür beklentisine sahiptir. İlaçlar hastalığın semptomlarını yönetirken, Parkinson hastalığının sağkalım oranını artırdığı gösterilememiştir.

Yeni bir çalışmada elde edilen verilere göre derin beyin stimülasyonu (DBS) adı verilen bir tedavi Parkinson hastalığında yaşamı uzatabilir. ABD’li araştırmacılar, implante edilen bir cihaz yoluyla uyarım alan hastaların sadece ilaçlarla tedavi edilenlere kıyasla bir hayatta kalma avantajına sahip olduklarını keşfettiler. Önceki çalışmalar DBS'nin Parkinson hastalığında motor fonksiyonları iyileştirebildiğini göstermiştir. Tedavi, cerrahi olarak beynin belirli alanlarına yerleştirilen elektrotları içerir. Kalp pilinde kullanılanlara benzer şekilde bir dürtü jeneratör batarya da, köprücük kemiğinde veya karında implante edilir. Pil, elektrotların beyin dokusuna ilettiği elektrik uyarılarını yaratır.

Genel olarak, DBS ameliyatı hem hastalar hem de sağlayıcılar tarafından oldukça olumlu bir şekilde izlendi, motor fonksiyonlarında DBS'si olan hastalar üzerinde derhal bir etkisi olur ve diskinezi [istem dışı kas hareketleri] kaybolur ya da büyük oranda azalır.

DBS’nin Yaşam Süresi Üzerindeki Etkisi Bilinmiyordu

Derin beyin stimülasyonu, almayanlara kıyasla işlevi iyileştirirken, tedavinin yaşam beklentisinde herhangi bir fayda sağlayıp sağlamadığına dair çok az kanıt vardır. Bu soruyu cevaplamak için araştırmacılar, derin bir beyin stimülasyon cihazına sahip Parkinson hastalığına sahip 611 hastanın verilerini inceledi. Bunları 611 Parkinson'lu olup cihazsız olan hastanın verileriyle karşılaştırdılar. Veriler, 2007 ve 2013 yılları arasındaki VA ve Medicare yönetim dosyalarından geldi.

Araştırmacılar, derin beyin stimülasyonu ile tedavi edilen hastaların ameliyat sonrası ortalama 6.3 yıl hayatta kaldıklarını, DBS olmayan hastalar için bir ameliyat hastasına karşı eşleşmelerine dayanarak ameliyat geçirmiş olduktan sonra 5.7 yıl yaşamış olduğunu keşfettiler. Arada sekiz aylık bir fark oluşmaktaydı. Araştırmacılar, her bir DBS hastasını klinik ve demografik olarak benzer bir DBS olmayan hasta ile eşleştirmişlerdi. Çalışmalardaki hastaların ortalama yaşı 69 olup bu da Parkinson'un yaşlı insanlarda daha yüksek prevalansa sahip olduğunu yansıtmaktadır. Çalışma grubunun daha yaşlı olması yaşla ilgili koşullardan daha fazla ölüme neden olabilir, ancak araştırmacılar, çalışma süresi içinde ölenlerin nedeninin çoğunun Parkinson hastalığına bağlı olduğunu belirtiyorlar.

DBS İle Artan Yaşam Süresi ve Kalitesi

DBS grubundaki sağkalım sınırı mütevazı olmakla birlikte, araştırmacılar DBS'yi takiben yaşam kalitesinin de arttığını belirtiyor; çünkü çoğunlukla terapi, titreme ve rijidite gibi kontrol belirtilerine yardımcı olabiliyor.

Sonuçlar, derin beyin stimülasyonunun Parkinson hastalığı olan hastalar için sağkalım oranlarını iyileştirebileceğini ortaya koyarken, araştırmacılar çalışmanın birkaç sınırlamasına dikkat çekiyorlar. Derin beyin stimülasyon hastalarının ilaçla tedavi edilen grubundaki denklerinden daha sağlıklı olduklarını açıklıyorlar. İmplante cerrahi aleti bulunan hastaların yakından izlenmesi olasılığı daha yüksekti, bu nedenle diğer kronik durumlar daha erken teşhis ve tedavi edilmiş olabilir. 

Referanslar

Weaver FM et al. Survival in patients with Parkinson's disease after deep brain stimulation or medical management. Movement Disorders, 2017; 32 (12): 1756 DOI: 10.1002/mds.27235

BENZER İÇERİKLER