Yandex Metrica
MENÜ
arama yap

SMA Hastaları için Robotik Kol

02 Mayıs 2019

Spinal müsküler atrofi (SMA), ilerleyici ve simetrik kas zayıflığına yol açarak paraliziye neden olabilen bir hastalıktır. Yeme ve içme gibi günlük aktiviteler, ekstremitelerin istemli hareketlerinin kontrolünü kaybetmiş hastalar için son derece zorlayıcıdır ve bu hastalar için tam zamanlı bakım kaçınılmazdır.

Teknolojik gelişmeler, sınırlı hareket kabiliyeti veya total paralizili hastaların kısmen bağımsızlıklarını kazanmalarına yardımcı olacak bazı yaklaşımlar sağlamıştır. Robotik kollar gibi yardımcı cihazlar bir joystick ile veya joystick kullanamayan hastalarda beyin bilgisayar ara yüzleri (BCI) ile kontrol edilebilmektedir. Yüzey elektromiyografisi (sEMG), bu kasların elektriksel aktivitesini tespit etmek, kaydetmek ve yorumlamak için kasların cilt yüzeyine yerleştirilen elektrik sensörlerini kullanan, invazif olmayan bir prosedürdür. Nöromüsküler hastalıklar için tanısal bir araç olarak kullanılmasının yanı sıra, protez alanında; kas aktivitesinin kayıtlarının kullanıldığı protetik ellerin, kolların ve bacakların kontrolünde ve günlük işlerin yapılmasında yaygın olarak kullanılmaktadır.

Bu tür robotlar uzuvların fonksiyonel hareketini tam olarak gerçekleştirmek için yeterli olmasalar da, SMA hastaları da dahil olmak üzere hareket kabiliyeti sınırlı ve paralizisi olan kişilerin rezidüel elektriksel aktivitesinde ve uzvun kontrol edilmesinde kullanılabilirler. sEMG tabanlı bir arayüz, yardımcı bir robotik cihazın kontrol edilmesinde ve rezidüel elektriksel kas impulsları olan felçli insanlarda günlük görevlerin yerine getirilmesinde uygulanabilir, non-invaziv bir yaklaşım olma potansiyeline sahiptir.

Almanya Oberpfaffenhofen'deki Alman Havacılık ve Uzay Merkezi (DLR) Robotik ve Mekatronik Enstitüsü araştırmacıları, sEMG tabanlı bir ara yüz tarafından kontrol edilen hafif bir robotik kolun SMA hastalarının günlük işlerini yapmalarına yardımcı olup olamayacağını değerlendirdiler.

Robot Kol ile Görevler Yerine Getirildi

SEMG tabanlı yardımcı sistem, hemen hemen hiç istemli bacak hareketi olmayan ancak istemli kas aktivasyonu ile ilişkili elektriksel uyarıların hala sEMG ile tespit edilebildiği SMA tip 2'si olan 49 yaşındaki iki kadında test edildi. Bir kadın hastalık nedeniyle skolyoza sahipti ve tüm deneyleri yatakta yatarken yapmayı tercih etti, diğer kadın tekerlekli sandalyede oturdu.

Araştırmacılar, Eight Delsys Trigno kablosuz EMG sensörünü katılımcıların sağ kollarına yerleştirildiler ve robotik kol–el (beş parmaklı bir DLR-HIT HAND ile donatılmış bir DLR Hafif Ağırlıklı Robot III) sağ kolu temsil etti. sEMG tabanlı yardımcı sistemin performansı, Kutu ve Blok Testinin modifiye bir versiyonu ve Eylem Araştırma Kol Testi (ARAT) olmak üzere iki onaylanmış değerlendirme testiyle dört gün üst üste değerlendirildi.

Kutu ve Blok Testinde, kadınlardan beş adet bloğu bir kutudan almaları ve 10 cm'lik bir duvarın üzerinden başka bir kutuya taşımaları beklendi. ARAT ile çalışmada 19 orijinal maddeden sadece dokuz tutma ve kavrama maddesi değerlendirildi.

Sonuçlar, her iki katılımcının da, sEMG tabanlı yardımcı sistemi kullanarak, robot kolu kesin bir şekilde kontrol edebildiklerini, ulaşma ve kavrama görevlerini gerçekleştirebildiklerini gösterdi. Her iki kadın da robotik sistemi kullanarak günlük bir iş yapmayı başardı. Her biri bir masadan bir şişe aldı, ağzına yaklaştırdı, pipetle içecek içti ve masaya geri koydu.

Araştırmacılar, her iki görevin de yerine getirilmesinin, sağlıklı insanlar veya protez ile benzer bir sistem kullanan kişiler tarafından elde edilenden çok daha uzun sürdüğünü belirttiler. Düzenli eğitimin bu görevlerin tamamlanma sürelerini önemli ölçüde azaltabileceğini ancak günlük eğitimin görev performansı üzerindeki etkisini değerlendirmek için ek uzun dönem çalışmalar yapılması gerektiğini aktardılar.

Literatür talep et

Referanslar :

Annette Hagengruber ve Jörn Vogel. Functional Tasks Performed by People with Severe Muscular Atrophy Using an sEMG Controlled Robotic Manipulator, IEEE Explore 2018.

Alzheimer’da Alt Gruplar Belirlendi

22 Temmuz 2019

ABD’li araştırmacılar Alzheimer hastalığını tanı sırasındaki bilişsel işlevlere ve gruplar arasında biyolojik farklılıkları gösteren genetik verilere dayanacak şekilde alt gruplara sınıflandırdılar. Bulgular Moleküler Psikiyatri dergisinde çevrimiçi olarak yayınlandı. Elde ettikleri bulgular kişiselleştirilmiş tıbba giden yolda önemli bir sonuç oldu.

Klinisyenler uzun yıllardır Alzheimer hastalığı ile başvuran kişilerin bilişsel profillerinde çok fazla değişiklik olduğuna dikkat çekiyor ve bu göreceli farklılıklar ayırıcı tanıya gitmekte klinisyenleri oldukça zorluyordu.

Bu klinik çerçevenin tipik geç başlangıçlı Alzheimer hastalığı olan insanlar arasındaki heterojenliği karakterize etmede faydalı olup olmadığını araştırmaya karar veren bir ekip büyük bir hasta grubunda çalışmalarını başlattı.

Daha önceki çalışmalarda grup, geç başlangıçlı Alzheimer hastalığını farklı gruplara ayırmak için bilişsel testler kullandı. Bu çalışmada ise tipik geç başlangıçlı Alzheimer hastalığı olan insanları kategorize etmenin bu özel yolu için genetik (biyolojik) destek olup olmadığını görmek adına özel olarak genetik verilere bakıldı.

SNP’lere Odaklandılar

Araştırmacılar, geç başlangıçlı Alzheimer hastası olan 4.050 hastayı kapsayan, tek nükleotid polimorfizmi (SNP) verisi olan 2.431 hastayı içeren beş çalışmadan verileri topladılar. Bireyler bilişsel olarak tanımlanmış alt gruplara; bellekteki nispi performansları, yürütücü işlevsellik, görsel işlevsellik ve dil tanılama sırasındaki performansları temelinde atandılar. Her alt grup için genotip frekansları bilişsel olarak normal yaşlı kontrollerden gelen verilerle karşılaştırıldı.

Ekip APOE geni ve daha önce Alzheimer hastalığı için bildirilen oranlardan daha yüksek olasılık oranlarına sahip SNP'lere odaklandı. Her alt gruptaki insanların oranlarında çalışmalar arasında önemli farklılıklar bulundu. Bununla birlikte her çalışmada, izole edilmiş önemli nispi hafıza bozukluğu olan alt gruptaki insanların daha yüksek oranında en az bir APOE-e4 aleli vardı.

Genel olarak alt gruplar arasında, bilişsel olarak tanımlanmış alt gruplardan biri ile güçlü bir ilişki içinde genomdan dağılmış 33 SNP buldular. Bu SNP'lerin çok azı, daha önceki çalışmalarda Alzheimer hastalığıyla ilgili olarak tanımlanmıştı. Bulgularına göre bu 33 SNP'nin her biri, insanları Alzheimer hastalığının belirli bir alt tipine duyarlı kılan bazı temel biyolojileri temsil etmekteydi.

Farklı klinik sunumları olan Alzheimer'lı insanların alt gruplarını belirlemeye çalışmak ve bunları belirli genetik çeşitlerle ilişkilendirmek makul bir yaklaşım gibi görünmektedir. Bu sayede belki de ileride Alzheimer’ın alt gruplarına özgül tedavileri bulmak mümkün olabilecektir.

Literatür talep et

Referanslar :

Mukherjee S, et al. Genetic data and cognitively defined late-onset Alzheimer's disease subgroups. Mol Psychiatry. 2018 Dec 4. doi: 10.1038/s41380-018-0298-8. [Epub ahead of print]

Sallanarak Uyumak Hafızayı Geliştiriyor

19 Temmuz 2019

Yapılan iki yeni çalışmada, genç erişkinlerde ve farelerde, sallanma hareketinin hem uykuya dalma süresini kısalttığı hem de uyku sırasında hafıza güçlenmesini arttırdığı ortaya kondu. İsviçre'deki Cenevre Üniversitesi araştırmacıları daha önce, 45 dakikalık uyku sırasında sürekli sallanmanın insanların daha hızlı uykuya dalmalarına ve daha sağlıklı uyumalarına yardımcı olduğunu göstermişlerdi. Yaptıkları yeni çalışmada, gece boyunca sallanmanın uyku ve bununla ilişkili beyin dalgaları üzerindeki etkilerini araştırdılar.

Araştırmacılar, 18 sağlıklı genç yetişkinin laboratuvarda uyku monitorizasyonunu yaptılar. Çalışmadaki ilk gece, gençlerin laboratuvar ortamında uyumaya alışmaları içindi. Katılımcılardan biri hafifçe sallanan bir yatakta, diğeri ise hareket etmeyen bir yatakta uyuyarak iki gece daha laboratuvarda kaldılar. Araştırmacılar, katılımcıların sallanırken daha hızlı uykuya daldıklarını ve uykuya daldıktan sonra, non-REM uykusunda daha fazla kaldıklarını, daha derinden uyuduklarını ve gece daha az uyandıklarını gördüler.

Araştırmacılar bir sonraki aşamada daha iyi bir uykunun hafızayı nasıl etkilediğini değerlendirdiler. Hafızayı değerlendirmek için katılımcıları kelime çiftleri üzerinde çalıştırlar. Uyandıklarında ertesi sabaha göre, bir akşam oturumunda bu eşleştirilmiş sözcükleri hatırlamadaki hassasiyetlerini ölçtüler. Katılımcıların sabah testlerinde, uyku sırasında sallandıklarında daha iyi olduklarını buldular. Sürekli sallanma hareketi, beynin talamo-kortikal ağlarındaki sinirsel aktivitenin senkronize edilmesine yardımcı oldu.

