Medikaynak Search
Üye Ol Üye Giriş
Medikaynak Menü
Üye Olun / Giriş Yapın Medikaynak Icon
Medikaynak Rxmediapharma

Yüksek kardiyovasküler morbidite romatoid artritte (RA) talihsiz bir gerçek olmakla beraber kronik yüksek dereceli sistemik inflamasyon, aterojenez ve artmış kardiyovasküler morbiditenin arttırılmasında önemli bir rol oynamaktadır. Bu nedenle, enflamasyonu hedefleyen geleneksel sentetik hastalığı modifiye edici antiromatizmal ilaçlar (csDMARD), RA'lı hastalarda aterojenezi ve dolayısıyla kardiyovasküler riski etkileyebilir. Yapılan çalışmaların meta-analizinde, RA'lı hastalarda metotreksat (MTX) kullanımı ile ilişkili kardiyovasküler olaylar (CVE) riskinde %28'lik bir azalma olduğu bildirilmiştir (RR 0,72, %95 CI 0,57-0,91). Bununla birlikte, temeldeki çalışmaların çoğu heterojendir ve tedaviye maruz kalmanın süresini veya zamanlamasını açıklayamamış olmakla birlikte MTX maruziyeti, hiç kullanılmadığı, şu anki kullanım veya bir temel değişkenin ikili göstergesi olarak tanımlanmıştır.

Klinik uygulamada, MTX ve diğer csDMARD'a maruz kalma süresi ve zamanlaması zaman içinde bireysel hastalar arasında önemli ölçüde değişmektedir. Örneğin, erken MTX kullanımı daha büyük olan hastalarda daha sonra daha az MTX gerektirebilir ya da tam tersine, bazı hastalar MTX'i hastalık seyri boyunca tutarlı bir şekilde kullanabilir, ancak geç başlayabilir ve terapötik fırsat penceresi gözden kaçabilir. Bu nedenle, erken yoğun tedaviye sahip olan veya yakın zamanda MTX'i sürekli kullanan hastalar, düşük bir hastalık aktivite durumu elde etme ve böylece CVE riskini azaltmak için daha fazla potansiyel sunabilecek sistemik enflamasyonu azaltma olasılığına sahip olacaktır. Yapılan bu çalışmanın amacını araştırmacılar, etkilerin zamanlamaya, yeniliğe ve kullanım süresine göre değişip değişmediğini ve etkilerin zaman içinde değişip değişmediğini belirlemek için MTX'in zamanla değişen kullanımı ile diğer csDMARD ve CVE riski arasındaki ilişkileri değerlendirmek olduğunu belirtmişlerdir.

Kohort Girişinin İlk Yılında MTX'in Daha Fazla Kullanılması MTX ve CVE Riski Arasındaki İlişkide Önemlidir

Yapılan bu çalışmada araştırmacılar romatoid artritli (RA) hastalarda zamanla değişen metotreksat (MTX) kullanımı ile kardiyovasküler olay (CVE) riski arasındaki ilişkiyi değerlendirmişlerdir. Çalışmada, 65. doğum günlerinden sonra RA tanısı konan 23.994 hastanın başlangıç ​​kohortuincelenmiş olup, çok değişkenli Cox regresyon modelleri, zamanla değişen MTX kullanımı, diğer risk faktörleri için kontrol ve CVE'ye kadar geçen zaman arasındaki ilişkileri değerlendirmek için uygun olduğu belirtilmiştir. Araştırmacılar alternatif modellerin, MTX kullanımının (1) birinci yıl, (2) önceki yıl (son kullanım) ve (3) tüm takip süresi boyunca kümülatif süresi ile birlikte aradaki bağlantının gücünün zaman içinde değişip değişmediğini de değerlendirmişlerdir. Sonuç olarak 115.453 hasta yılı (PY) üzerinde 3294 ( %13,7) hastada CVE (1000 PY başına 28,5 olay; %95 CI 27,6-29,5) görülmüş olup çok değişkenli analizlerde, son yılda zamanla değişen sürekli kullanımı değerlendiren model en iyi uyumu sağlamıştır. Ayrıca son MTX kullanımının artması, daha düşük CVE riskleri ile ilişkiliydi (son 12 ay içinde hiç kullanılmamasına karşı sürekli kullanım için HR 0,79, %95 GA 0,70-0,88; p <0,0001) ve kohort girişinden sonraki ilk yılda daha fazla MTX kullanımı da koruyucuydu (HR 0,84, %95 CI 0,72-0,96; p = 0,0048), ancak artan etki ile bu etki azalmıştır. Bununla birlikte, tüm takip boyunca daha uzun MTX kullanımı CVE riski ile açık bir şekilde ilişkili değildi (HR 0,98,%95 CI 0,95-1,01; p = 0,1441). Araştırmacılar ayrıca yakın zamanda sürekli MTX kullanımı ile ilişkili olarak CVE'de %20'lik bir azalma gözlemlemişlerdir. Çalışma sonucunda kohort girişinin ilk yılında MTX'in daha fazla kullanılmasının MTX ve CVE riski arasındaki ilişkide de önemli olduğu görünmektedir.

Medikaynak Referanslar

Widdifield J, Abrahamowicz M, Paterson JM, et al. Associations Between Methotrexate Use and the Risk of Cardiovascular Events in Patients with Elderly-onset Rheumatoid Arthritis. J Rheumatol. 2019;46(5):467–474.

+ Tüm Referansları Göster
  1. Benzer İçerikler