Sallanmak Öğrenmeyi de Etkiliyor

İsviçre'deki Lozan Üniversitesi'nden araştırmacıların fareler üzerinde yaptıkları ikinci çalışmada, sallanmanın diğer türlerde uykuyu destekleyip desteklemediği değerlendirildi. Araştırmacılar, fareler uyuduklarında kafesleri sallamak için pistonlu çalkalayıcılar kullandılar. Fareler için en iyi sallanma sıklığının, insanlardan dört kat daha hızlı olduğunu fark ettiler. Sallanmanın insanlarda olduğu gibi farelerde de uykuya dalma süresini azalttığını ve uyku süresini arttırdığını gördüler. Bununla birlikte, farelerin daha derin uyuduğuna dair bir kanıt yoktu.

Araştırmacılar, sallanmanın uyku üzerindeki etkilerinin, vestibüler sistemin ritmik uyarılmasına bağlı olduğunu düşündüler. Faredeki bu kavramı araştırmak için, vestibüler sistemleri, kulaklarında bulunan ve non-fonksiyonel otolitik organlar tarafından bozulan hayvanları incelediler. Fonksiyonel otolitik organları olmayan farelerin, uyku sırasında sallanmanın faydalı etkilerinin hiçbirini yaşamadığını gördüler. Araştırmacılar bulguların, uykusuzluk ve ruh hali bozukluğu olan hastaların yanı sıra sıklıkla kötü uyku ve hafıza yetersizliği olan yaşlıların tedavisinde yeni yaklaşımların geliştirilmesine yardımcı olabileceğini belirttiler.

Literatür talep et

Referanslar :

  1. Perrault et al. Whole-Night Continuous Rocking Entrains Spontaneous Neural Oscillations with Benefits for Sleep and Memory. Current Biology, DOI: 10.1016/j.cub.2018.12.028
  2. Kompotis et al. Rocking Promotes Sleep in Mice through Rhythmic Stimulation of the Vestibular System. Current Biology, 2019 DOI: 10.1016/j.cub.2018.12.007

Talk Pudra İnsan Sağlığına Zararlı mı?

19 Temmuz 2019

Kanada hükümeti, bazı ürünlerde talk kullanımını yasaklayan veya kısıtlayan önlemler almayı planlıyor. Yeni taslak tarama değerlendirmesinde, serbest talk pudralarının solunmasının ve dişi genital bölgesinde talk içeren bazı ürünlerin kullanılmasının insan sağlığına zararlı olabileceği öneriliyor.

Taslak tarama değerlendirmesinde tespit edilen riskleri yönetmek için olası önlemleri ana hatlarıyla belirten Risk Yönetimi Kapsamı, Kanada gazetesinde 60 günlük dönemde kamuoyunun yorumuna açık bir şekilde yayınlandı. Son tarama değerlendirmesi ve risk yönetimi yaklaşımında, herhangi bir yorum ve istişare sürecinde alınan yeni kanıtların dikkate alınacağı belirtildi.

Taslak değerlendirmede, gıda ve ilaçlardaki talk dahil olmak üzere oral maruziyetlerden, talk içeren ürünlerin cilde uygulanması gibi dermal maruziyetlerden veya kuru saç şampuanı, göz farı ve allık gibi sıkıştırılmış toz ürünlerden inhalasyon maruziyetinden kaynaklanan insan sağlığı risklerinin tanımlanmadığı belirtildi. Bununla birlikte, değerlendirme insan sağlığına yönelik potansiyel kaygı oluşturabilecek, iki maruziyet senaryosu belirlendi.

İlki, vücut tozu, bebek tozu, yüz tozu, ayak tozu gibi kişisel bakım ürünleri kullanımı sırasında potansiyel olarak akciğerlere zarar verebilecek ince talk parçacıklarının solunmasıydı. Diğer endişe verici senaryo, cinsel organları içeren kadın perineal alanının vücut tozu, bebek tozu, bebek bezi ve kızarıklık kremleri, genital ter önleyiciler ve deodorantlar, vücut bezleri, banyo topları gibi talk içeren öz bakım ürünlerine maruz kalmasıydı. Belgede, bu maruziyet türünün nüfus çalışmalarında yumurtalık kanseriyle ilişkilendirildiği belirtildi.

Kanada'dan gelen bu hamle ile birlikte ABD’de kadın genital bölgesinde talk kullanımının yumurtalık kanserine katkıda bulunup bulunmadığı konusu tekrar gündeme geldi. Bazen asbest ile kontamine olduğu için talkın kendisinin kanserojen olup olmadığı tartışılıyor.

Bilimsel Topluluk Bir Uzlaşmaya Varamadı

Avrupa Kanser Önleme Dergisi'nde yayınlanan yeni bir inceleme, "verilerin kozmetik talkın yumurtalık kanserine neden olduğunu göstermediği" sonucuna varıldı. Perineal tozlama çalışmalarındaki heterojenlik, maruziyet ölçümlerinin geçerliliği ve tutarlı bir doz-cevap etkisinin olmayışı nedensel çıkarımlar yapmayı sınırlayan önemli endişeler doğurdu. Daha da önemlisi, eksternal talk tozunun kadın üreme sistemine girip girmediği bilinmiyor ve talk püskürtülen diyaframlar ve lateks prezervatifleri gibi internal talk maruziyet ölçümleri yumurtalık kanseri riski ile hiçbir ilişki göstermiyor.

Epidemiyoloji’de yakın zamanda yapılan bir derlemede, "genel olarak perineal talk kullanımı ile yumurtalık kanseri arasında tutarlı bir ilişki olduğu" sonucuna varıldı. Bu derleme, en az 50 yumurtalık kanseri vakası içeren ve 24 vaka kontrol çalışmasına (13,421 vaka) ve üç kohort çalışmasına (890 vaka, 181,860 kişi-yıl) bakılmış gözlemsel çalışmaların meta-analizine dayanıyordu.

Talk-Asbest Bağlantısı Açıklandı

Gıda ve İlaç İdaresi'ni açıklamasında, talkın doğal olarak meydana gelen, magnezyum, silikon, oksijen ve hidrojenden oluşan topraktan çıkarılan bir mineral olduğunu ve doğal olarak oluşan başka bir silikat minerali olan asbestin toprağa yakın yerlerde bulunabileceğini ve bu nedenle madencilik alanlarının dikkatlice seçilmesi gerektiğine dikkat çekti.

IARC, asbest içeren talkı “insanlara kanserojen” olarak sınıflandırıyor. İnsan çalışmalarından elde edilen verilerin yetersizliğine ve laboratuar hayvanı çalışmalarındaki sınırlı veriye dayanarak, IARC, asbest içermeyen inhale talkları "insanlarda kanserojenlik olarak sınıflandırılamaz" olarak sınıflandırıyor.

Yumurtalık kanseriyle bağlantıyı gösteren insan çalışmalarından elde edilen kanıtlar sınırlı olduğundan, IARC talk bazlı vücut pudrasının perineal (genital) kullanımını "muhtemelen insanlara kanserojen" olarak sınıflandırıyor. Öte yandan ABD Ulusal Kanser Enstitüsü, "kanıtların ağırlığının perineal talk maruziyeti ile artmış yumurtalık kanseri riski arasındaki ilişkiyi desteklemediğini" belirtti.

Literatür talep et

Referanslar :

Zosia Chustecka Canada Says Talc May be 'Harmful to Human Health' - Medscape - Dec 07, 2018.

Primer Hedefli Kas Reinnervasyonu Hayalet Uzuv Ağrısını Azaltıyor

18 Temmuz 2019

Travma, kanser veya zayıf kan dolaşımı nedeniyle ekstremite kaybı sonrasında hayalet uzuv sendromu ortaya çıkabilir. Amerika Birleşik Devletleri'nde ampütasyon yapılan kişilerin yaklaşık %75'inde bu sebepten ağrı hissi görülebilmektedir. Ohio Eyalet Üniversitesi Wexner Tıp Merkezi ve Tıp Koleji araştırmacıları, primer hedefli kas reinnervasyonu (TMR) kullanımı ile ampütasyon sonrası hayali uzuvların güdük ağrısının önlenmesi veya azaltılmasının mümkün olabildiğini iddia ettiler.

Primer TMR, amputasyon sırasında kesilen sinirlerin etraftaki kaslara yeniden yönlendirilmesi prosedürüdür. TMR ilk olarak ampute üst ekstremite protezlerinin daha iyi kontrol edilmesini sağlamak için geliştirilmiştir. Geleneksel olarak doktorlar ameliyatı ilk ampütasyondan aylar veya yıllar sonra gerçekleştirirler. Cerrahların, işlemin belli ağrı nedenlerini de iyileştirdiğini keşfetmesiyle, bu prosedür semptomatik nöroma veya hayalet uzuv ağrısı olarak adlandırılan düzensiz sinir uçlarını tedavi etmek için kullanmaya başlanmıştır.

Araştırmacılar bu yöntemin, hayalet uzuv ve rezidüel uzuv ağrısını büyük ölçüde azalttığını belirttiler. En son çalışmalarında, bu tekniğin diz altı amputasyonlarında nasıl uygulanacağını açıkladılar. Diz altı ampütasyon uygulanmış kişilerde TMR'nin ayrıntılı bir tanımını ve primer TMR'nin ağrıyı önleme konusundaki faydalarını raporladılar.

Araştırmacılar üç yıl boyunca, diz altı ampute kişilerde 18’i primer ve 4’ü sekonder olmak üzere 22 TMR ameliyatı yaptılar. Hastaların hiçbirinde semptomatik nöroma gelişmedi ve primer TMR alan hastaların sadece %13'ü altı ay sonra ağrı bildirdi.

Araştırmacılar, ampütasyon sonrası önemli miktarda ağrının, rezidü uzuvdaki düzensiz sinir uçlarından, yani semptomatik nöromlardan kaynaklandığını belirttiler. Sinirler kesildiğinde ve adreslenmediğinde oluştuğunu, bu kesilmiş sinir uçlarının yakındaki bir kastaki motor sinirlere bağlanmasının, vücudun sinir devrelerini yeniden kurmasına izin verdiğini aktardılar.

Bu prosedür ile hastaların narkotik ve sinir ağrısına bağlı diğer ilaçları kullanması önemli ölçüde azaltıldı ve yaşam kaliteleri büyük ölçüde arttı. TMR'nin, çeşitli onaylanmış ağrı anketleri yoluyla ağrı skorlarını ve çoklu ağrı tiplerini azalttığı gösterildi. Bu bulgular, ameliyatın, hayali ve diğer ekstremite ağrılarının doğrudan büyük ölçüde azaltabileceğini gösteriyordu.

Sadece Ağrıyı İyileştirmiyor

Araştırmacılara göre, üst ekstremite amputasyonlarında, iyileşmiş ağrı sonuçlarına ek olarak hastalar bu yolla protezlerini daha iyi kullanılıp, kontrol edebiliyorlar. TMR, hastanın düşünceleriyle daha fazla bireysel kas ünitesi ateşlemesine izin veriyor ve gelişmiş sezgisel kontrol ile, daha gelişmiş fonksiyonel hareketler ve gelişmiş bir protezle daha geniş bir hareket alanı imkanı tanıyor.

Araştırmacılar, primer TMR'nin, düzensiz sinir uçlarının gelişmesini önlemek ve her tür amputasyonda hayalet ve diğer uzuv ağrısını azaltmak için güvenilir bir teknik olduğunu vurguladılar. İlk amputasyon sırasında yapıldığında, minimum sağlık riski olduğunu ve iyileşmenin geleneksel amputasyon cerrahisine benzediğini aktardılar.

Literatür talep et

Referanslar :

Ohio State University Wexner Medical Center. "Rerouting nerves during amputation reduces phantom limb pain before it starts: Researchers find life-altering benefits to surgery developed for advanced prosthetics." ScienceDaily. ScienceDaily, 28 December 2018.

Online Semptom İzleme, Akciğer Kanserinde Sağkalımı Arttırıyor

18 Temmuz 2019

Akciğer kanseri tedavisinden sonra, hasta tarafından bildirilen sonuçların web tabanlı izlendiği randomize kontrollü bir çalışmanın nihai sonuçlarına göre genel sağkalım analizi 22 Ocak'ta JAMA'da çevrimiçi olarak yayınlandı.

Jean Bernard Bölgeler arası Kanser Bilimi Enstitüsü'nden Dr. Fabrice Denis'in Reuters'a verdiği demeçte "Elektronik ortamda hasta tarafından bildirilen semptomların izlendiği bir sistem, yüksek kaliteli kanser bakımının bir parçası olarak tedavi gören akciğer kanserli hastalar için düşünülmelidir." dedi. Bu teknolojinin hastalarla onkologların daha iyi iletişim kurmasına yardımcı olabileceği ve doğru zamanda doğru tedaviyi sağlamak için onkologlara çok önemli bilgiler sağlayabileceği bir ortam olduğunu vurgulandı.

Daha önce, Dr. Denis ve arkadaşları, web tabanlı izleme sistemi denemesinin planlı bir ara analiz sonuçlarına göre (9 aylık takipte) sağkalımda önemli bir faydanın olduğunu rapor ettiler; ortalama genel sağkalım, izlenen grupta 19 ay, olağan bakım kontrol grubunda 12 ay olarak tespit edildi. İzlenen grupta, hastalardan ziyaretler arasındaki süre için 13 genel semptomun haftalık online raporlarını doldurmaları istendi. Sistem, hasta tarafından bildirilen semptomların ciddiyeti ve semptomlardaki kötüye gidişle ilgili olarak önceden tanımlanmış kriterlerle eşleştiğinde tedaviyi veren onkoloğa otomatik olarak bir uyarı e-postası gönderildi.

İki yıllık takip süresince izlenen ve müdahale edilen grupta 29 (%47,5), kontrol grubunda ise 40 (%66,7) ölüm gerçekleşti. Ortalama genel sağkalım, izlenen grupta 22.5 ay iken, kontrol grubunda 14.9 aydı.

Denis, e-posta ile şunları söyledi: “Moovcare'in yararlarını genişletmek ve tüm dünyadaki kanser hastalarına erişilmesini sağlamak için tüm kanser endikasyonlarına yönelik uluslararası çok merkezli bir çalışmaya başlayacağız."

Thomas Jefferson Üniversitesi Sidney Kimmell Tıp Fakültesinde Sağlık Hizmeti Sunumu'nda Yenilikten Sorumlu Kıdemli Başkan Yardımcısı Dr. Judd E. Hollander, Reuters Health'e e-posta yoluyla verdiği demeçte “Sıklıkla hastalar, hizmet sağlayıcılarına ulaşmadan önce 'aktivasyon eşiği' olarak adlandırdığım bir seviyeye erişecek kadar hasta hissetmeyi beklerler. Semptom izleme, hastalar bu eşiğe ulaşmadan çok önce ve işler kötüye gitmeye başlarken daha, erken müdahaleye izin verecek şekilde iletişimi güçlendirmektedir.” dedi.

Semptom raporlamayı bir bakım standardı haline getirmekteki asıl sorun, yalnızca birisinin sağlayıcı taraftaki verileri izlemesi durumunda işe yaramasıdır ki  bu zaman ve dolayısıyla para demektir. Mevcut hizmet karşılığı ücret ortamı, bunu uygulamalar için geri ödemesiz bir başka etkinlik yaparak başarısızlığa mahkum ediyor. Değer temelli bir sisteme doğru ilerlerken, yapmamız gereken bu tür veri girişlerini en iyi şekilde kullanmak için gereken altyapıyı ve ilave personeli desteklemek.

Tedarikçilerin ve ödeme yapan ortakların, bunun gibi yeniliklerin iyileştirilmiş hasta sonuçlarına dönüştürülmesini beklemeden önce hem maliyetleri paylaşmak hem de tasarrufları paylaşmak için birlikte çalışması gerekiyor. Daha iyi bir hasta katılımı ve uyumu sadece insanların kendilerini iyi hissetmelerini sağlayan bir şey değil, aslında hayat da kurtaran bir durumdur. Dr. Denis, Sivan’ın Fransa'daki özel ve devlet hastanelerinde pilot bir çalışma başlattığını ve yakında İsrail ve ABD'de pilot bir deneme başlatacağını duyurdu.

Literatür talep et

Referanslar :

Two-Year Survival Comparing Web-Based Symptom Monitoring vs Routine Surveillance Following Treatment for Lung Cancer Fabrice Denis, MD, PhD1; Ethan Basch, MD2; Anne-Lise Septans, PhD3; et al Jaafar Bennouna, MD, PhD4; Thierry Urban, MD, PhD5; Amylou C. Dueck, PhD6; Christophe Letellier, PhD7 JAMA. 2019;321(3):306-307. doi:10.1001/jama.2018.18085
 

SMA’lı Erişkinler Kendilerini Nasıl Hissediyor?

17 Temmuz 2019

Proksimal spinal müsküler atrofi (SMA), sağ kalım motor nöronu-1 (SMN) geninin homozigot fonksiyon kaybının neden olduğu otozomal resesif motor nöron bozukluğudur. SMA prevalansının 100.000 kişide 1–2, insidansının 100.000 canlı doğumda 8-10 civarında olduğu tahmin edilmektedir. SMA; aksiyel, respiratuar ve proksimal kas gruplarında baskın olan progresif kas güçsüzlüğü ile karakterizedir. Tanı yaşı ve motor kilometre taşlarının başarısına bağlı olarak dört farklı SMA tipi tanımlanmıştır. Çalışmalar, uzun dönemde motor gelişimdeki blokajı fonksiyonel azalmanın takip ettiğini göstermiştir. Erken başlangıçlı SMA için yaşam beklentisi azalır, ancak 18 aylıktan sonra tanı alan hastalarda sağ kalım etkilenmeyebilir.

SMA yavaş yavaş ilerleyen kas güçsüzlüğü, aktivite ve katılımda kısıtlamalara yol açar. Fiziksel dezavantajlarına rağmen hastaları doyurucu bir yaşamda desteklemek için, hastaların refahına katkıda bulunan veya onları tehdit eden faktörleri anlamak hayati önem taşır. Nöromüsküler bozukluğu olan hastalarda psikolojik ihtiyaç memnuniyetinin refah üzerindeki etkisi daha önce hiç araştırılmamıştır.

Yapılan yeni bir çalışmada, SMA'lı hastalarda psikolojik iyilik halini incelemek ve iyiliğin psikolojik ihtiyaç doyumuyla ilişkisini araştırmak amaçlandı. Araştırmacılar bu kesitsel çalışmada, Uluslararası İşlevsellik Sınıflandırması modelini ve öz belirtimi (self-determinasyon - kendi kaderini tâyin etme) teorik birer çerçeve olarak kullandılar.

Kişiye Özel Tedavi için Psikolojiyi Anlamak Şart

Çalışmada SMA'lı yetişkinlerden bir anket doldurmaları istendi. Psikolojik iyilik halini değerlendiren araçlar arasında Yaşam Memnuniyeti Ölçeği, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği ve Olumlu ve Olumsuz Etki Ölçeği yer alıyordu. Katılımın (Uluslararası İşlevsellik Modelinin Sınıflandırılması modeli), özerklik, yeterlilik ve ilintililik (öz belirtim teorisi) karşılanmasının refah düzeyine olan katkısını araştırmak için hiyerarşik çizgisel regresyon analizleri yapıldı.

Çalışma kapsamında doksan iki katılımcı (%67) anketi tamamladı. Psikolojik iyilik hali, sağlıklı referans örnekleriyle karşılaştırılabilir düzeydeydi. Psikolojik iyilik hali, sosyodemografik değişkenler veya hastalık özellikleriyle ilişkili değildi. Bununla birlikte, katılımdan memnun olma ve özerklik, yeterlilik ve ilintililik duygusuyla yakından ilişkiliydi.

Araştırmacılar bu çalışma ile, SMA'lı bireylerin refahını anlama konusunda psikolojik ihtiyaçlarla olan ilişkinin açığa çıkarıldığını belirttiler. Hastaların psikolojik ihtiyaçlarının karşılanmasının desteklenmesinin, bu hastalar için kişi merkezli bir bakımın hedefi olması gerektiğini vurguladılar.

Literatür talep et

Referanslar :

Maarten J. Fischer, Fay-Lynn Asselman, Esther T. Kruitwagen-van Reenen, Marjolein Verhoef, Renske I. Wadman, Johanna M. A. Visser-Meily, W. Ludo van der Pol & Carin D. Schröder (2019): Psychological well-being in adults with spinal muscular atrophy: the contribution of participation and psychological needs, Disability and Rehabilitation, DOI: 10.1080/09638288.2018.1555864

e-Sigara, Nikotin Bandı ve Nikotin Sakızından Daha Etkili Bulundu

16 Temmuz 2019

Sigarayı bırakmak için e-sigara kullananların, bant ya da sakız gibi nikotin alternatifi ürünleri kullananlara kıyasla, 1 yılda sigarayı bırakma ihtimalinin neredeyse iki katı olduğu tespit edildi. Çalışma NEJM’de çevrimiçi olarak yayınlandı. Hajek, "Bu çalışma, e-sigaraların sigarayı bırakmaya yardımcı olmadaki etkinliğini test eden ilk çalışmadır. E-Sigaralar, nikotin alternatifi ürünlerin altın standart kombinasyonundan neredeyse iki kat daha etkiliydi." dedi. Hajek, Çok sayıda sigara içicisi, e-sigaraların yardımıyla sigarayı başarıyla bıraktıklarını bildirmelerine rağmen sağlık uzmanları, randomize kontrollü çalışmalarda net kanıt bulunmadığı için kullanımlarını önerme konusunda isteksiz davrandılar." şeklinde sözlerini sürdürdü. Araştırmada Hajek ve meslektaşları tarafından sunulan kısa süreli güvenlilik verileri sonlanım noktaları açısından iyi görünmektedir. Editörlere göre ise, e-sigaraların uzun vadeli riskleri henüz bilinmemektedir ve bazı araştırmalar, e-sigara kullanıcılarının geleneksel sigara ile görülenlere benzer doku değişiklikleri yaşadıklarını göstermiştir. Buna karşın, nikotin alternatifi ürünlerin kabul edilebilir güvenlik profillerine sahip oldukları bilinmektedir.

Uzun Vadedeki Riskler Bilinmiyor

Davranış Bilimleri Araştırma Merkezi'nden Borrelli, "Ek bir sosyal çekince ise, yetişkin e-sigara kullanımının çocuklar ve genç yetişkinler üzerindeki etkisidir. Yetişkin kullanımı ile çocuklar yalnızca e-sigara buharına maruz kalmayıp aynı zamanda bağımlılık davranışını da modelleyebilir." diye sözlerine devam etti. Ayrı bir yazıda, dergi genel yayın yönetmeni Jeffrey M. Drazen ve ekibi, e-sigaralarda kullanılan aromalar göz önüne alındığında, çocuklara ve gençlere olası zararını yineledi. Çalışma, bazı aktif sigara içicilerin e-sigaralar yoluyla nikotin alarak sigarayı bırakabileceğini veya azaltabileceğini öne sürmesine rağmen, e-sigaralar şu anda regülasyon altında olmadığından, alınan nikotin miktarı ve bu ürünlerin uzun vadeli yan etkileri bilinmiyor. Çalışmayı yorumlayan Dr.Peters, “Bu noktada, hastalara uzun süreli e-sigara kullanımının artı ve eksilerini bilmediğimizi söylüyorum. E-sigaralar daha uzun bir süre boyunca düzenli bir şekilde incelenip çalışılana kadar standart yöntemlerin kullanmasını öneririm." şeklinde konuştu.

Literatür talep et

Referanslar :

A Randomized Trial of E-Cigarettes versus Nicotine-Replacement Therapy Peter Hajek, Ph.D., Anna Phillips-Waller, B.Sc., Dunja Przulj, Ph.D., Francesca Pesola, Ph.D., Katie Myers Smith, D.Psych., Natalie Bisal, M.Sc., Jinshuo Li, M.Phil., Steve Parrott, M.Sc., Peter Sasieni, Ph.D., Lynne Dawkins, Ph.D., Louise Ross, Maciej Goniewicz, Ph.D., Pharm.D

Sezaryenle Doğan Çocuklarda Gıda Alerjisi ve Hırıltılı Solunum

16 Temmuz 2019

Yapılan yeni bir çalışma ile sezaryen doğumun, vajinal doğumla karşılaştırıldığında erken çocukluk döneminde hırıltı veya gıda alerjisi riskini arttırıp arttırmadığı incelendi. Bebeğin hırıltısı ve 8 aydan sonra başlayan gıda alerjileri her 4-6 ayda bir 3 yaşına kadar her ankette rapor edildi.

Her ne kadar genetik çeşitlilik bazı bireyleri alerjik bozukluklara maruz bıraksa da, maternal obezite, aşırı steril ortamlara maruz kalma gibi diğer faktörler de rol oynayabilmektedir. Doğumda edinilmeyen mikrobiyom eksikliği astım ve alerjik bozukluklardaki artışı etkileyen biyomekanizma olarak öne sürülmüştür. Memeliler doğum sırasında yenidoğanlarını, yenidoğanın bağışıklık sisteminin gelişimine katkıda bulunduğu düşünülen maternal doğum kanalı mikroplarıyla aşılar. Yenidoğan, bu normal doğum sürecinde annenin vajinal ve dışkı mikrobiyomunu alır. Bu mikrobiyal maruz kalma ayrıca, yenidoğanın bağışıklık sisteminin dengelenmesine yardımcı olur. Sezaryen doğum ile doğan bebekler, doğum sırasında annelerinin vajinal ve rektum bakterilerini edinemezler. Bu önemli süreç bazı çalışmalarda doğum şeklinin çocukluk çağında alerjik bozukluk riskini neden etkilediğini açıklayabilir. Bununla birlikte, diğer çalışmalar doğum şekli ile alerjik bozukluk riski arasında anlamlı bir ilişki olmadığını göstermiştir. Bulgulardaki farklılıklar, mikrobiyom fertilizasyonunun etkisine aracılık edebilen veya değiştirebilen faktörlere bağlanabilir. Çalışmalar, örneğin emzirmenin astım, alerjik dermatit ve gıda alerjisi gibi alerjik hastalıkların gelişmesine karşı koruyucu bir etkisi olduğunu göstermiştir. Spesifik olarak anne sütü, anneden çocuğa aktarılan faydalı mikroplar içerir. Yaşamın ilk yılında emzirmek, doğum şekli ve alerjik bozukluklar arasındaki nedensel yolda olası bir aracı olabilir, ancak çalışmalar yetersizdir. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı doğum şeklinin hırıltı veya gıda alerjisi riskini etkileyip etkilemediğini ve emzirmenin doğum şekli ile hırıltı veya gıda alerjisi arasında gözlenen ilişkiye aracılık edip etmediğini değerlendirmektir.

Upstate KIDS Çalışması, infertilite tedavisi ile çocuk gelişimi arasındaki ilişkiyi incelemek için kurulan uzunlamasına, prospektif bir doğum kohortudur. Kohort, Eylül 2008 ve Aralık 2010 arasında doğan New York Şehri hariç, New York Eyaleti'ndeki 5.753 canlı doğumu içeriyordu. 5 yaşından küçük çocuklarda astım tanısı koyma zorluğu nedeniyle erken çocukluk döneminde hırıltı semptomları kullanıldı. Çalışma anketlerinde çocuklarda astım, rinit ve ekzema için dünya çapında kabul görmüş ve standart bir tarama aracı olan Uluslararası Çocukluk Dönemi Astım ve Alerjiler Çalışması (ISAAC) anketi sonrasında bebeğin hırıltı durumunun maternal raporu modellenmiştir. Acil sezaryen doğumlu bebeklerde gıda alerjisi riski vajinal doğumlu bebeklere göre anlamlı olarak daha yüksekti (risk oranı = 3.02,% 95 güven aralığı: 1.26, 7.25). Planlanan sezaryen doğumlu bebeklerde anlamlı bir risk gözlenmedi. Doğum şekli ve hırıltı arasındaki ilişki gibi, maternal atopi de doğum şekli ve gıda alerjisi arasındaki ilişkide anlamlı bir etken değildi. Acil sezaryen doğum ile doğan çocuklarda, vajinal yolla doğan çocuklara kıyasla doğumdan 36 aya kadar artan hırıltı riski gözlendi. Bir çalışmada acil sezaryenli çocuklarda, planlanan sezaryen doğum ile yapılanlara göre daha yüksek astım riski gözlenirken, diğer bir çalışmada planlı sezaryenli çocuklarda daha yüksek bir risk gözlemlenmiştir. Mikrobiyom edinim hipotezi, sezaryen doğum ile dünyaya gelen çocuklar arasında hastalık gelişiminin ve değişmiş bağışıklık gelişiminin, maternal vajinal ve dışkı mikroflorasıyla sınırlı olmasından veya sınırlı temasından dolayı gecikmiş bağırsak kolonizasyonunun bir sonucu olabileceğini göstermektedir. Fetal membranların yırtılması, acil durum sezaryeninden önce oldukça sık görülür, bu muhtemelen vajinal bakterilerin fetusa yayılmasına neden olur. Bu nedenle, sezaryen doğum ile doğan çocuklar (özellikle planlanan sezaryen ile doğanlar) acil sezaryen doğum ve vajinal doğumla doğanlara kıyasla maternal vajinal ve dışkı mikroflorasına daha az maruz kalmaktadır. Bu hipotez göz önüne alındığında, alerjik bozuklukların, planlanan sezaryen yolla doğanlarda daha yaygın olması beklenir. Upstate KIDS Çalışması'nda acil durum sezaryeni ile doğum yapan bebekler grubunda belirgin şekilde artan hırıltı riski, vajinal mikrofloranın güçlü bir nedensel etkisi olmadığını göstermektedir.

Mikrobiyom Dışındaki Faktörler de Etkili Olabilir

Erken yaşam mikrobiyal transferiyle ilişkili olmayan diğer faktörler de doğum şekli ile hırıltı ve gıda alerjisi arasında gözlenen ilişkiye katkıda bulunabilir. Örneğin, yakın tarihli çalışmalar maternal obezitenin, artmış inflamasyon ve / veya değişmiş bağışıklık tepkisi yoluyla alerjik bozuklukların gelişmesi dahil, yenidoğan ve çocukluk çağı hastalıklarını etkileyebileceğini belirtmiştir. Maternal vücut kitle indeksinin artması, hipertansif bozukluklar ve diyabet gibi gebelik komplikasyonları da artmış sezaryen doğum oranları ile ilişkilidir. Tüm sezaryen doğumlar, yakın zamanda yapılan bir çalışmada doğumdan 36 ay sonra bebeklerde besin alerjisi ile anlamlı şekilde ilişkiliydi. Upstate KIDS kohortunda, sadece acil durum sezaryeni doktor tarafından teşhis edilen gıda alerjisi ile anlamlı şekilde ilişkiliydi. Sonuç olarak, sezaryen yoluyla, özellikle de acil durum sezaryeni ile doğan bebekler, vajinal doğum yoluyla doğanlara göre daha yüksek hırıltı ve gıda alerjisi riski altındaydı. Acil sezaryenle doğan bebeklerde hırıltı ve gıda alerjisi açısından belirgin bir şekilde artan risk ve ABD'de yüksek miktarda sezaryen doğum oranı göz önüne alındığında, acil sezaryenlerin çocuklarda uzun vadeli sağlık sonuçları üzerindeki olası etkilerini daha iyi anlamak önemlidir.

Literatür talep et

Referanslar :

The Upstate KIDS Study Temilayo E. Adeyeye; Edwina H. Yeung; Alexander C. McLain; Shao Lin; David A. Lawrence; Erin M. Bell Am J Epidemiol. 2019;188(2):355-362.

Duchenne Musküler Distrofili Çocuklar “Speckle-Tracking” Ekokardiyografi ile İncelendi

16 Temmuz 2019

Duchenne musküler distrofisinin (DMD) prognozu, kalp yetmezliği ile ilişkilidir. “Speckle-tracking” ekokardiyografik (STE) görüntüleme, DMD ile ilişkili kardiyomiyopatinin erken tespitinde göz önünde bulundurulması gereken invazif olmayan fonksiyonel bir biyolojik belirteç olarak ortaya çıkmaktadır. Öte yandan, STE analizi, bu güne kadar özellikle DMD'li presemptomatik çocuklarda, prospektif kontrollü bir çalışmada değerlendirilmemiştir. Ayrıca hiçbir çalışma üç farklı displasmanın hepsinde (longutidunal, radyal ve sirkumferansiyal) ve her iki ventrikülde STE analizini kullanmamıştır.

Yapılan yeni bir prospektif kontrollü çalışmada araştırmacılar, DMD'li çocuklarda sol ve sağ ventriküllerin global ve segmental STE analizini yapmayı ve sağlıklı yaştaki kontrol bireylerinde elde edilen sonuçlarla karşılaştırmayı amaçladılar. Çalışmaya 1:2 vaka kontrol tasarımında 36'sı DMD'li (ortalama yaş, 11+3,8 yıl) ve 72'si yaş uyumlu kontrolden oluşan toplam 108 erkek dahil edildi. Sol ve sağ ventriküller için konvansiyonel ekokardiyografik değişkenler toplandı. STE analizleri sol ventrikül için longitudinal, radyal ve sirkumferansiyal yerleşimlerde ve sağ ventrikül için serbest duvar longitudinal yerleşimlerinde gerçekleştirildi. Araştırmacılar ayrıca DMD'li çocukların yaşının, iki boyutlu aksın evrimi üzerindeki etkisini, modellerde DMD yaşı etkileşimi terimi ekleyerek incelediler.

Konvansiyonel EKG Farkı Tespit Edemiyor

Konvansiyonel ekokardiyografik ölçümler her iki grupta da normaldi. Sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu DMD grubunda %45 ile %76 arasında (ortalama,%63+ 6) ve kontrol grubunda %55 ile %76 arasında (ortalama,%64 + 5) değişti. Global sol ventrikül aksın ortalama ölçümleri, DMD grubunda longutidunal (-%16,8 + 3,9'a karşılık  -%20,6 + 2,6), radyal (%22,7 + 11,3’e karşılık %31,7 + 14) ve sirkumferansiyal (% -16,5 + 3,8 ve % -20,3 + 3,1) yerleşimleri için anlamlı olarak daha kötü bulundu. DMD'li çocuklarda yaşla birlikte global sol ventrikül longutidunal aksın azalması, kontrol deneklerine göre yılda %0,34 daha belirgindi. Sol ventrikül inferolateral ve anterolateral segmentleri, özellikle bazal bölgede bozuldu. Konvansiyonel ekokardiyografi ile değerlendirilen sağ ventrikül fonksiyonları ve STE analizi normal ve DMD'li çocuklar ve kontrol grubu arasında farklı değildi.

Araştırmacılar, DMD'li çocuklarda normal Sol ventrikül fonksiyonuna rağmen bozulmuş Sol ventrikül aksın varlığının, DMD ile ilişkili kardiyomiyopatinin önlenmesinde gelecekteki pediatrik ilaç araştırmaları için önemli bir perspektif oluşturduğunu belirttiler.

Literatür talep et

Referanslar :

Amedro et al. Speckle-Tracking Echocardiography in Children With Duchenne Muscular Dystrophy: A Prospective Multicenter Controlled Cross-Sectional Study, (Journal of the American Society of Echocardiography 2018).

Fiziksel Aktivite Yaşlılarda Belleği Koruyabilir

12 Temmuz 2019

Fiziksel aktivitenin biliş üzerinde olumlu bir etkiye sahip olduğuna dair artan kanıtlara ek olarak yeni araştırmalar, bu faydaların Alzheimer hastalığının kan ve beyin biyobelirteçleri ve diğer ortak yaşa bağlı beyin patolojileri olan yaşlı yetişkinlere bile genellenebileceğini göstermektedir.

Illinois, Chicago'daki Rush Üniversitesi Tıp Merkezi'nden baş araştırmacı Dr. Aron S. Buchman yaptığı açıklamada "Araştırma ekibimiz, katılımcılarda ölümden ortalama 2 yıl önceki fiziksel aktivite seviyelerini ölçtüler ve ölümden sonra beyin dokularını inceleyerek daha fazla hareket etmenin beyin üzerinde koruyucu bir etkiye sahip olabileceğini buldular.” dedi.

Daha fazla hareket eden insanlar, hiç hareket etmeyenlere kıyasla daha iyi düşünme ve hafıza becerilerine sahipti. "Hareketin, beyinde mevcut demans belirtileri olduğunda da düşünme ve hafıza becerilerini korumaya yardımcı olacak bir rezerv sağlayabildiğini gördük." diye ekledi.

Araştırmacılar, fiziksel aktivite, Alzheimer Hastalığı ve diğer beyin patolojileri ile bilişsel kapasite arasındaki potansiyel ilişkileri incelemek için, Rush Bellek ve Yaşlanma Projesi'ne katılan 454 daha yaşlı yetişkin üzerinde çalıştılar.

Bu bireylerden 191'inde demans vardı. Çalışma için tüm katılımcılara 20 yıllık bir süre boyunca kapsamlı yıllık tıbbi muayene ve bilişsel test uygulandı. Ölümden sonra beyinleri üzerinde otopsi yapıldı.

Araştırma için, eğitimli teknisyenler 21 bilişsel test uyguladılar ve araştırmacılar bileşik genel bilişsel kapasite puanını hesapladılar. Ayrıca genel bir motor puanı oluşturmak için de 10 motor yetenek ölçtüler.

Araştırmacılar, araştırmada ortaya çıkmış olan deneklerin günlük toplam aktivitenin artmasının bilişsel fonksiyonları arttırdığının veya bunun tersine, kötü bilişsel fonksiyon / demansın bireylerin daha az aktif olmasına neden olabileceği gerçeğinin bir sonucu olabileceğini vurguladılar.

Daha fazla bilgi edinmek için bir dizi duyarlılık analizi yaptılar. Genel bilişsel kapasite için en düşük %5, %10 ve %15'i temsil eden katılımcıları sırayla dışladılar. Her örnekte, toplam günlük aktivite ve motor yetenekler bilişsel kapasiteyle bağımsız olarak ilişkili kaldı.

Bu bulguların halk sağlığı açısından önemli etkileri olabilir, çünkü daha fazla bilişsel aktivite veya fiziksel aktivite gibi esneklik faktörlerinin, Alzheimer hastalığını ve diğer ortak beyin patolojilerini azaltmak için etkili tedaviler olmasa bile yaşamın ileri yıllarında bilişsel fonksiyonlardaki bozulmayı azaltabileceği öne sürülüyor.

Yaşlı yetişkinler arasında daha aktif bir yaşam tarzıyla daha iyi bilişsel kapasite arasındaki ilişkinin altında yatan mekanizmalar bilinmemektedir. Bachman bununla ilgili, "Bu potansiyel rezervin altında yatan moleküler mekanizmaları belirlemek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç var." dedi.

Araştırmacılar son olarak, gelecekteki araştırmalarının, yaşamın geç dönemlerindeki hangi fiziksel müdahalelerin bu çalışmada belirtilen bilişsel rezerve katkıda bulunacağını belirlemek üzerine kurgulanacağını belirttiler.

Literatür talep et

Referanslar :

Physical activity, common brain pathologies, and cognition in community-dwelling older adults Aron S. Buchman, Lei Yu, Robert S. Wilson, Andrew Lim, Robert J. Dawe, Chris Gaiteri, Sue E. Leurgans, Julie A. Schneider, David A. Bennett First published January 16, 2019, DOI: https://doi.org/10.1212/WNL.0000000000006954

ABD’de Genç Erişkinlerde Obezite İle İlişkili Kanser İnsidansı Artıyor

12 Temmuz 2019

Yeni bir gözlemsel çalışmaya göre 1995’ten 2014’e kadar Amerika Birleşik Devletleri’nde, obeziteye bağlı 12 maligniteden altı tanesinin görülme sıklığı genç erişkinlerde (25-49 yaş) artmıştır. Bununla birlikte, bu kanser (kolorektal kanser hariç) vakaları yaşlı erişkinlerde de (50 yaş ve üstü) daha sık görülmeye başlamıştır.

Çalışma Lancet Halk Sağlığı'nda çevrimiçi yayınlandı. Ancak çalışmanın odak noktası olan genç yetişkinler, yaşlı yetişkinlerden daha büyük yıllık yüzde artışlarına sahipti. Genç erişkinlerde, görülme sıklığı artmış obeziteye bağlı 6 kanser tipi; multipl miyelom, kolorektal, uterus korpusu, safra kesesi, böbrek ve pankreas kanseridir. Öte yandan, gençlerde artmayan obeziteye bağlı 6 kanser tipi; meme, özofageal, gastrik kardiyak, karaciğer ve intrahepatik safra kanalı, tiroid ve over idi.

Obezite ile Kanser İlişkisi Net Değil

Bulgulara rağmen çalışma, obezite ve kanser arasındaki nedensel ilişkinin kanıtı değildir. Ayrıca, çalışmaya dahil olmayan bir uzman "obezite ile ilgili" kanserler kavramını sorgulamıştır. Seattle'daki Fred Hutchinson Kanser Araştırma Merkezi'nden Ruth Etzioni, verdiği demeçte “Halkı yanlış yönlendiren zararlı yayınlar hakkında endişeliyim.” şeklinde konuştu. Bununla birlikte, Amerikan Kanser Derneği Sürveyans ve Sağlık Hizmetleri Araştırma Programı'nın başkan yardımcısı olan Ahmedin Jemal, sonuçlar hakkında bir uyarıda bulundu. Basın açıklamasında, "Bulgularımız, daha yaşlı erişkinlerde ortaya çıkacak obezite ile ilgili kanser yükünün artmasının bir uyarısı olarak işlev görebilecek bir veriyi ortaya koyuyor." dedi. Jemal, genç erişkinlerde artmış obezite taraması yapılması gerektiğini vurguladı. Harvard Üniversitesi'nden Catherine Marinac ve Brenda Birmann, obezite ile ilgili bildirilen sonuçlarının makul olduğunu söylediler. Ancak araştırmacıların bu ilişkiyi yorumlamasının spekülatif olduğunu da eklediler. Araştırmacılar yalnızca obezite ile ilgili kanserlere bakmadılar ve diğer 18 (obezite ile ilgili olmayan) kanser hakkındaki insidans verilerini de incelediler. Çalışma tartışmaları bölümünde, yazarlar ABD'deki obezite hakkında kapsamlı yorumlarda bulundular ve yeni bulgularının vücut ağırlığında artış gösteren son trendlerle ilgili olabileceğini öne sürdüler. Çalışmanın yazarları, “Bu kanser insidansı eğilimleri ABD'de aşırı kilo veya şişmanlık prevalansındaki hızlı artıştan etkilenmiş olabilir. 1980 ve 2014 arasında, ABD'de obezite prevalansı %100'den fazla (%14,7'den %33,4'e) arttı." yorumunda bulundular.

Başyazar Sung, “Obezite, kanser riskine katkıda bulunabilecek sağlık koşullarıyla ilişkilidir. Örneğin, diyabet, safra kesesi taşları, enflamatuar barsak hastalığı ve dengesiz beslenme bunların arasında sayılabilir. Hepsi kanser yükünü arttırıyor."dedi. Amerikan diyetinin kalitesinin de son yıllarda kötüleştiğini belirten Sung, 2010-2012 arasında 20 ila 49 yaşları arasında olan yetişkinlerin yarısından fazlasının çok az meyve, sebze, kepekli tahıllar, balık ve kabuklu deniz ürünleri tüketirken çok fazla tuzlu yiyecek, fast food gıdalar ve şekerli içecekler tükettiklerini belirtti. 

Literatür talep et

Referanslar :

Emerging cancer trends among young adults in the USA: analysis of a population-based cancer registry Hyuna Sung, PhD Rebecca L Siegel, MPH Philip S Rosenberg, PhD Ahmedin Jemal, PhD

Duchenne Musküler Distrofisi’nde Yoga Etkisi

12 Temmuz 2019

Duchenne musküler distrofisi (DMD) ilerleyici bir kas bozukluğudur. Kardiyak bozukluk, DMD'li çocuklarda en sık görülen ikinci ölüm nedenidir. DMD’li çocukların %10 ila %20'si kalp yetmezliği nedeniyle ölmektedir. Yapılan önceki çalışmalarda kalp hızı değişkenliğinin (HRV), kardiyo-otonomik fonksiyonun bir ön gördürücüsü olduğu gösterilmiştir.

Tıbbi yönetimin yanı sıra, fiziksel egzersiz şeklindeki fizyoterapi, fiziksel fonksiyonların sürdürülmesi için hayati rehabilitasyon stratejilerinden biri olarak kabul edilir. Egzersizin rolü, kardiyak fonksiyonların modülasyonunda incelenmiştir ve sağlıklı bireylerde artmış kardiyak vagal modülasyonun eşlik ettiği bir istirahat bradikardisi yarattığı bulunmuştur.

Yardımcı tedavi olarak yoga, mevcut egzersiz programına ek olarak evde bile izlenebilecek basit bir uygulama olarak kabul edilir. Yoga, farklı yaş gruplarındaki normal bireylerde kardiyo-otonomik fonksiyonlarda iyileşme ile ilişkilendirilmiştir. Farklı yoga modülleri ve fiziksel egzersiz kullanan sağlıklı gönüllülerde kardiyo-otonomik fonksiyonlarda iyileşme belgelenmiştir. Bununla birlikte, DMD çocuklarında yoga ile ek tedavinin HRV'yi modüle etme etkisi araştırılmamıştır. Yoga uygulamalarının kardiyo-otonom fonksiyonlar üzerindeki etkisi çeşitli nörolojik durumlarda gösterilmiştir ve DMD'de faydalı olabilir.

Ek Tedavi Olarak Kullanılabilir

Hindistan’da yapılan yeni bir çalışmada, DMD’li çocuklarda yoganın fizik tedaviye ek bir tedavi olarak etkisi değerlendirildi. Çalışmada DMD'li 124 hasta yoga ile birlikte fizyoterapiye veya yalnızca fizyoterapiye randomize edildi. Hastalara evde fizyoterapi ve yoga uygulamaları önerildi. Uyum, 3 aylık takip aralığında seri olarak değerlendirildi. Tüm hastalarda yatar pozisyonda istirahatte normal olarak değerlendirilen elektrokardiyogram kaydedildi. HRV parametreleri zaman ve frekans alanlarında hesaplandı. HRV başlangıçta ve 3 ay ila 1 yıl arasında kaydedildi. Uzun dönem takibi analiz etmek için tekrarlanan ölçümlü ANOVA yöntemi kullanıldı.

Çalışmada fizyoterapi protokolü ile NN'nin standart sapması, ardışık NN'in karekökü orjinali, toplam güç, düşük frekans, yüksek frekans normalleştirilmiş birimler (HFnu) ve sempatovagal denge çeşitli zaman noktalarında iyileşti ve bu iyileşme 6-9 ay sürdü. Fizyoterapi ve yoga protokolü çalışma periyodunun son 3 ayında HFnu'da iyileşme gösterdi ve diğer tüm parametreler 1 yıla kadar stabildi. Her iki grubun da DMD'de kalp fonksiyonlarını geliştirdiği gözlendi. Bununla birlikte gruplar arasında gözlenen değişikliklerde anlamlı bir fark görülmedi.

Araştırmacılar yoğun fizyoterapi ve yoga ile birlikte fizyoterapinin, özellikle de ev temelli program da, DMD'de, HRV'yi korumak ve sürdürmek için bir tedavi stratejisi olarak faydalı olabileceğini belirttiler.

Literatür talep et

Referanslar :

Pradnya et al.  Effect of Yoga as an Add-on Therapy in the Modulation of Heart Rate Variability in Children with Duchenne Muscular Dystrophy, Int J Yoga. 2019 Jan-Apr; 12(1): 55–61.

İnsanlar Sanal Gerçeklikte Gerçek Hayattakinden Farklı Davranıyorlar

11 Temmuz 2019

Günümüz teknolojisi ile hazırlanan bir sanal gerçeklik (VR) deneyimi oldukça gerçekçi olabilir. Sanal gerçeklik, psikoloji ve diğer alanlarda bir araştırma aracı olarak giderek daha fazla kullanılmaktadır. Ancak yapılan yeni bir çalışmada elde edilen bulgular araştırmacıların sınırlamaları göz önünde bulundurması gerektiğini göstermektedir.

İnsanların gerçek hayatta nasıl düşündüklerini ve davrandıklarını incelemek için VR kullanmak, temelde yanlış olan sonuçlara neden olabilir. Bu, araba kullanırken veya yürürken acil durumlarda nasıl karar vereceğimizi tahmin etmek gibi, gelecekteki davranışlarla ilgili doğru tahminler yapmak için VR’ı kullanan insanlar için derin etkilere yol açabilir. Bu konu ile ilgili çalışan araştırmacılar, VR'daki deneyimlerin gerçek yaşamı kötü bir şekilde yansıtabileceğini ileri sürdüler.

Bulaşıcı esneme, insanlarda ve birkaç diğer sosyal hayvanda görülen, yakınlarda bir esneme tespit ettiklerinde refleks olarak esnemek olarak tanımlanan iyi belgelenmiş bir fenomendir. Bununla birlikte bu yanıtın ilerlemesini etkileyen faktörler büyük ölçüde bilinmemektedir.

Yapılan yeni çalışmada araştırmacılar, özellikle bulaşıcı esnemeye odaklanarak, esnemeyi etkileyen faktörleri incelemek için sanal gerçeklik kullandılar ve "Sosyal varlığın" bulaşıcı esnemeyi engellediğini gösterdiler. İnsanlar izlendiklerine inandıklarında daha az esniyorlardı veya en azından dürtüye direniyorlardı. Araştırmacılar bunun, sosyal ortamlarda esnemenin birçok kültürde can sıkıntısı veya edepsizlik belirtisi olarak algılanmasından kaynaklanabileceğini düşündüler.

Sanal Ortamda “Sosyal Varlık”

Araştırmacılar çalışma için, VR ortamında bulaşıcı esneme sağlamaya çalıştılar. Test deneklerine bir kulaklık taktılar ve esneyen insan videolarına maruz bıraktılar. Bu koşullarda bulaşıcı esneme oranı %30-60'lık tipik gerçek yaşam oranına paralel olarak %38 bulundu. Bununla birlikte, sanal ortamda sanal bir insan avatarı veya sanal bir web kamerası ile izlenmek gibi, sosyal varlık çıktığında, bu deneklerin esnemesi üzerinde çok az etki gösterdi. Denekler bu koşullarda aynı oranda esnediler. Gerçek hayatta bulaşıcı esnemeyi tetikleyen uyaranlar sanal gerçeklikte de aynıydı, ama gerçek hayatta esnemeyi baskılayan uyaranlar sanal gerçeklikte aynı etkiyi göstermedi.

Test odasında gerçek bir kişinin olması ise, esneme üzerinde VR ortamındaki her şeyden daha önemli bir etkiye sahipti. Denekler, eşlik edenleri görmüyor veya duymuyor olsalar da, bir araştırmacının var olduğunu bilmek, deneklerin esnemelerini azalttı.

Araştırmacılar, insanların VR'da psikolojik olarak nasıl tepki verdikleri ile gerçek hayatta nasıl tepki verdikleri arasında önemli bir fark olduğunu belirttiler. Katılımcılar VR'da sunulan sosyal uyaranlara karşı hassas olsalar da, bulaşıcı esneme ile kanıtlandığı gibi, sonuçların sosyal faktörlerin gerçek dünyadaki ve sanal ortamlardaki etkisinde büyük bir farklılık olduğunu ortaya koyduğunu vurguladılar.

Literatür talep et

Referanslar :

Andrew C. Gallup, Daniil Vasilyev, Nicola Anderson, Alan Kingstone. Contagious yawning in virtual reality is affected by actual, but not simulated, social presence. Scientific Reports, 2019; 9 (1).

Bir Sonraki Grip Pandemisini Tahmin Edebilir miyiz?

11 Temmuz 2019

Dünya çapında grip salgınları (pandemiler), influenza A virüslerinden kaynaklanmaktadır ve insanların bu virüse karşı koruyucu bağışıklık tepkileri yoktur. Günümüzde hangi influenza virüsü suşlarının bir salgına neden olabileceği tahmin edilememektedir.

Küresel grip salgınlarını belirleyen tüm faktörler (viral, insan, hayvan, genetik, immünolojik, epidemiyolojik ve çevresel) hakkındaki bilgiler ile yeni grip salgınları tahmin edilebilir ve bir dizi antijenik olarak farklı influenza virüsüne karşı koruyucu grip aşıları geliştirilebilir. İnfluenza virüslerini ve bunların konakçı ile etkileşimlerini anlamada ilerlemeler kaydedilmesine rağmen, bir virüsü pandemiyi başlatabilen bir virüs yapan spesifik özellikler hala bilinmiyor.

Sürveyans ve deneysel veriler, insan enfeksiyonu sayıları, var olan popülasyon bağışıklığı ve ilgili virüsün doğadaki prevelansı hakkındaki verilerle birlikte, Grip Riski Değerlendirme Aracı (IRAT; CDC tarafından geliştirilen) veya Grip Pandemik Risk Değerlendirmesi (TIPRA; WHO tarafından geliştirilen) ile de değerlendirilebilir. Farklı alt tiplerdeki birkaç yüksek ve düşük patojenik influenza virüsünün IRAT değerlendirmesi, en yüksek pandemik potansiyele ve 2013'te ortaya çıkan H7N9 virüslerine etki etmiştir. Deneysel testler ve hesaplamalı risk değerlendirmesi, karar vericilerin potansiyel olarak sınırlı olan önlemleri (örneğin, antiviraller) tahsis etmelerine yardımcı olabilecek dolaşımdaki virüslerin pandemik potansiyelini belirlemek için önemlidir. Bununla birlikte, deneysel virüs karakterizasyonu ve risk değerlendirmesi birkaç ay sürer ve akut bir pandemik salgının gerisinde kalır.

Yapılan yeni bir araştırmada, influenza virüslerinin salgın potansiyelini daha iyi değerlendirmek için ihtiyaç duyulacak bilgilerin bir kısmı özetlendi.

Veri Madenciliği

Araştırmacılar çalışmalarında; 

  • Memeli hücrelerinde insan tipi reseptörlere bağlanma veya verimli replikasyon sağlayan mutasyonları belirlemeye yönelik kapsamlı mutajenez çalışmaları, 
  • İnfluenza virüslerinin etkin şekilde bağlandığı sialiloligosakaritlerin kataloglanması, 
  • Naif ve enfekte olmuş veya aşılanmış hayvanlarda kapsamlı bulaş çalışmaları,
  • İnfluenza virüsü bulaş çalışmaları için yeni hayvan modelleri geliştirme,
  • Kanatlı hayvanlarda, domuzlarda ve Afrika ile Güney Amerika gibi belirli coğrafi bölgelerde influenza virüsü sürveyansını genişletme,
  • Pandemik suşların ortaya çıkmasını kolaylaştıracak çevresel faktörleri inceleme ve çevrimiçi sosyal ağlarda paylaşılan veri madenciliği için sağlam hesaplama araçları geliştirme

gibi konuların üzerinde odaklanılmasının önemini vurguladılar.

Bu verilerin bir kısmının ayrıca antijenik olarak çeşitli influenza virüslerine karşı koruma sağlayan influenza aşılarının geliştirilmesine yardımcı olabileceğini belirttiler. Bu tür bilgilerin, evrensel influenza aşılarının gelişimi için ek stratejiler önerebileceğini aktardılar.

Literatür talep et

Referanslar :

Gabriele Neumann, Yoshiro Kawaoka. Can We Predict The Next Influenza Pandemics? J Infect Dis. 2019 Jan 31.

Güneş Koruyucular Cildimizi Nasıl Korur?

10 Temmuz 2019

Tüm güneş kremlerinin aktif madde ve emülsiyon olmak üzere iki ana kısmı vardır. Aktif madde, güneşten korunma işini yapar. Bunlar, UV emiciler ve UV reflektörleri olarak iki kategoriye ayrılır. UV emiciler, UV radyasyonunu emen ve çok düşük bir ısı seviyesine dönüştüren kimyasallardır. UV emici kimyasallara ayrıca “organik” de denir, çünkü tüm organik maddeler için bir temel olan karbon atomları içerirler.

Bazıları, güneş yanığına neden olduğu ve cilt kanseri riskini arttırdığı bilinen spektrumun UVB kısmını emerken, diğerleri spektrumun UVA kısmını emer. Son araştırmalar, daha uzun UVA dalga boylarının sadece derinin daha derin katmanlarına nüfuz etmekle kalmayıp aynı zamanda DNA hasarına karşı bağışıklık tepkisini tehlikeye sokarak cilt kanserine de katkıda bulunduğunu göstermektedir. Bu nedenle, en iyi korumayı sunduğu için “geniş spektrum” etiketli güneş kremleri önerilir. UV reflektörleri çoğunlukla UV radyasyonunu emen ve dağıtan çinko oksit ve titanyum dioksit gibi oksitlerden oluşur.

Çoğu güneş koruyucuda normalde birden fazla ve genellikle altıya kadar veya daha fazla aktif bileşen bulunur. Emülsiyon etken maddeyi taşır. Genellikle, bir miktar yağ ve su, ayrıca diğer maddelerden oluşur. Bunlar ürünü korudukları için önemlidir.

SPF Ne Demektir ve Nasıl Ölçülür?

SPF güneşten korunma faktörü anlamına gelir. UV'nin ekrandan ne kadar geçtiğinin ölçüsüdür. Sayı ne kadar yüksek olursa, UV o kadar az geçer. SPF 30, otuzda bir veya UV'nin %3,3'ünün cildinize ulaşmasını izin verir. Bu, UV'nin %96,7'sini filtrelediği anlamına gelir. 50'lik bir SPF ile UV ışınlarının %98'i filtrelenir.

Ne Zaman ve Nasıl Uygulanmalıdır?

Güneşe çıkmadan yaklaşık 20 dakika önce güneş kremi uygulanması, ürünün cilde düzgün şekilde bağlanmasını sağlar. Birçok güneş kreminin iki saatte bir yeniden uygulanması ve cömertçe kullanılması önerilir. Çoğu insan, etikette iddia edilen güneşten korunmayı sağlamak için gereken güneş koruyucu miktarının çok azını kullanır. Ekstremite başına, yüze, ön ve arka gövdeye bir çay kaşığı, yani toplamda yani yedi çay kaşığı (35ml) uygun bir miktardır.

Cildi korumak için ayrıca şapkalar, gölge yerler, kıyafetler ve hatta en yüksek UV dönemlerinde iç mekanda kalmak önemlidir. Öğle saatlerine yaklaştıkça, öğleden sonra ve öğleden sonra saat 12.30 arasında UV yükselir.

Dünya Sağlık Örgütü, UV Endeksi 3 veya daha yukarı olduğunda cildin güneşten korunmasını önerir.

Literatür talep et

Referanslar :

Terry Slevin. Explainer: how does sunscreen work, what is SPF and can I still tan with it on?, The Conversation January 7, 2018

Erken Başlangıçlı Tip 2 Diyabet Hastalarında Artmış Mental Hastalık Riski

10 Temmuz 2019

Yeni araştırmalar, 40 yaşından önce tip 2 diyabet gelişen insanların (Erken başlangıçlı Tip 2 Diyabet), 40 yaşından sonra (Geç başlangıçlı Tip 2 Diyabet ) gelişenlere kıyasla hastaneye yatış riski açısından daha yüksek risk altında olduklarını ve yine akıl hastalıkları ile ilişkili rahatsızlıklardan hastaneye yatış risklerinin arttığını gösteriyor.

Hong Kong Çin Üniversitesi ve Galler Prensi Hastanesinden  Dr. Calvin Ke ve arkadaşları tarafından yürütülen ve geniş bir popülasyonu kapsayan çalışmanın bulguları çevrimiçi olarak 14 Ocak'ta yayınlandı.

10 ila 39 yaşları arasında tip 2 diyabet gelişenler, 40 yaşından sonra diyabet gelişen hastaların 60 yaşına kadarki tüm hastaneye yatış nedenlerini kapsayacak şekilde karşılaştırıldığında, 40 yaş öncesinde diyabet gelişen grubun yatış riskinin iki kat fazla olduğu görüldü ve bu grupta yatış nedenlerinin üçte birinden fazlasının akıl hastalığına bağlı olduğu gözlemlendi.

Çalışmanın yazarları erken başlangıçlı Tip 2 diyabet hastalarının hastane yatış oranlarındaki artış ile ilgili, 40 yaşından önce daha önce bilinmeyen bir ciddi akıl hastalığı yükü bulduklarını ve nedenlerini anlamanın zihinsel sağlık hizmetlerini iyileştirmek için elzem olduğunu belirttiler. Ke ve ortak yazarlar, en azından aşırı risklerin bir kısmı değiştirilebilir risk faktörlerinden kaynaklandığından, sonuçların "kümülatif maruziyetin kardiyometabolik risk faktörlerine olumsuz etkilerini azaltmak için erken müdahalenin önemine" işaret ettiğini vurguladılar.

Erken Başlangıçlı Tip 2 Diyabetin Benzersiz Yönlerini Tanıma

Colorado Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden Philip S. Zeitler, ne akıl hastalığı ne de genel hastaneye yatış bulgularının kendisini şaşırtmadığını söylerek ekledi: “Açıkçası, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki sistemimiz farklı ve bireylerin zihinsel sağlık başvuruları için sigorta kapsamında olma olasılıkları daha düşük, bu yüzden Amerika Birleşik Devletleri'ndeki istatistiklerimiz biraz farklı olsa da şaşırmam.”

“Ancak erken başlangıçlı tip 2 diyabette artan zihinsel sağlık sorunları kavramı hiç şaşırtıcı değil. Bunu çocuklarımızda görüyoruz - depresyon, anksiyete ve intihar düşüncesi veya girişimleri gibi kronik ruh sağlığı sorunları gibi. Yetişkinlerde depresyon ve anksiyete ile tip 2 diyabet arasında iyi bilinen, muhtemelen iki yönlü karmaşık bir ilişki var."

Zeitler, erken başlangıçlı tip 2 diyabeti olan hastalarla ilgilenen klinisyenlerin, bunun  geç başlangıçlı tip 2 diyabetten farklı olduğunun farkında olmalarını tavsiye ediyor. “Daha agresif, daha fazla komplikasyonlu ve genellikle akıl hastalıkları, stresli ortamlar, vb. ile daha da karmaşık bir hale geliyor.”

Özetle Ke ve arkadaşları bu çalışmanın işaret ettiği bulguların politika belirleyicilerine, ödeme yapanlara, hastalara ve sağlık hizmetleri sağlayıcılarına harekete geçmeleri ve karşılanmayan bu ihtiyacı karşılamaları için acil bir çağrı niteliğinde olduğuna vurgu yapıyor.

Literatür talep et

Referanslar :

Excess Burden of Mental Illness and Hospitalization in Young-Onset Type 2 Diabetes: A Population-Based Cohort Study

Calvin Ke, MD; Eric Lau, PhD; Baiju R. Shah, MD, PhD; Thérèse A. Stukel, PhD; Ronald C. Ma, MB BChir; Wing-Yee So, MBChB, MD; Alice P. Kong, MD; Elaine Chow, MBChB, PhD; Philip Clarke, PhD; William Goggins, ScD; Juliana C.N. Chan, MBChB, MD; Andrea Luk, MBChB, MD

Nörologlara Göre Mutluluğun Sırrını Ne?

10 Temmuz 2019

Nörobilim araştırmalarının yalnızca küçük bir kısmı iyimserlik ve şefkat üzerine odaklanmıştır. Fonksiyonel nöro-görüntüleme çalışmaları sürekli olarak medial prefrontal kortekste, anterior insula, OFC ve ACC'de aktivite göstermektedir. Bu bölgelerdeki yolaklar, ödül ve yürütücü fonksiyon merkezleriyle daha fazla etkileşime girmektedir. Biyolojik belirteçler, bazı olumlu özelliklerin geliştirilmesinden ve gereken eğitim yoğunluğundan en fazla yararlanabilecek olanların ayırt edilmesine yardımcı olabilir. Araştırmacılar dikey tarama çalışmalarının, pozitif özellik gelişiminin gelişimsel yönü ve müdahale için önemli fırsat pencereleri hakkında bilgi üretebileceğini düşünüyorlar.

Bu özelliklerin hedefe yönelik uygulamalardan elde edilen, duygusal ve davranışsal sağlığa faydaları giderek daha belirgin hale gelmektedir. Yine de, bu özelliklerin en iyi nasıl tanımlanacağı konusu ile ilgili detaylar için daha fazla çalışma gerekmektedir. Farklı gelişim aşamalarında olumlu özellikler oluşturmanın en etkili yollarının neler olduğu, olumlu özellikler oluşturmak için evrensel sağlığı geliştirme çabalarının faydalı ve uygun maliyetli olup olmadığı sorularının cevapları önemlidir. Uygun doz ve eğitim süresinin ne olduğu, ikincil ve üçüncül önleme düzeylerinde, olumlu özelliklerde eğitim almanın kimin için uygun olacağı ve bunun en iyi nasıl uygulanacağı konusunda daha az şey bilinmektedir.

Ebeveyn ve Çocuklarda Şefkat İnşa Etmek

İnsanlara şefkat pratikleri, iyimserlik egzersizleri ve diğer olumlu özelliklerin reçete edilmesi ve bunu takiben gençler ve ailelerde iyi olma durumundaki gelişimin ölçülmesi bilim insanları için zorlayıcıdır. Genel sağlık ve özellikle beyin sağlığı için verilen bilimsel destek, psikiyatrik çalışmalarda sağlığın teşviki, hastalığın önlenmesi ve müdahale gibi kanallarla şefkatin arttırılması argümanına dahil edilebilir. Kısaca özetlemek gerekirse, ebeveyn ve çocuklardaki şefkat inşaası, olumlu özellikleri ve ilişkileri beslemek, sağlıklı aileleri ve genel durum iyileşmelerini desteklemek için çok sayıda ampirik desteğe sahip olan pozitif ebeveynlik uygulamaları için bir temel oluşturulmasına imkan tanır. Bununla birlikte, şefkatin ve onun alt bileşenlerinin biyolojik belirteçleri, duygusal ve davranışsal zorluklar için risk altında olanları belirlemeye hizmet edebilir ve bu, şefkat uygulamasını da içeren uygun desteklere daha erken ve daha iyi hedeflenmiş yönlendirme ile sonuçlanır.

Otizm, davranış bozukluğu ve anksiyete gibi tanımlanmış hastalıkları olan bireylerde şefkatin beslenmesi ile araştırmacılar bu hassas noktaların üstesinden gelmek için gereken pozitif duyguları ve sosyal bağlantıları destekleyen sinirsel devrenin güçlendirebileceğini ve böylelikle bu hastalardaki patolojik durumun azaltılabileceğini belirtiyorlar.

Literatür talep et

Referanslar :

Andrew J. Rosenfeld. The Neuroscience of Happiness and Well-Being, Child Adolesc Psychiatric Clin N Am 28 (2019) 137–146.

Alkol-İlişkili Karaciğer Hastalığı ve Karaciğer Transplantasyonu

09 Temmuz 2019

Alkol ilişkili karaciğer hastalığı (ALD), Amerika Birleşik Devletleri'ndeki karaciğer nakli için en yaygın endikasyon olarak ortaya çıkmıştır. Ancak bu artışın nedenleri ve karaciğer nakli alıcıları arasında karaciğer nakli sonrası uzun dönem sonuçlar hakkındaki veriler eksiktir.

Yapılan yeni bir çalışmada, 2002 ve 2016 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri'nde ALD için karaciğer nakli eğilimlerini ve uzun dönem sonuçların incelenmesi amaçlandı. Araştırmacılar yaptıkları bu çok merkezli, prospektif, ulusal kohort çalışmasında, 1 Ocak 2002 ve 31 Aralık 2016 tarihleri arasında Amerika Birleşik Devletleri'nde yapılan tüm karaciğer transplantasyonlarını değerlendirmek için Birleşik Organ Paylaşımı veri tabanındaki verileri kullandılar. Çalışmadaki ana sonuçlar, hepatit C virüsü (HCV) enfeksiyonu ve hepatoselüler karsinom (HCC) ile duyarlılık analizi içeren ALD için karaciğer naklinde ulusal ve bölgesel eğilimler, erken (karaciğer nakli sonrası ≤90 gün) ve geç (karaciğer nakli sonrası >90 gün) hasta ve greft sağ kalımıydı.

Daha Erken Nakil Başarıyı Arttırıyor

Çalışma kohortu, ALD'li 9.438 hasta ile HCV enfeksiyonu ve HCC endikasyonları olanlar hariç tutularak ALD'si olmayan 23.475 hasta dahil olmak üzere toplam 32.913 hastadan oluşuyordu. ALD'li hastaların ortalama yaşı 54 ve ALD'si olmayan hastaların yaş ortalaması 54'tü. ALD'li hasta grubunda ALD'si olmayan hasta grubuna göre daha fazla erkek ve beyaz vardı. ALD için karaciğer nakli oranı 2002'de %24,2'den, 2010'da %27,2'ye ve 2016'da %36,7'ye yükseldi. HCV enfeksiyonu dahil edildiğinde, ALD için karaciğer nakli oranları 2002'de %15,3, 2010'da %18,6 ve 2016'da %30,6’ydı. Bu da ALD için karaciğer naklinde %100 artışı temsil ediyordu ve bunların %48'i karaciğer nakli için bir endikasyon olarak HCV enfeksiyonunda bir azalma ile ilişkilendirildi. ALD'deki artışın büyüklüğü bölgesel olarak heterojendi ve alkolik hepatiti düşündüren hasta özelliklerinde değişikliklerle ilişkiliydi. Kümülatif ayarlanmamış 5 yıllık transplantasyon sonrası sağ kalımı ALD’li grup için %79 ve ALD’si olmayanlar için %80’di. Kümülatif ayarlanmamış 10 yıllık transplantasyon sonrası sağ kalım ALD’li grup için %63 ve ALD‘li olmayanlar için %68’di. Çok değişkenli analizde ALD, karaciğer nakli sonrası geç ölüm riskinin artmasıyla ilişkiliydi.

Araştırmacılar elde ettikleri bulguların, alkolik hepatit için erken karaciğer nakli yapılmasının karaciğer nakli için daha geniş ALD kabulüne yol açabileceğini gösterdiğini belirttiler. ALD'li karaciğer nakli alıcıları arasında geç sağ kalımın, ALD’li olmayan alıcılar arasında olduğundan daha düşük olduğunu ve bunun, en iyi sonuçlarla ilişkili hasta profillerini tanımlamak için gelecekteki çalışmalara ihtiyaç olduğunu ortaya koyduğunu aktardılar.

Literatür talep et

Referanslar :

Brian P. Lee, Eric Vittinghoff, Jennifer L. Dodge et al. National Trends and Long-term Outcomes of Liver Transplant for Alcohol-Associated Liver Disease in the United States,

Fındık ve Fıstık Ezmesi Tüketimi ile Akciğer Kanseri ve Alt Tiplerinin Riski : Prospektif Kohort Çalışması

09 Temmuz 2019

2012 yılında dünya genelinde 1.8 milyon kişiye akciğer kanseri teşhisi konmuştur ve bu tüm kanser teşhislerinin %13'ünü oluşturmaktadır. Tanı ve tedavideki ilerlemelere rağmen, akciğer kanserinin hayatta kalma oranları halen düşüktür: ABD'de 5 yıllık sağkalım oranı, toplam akciğer kanseri için %18 ve ileri akciğer kanseri için %4'tür ve ne yazık ki hastaların en az %50'sine ileri bir hastalık evresinde tanı konur.

Akciğer kanserinin birincil nedeni tütün kullanımıdır. Yaş, cinsiyet, etnik köken, akciğer hastalıkları, çevresel ve mesleki maruziyetler ve genetik faktörler gibi diğer faktörler de akciğer kanser riskini etkileyebilir. Ayrıca kuruyemişler, anti-oksidan ve anti-enflamatuar etkileri nedeniyle kansere karşı koruyucu faaliyetler yürütmek için yakın zamanda ortaya atılmıştır.

Fındık tüketimi, kansere bağlı ölümlerin azalması ile ilişkilendirilmiştir, ancak fındık alımı ile akciğer kanseri riski arasındaki ilişkiye dair kanıtlar sınırlıdır. Hollanda Kohort Çalışması'nda toplam fındık, yerfıstığı ve yerfıstığı yağı alımı ile akciğer kanseri riski ve alt tipleri arasındaki ilişki araştırıldı.

1986 yılında, 55-69 yaşları arasındaki 120.852 katılımcının beslenme ve yaşam tarzı alışkanlıkları bir anket ile ölçüldü. 20,3 yıllık takip süresinden sonra, çok değişkenli vaka kohort analizlerine 3720 alt grup üyesi ve 2861 akciğer kanseri vakası dahil edildi.

Toplam fındık alımı, erkeklerde veya kadınlarda toplam akciğer kanseri riski ile anlamlı olarak ilişkili değildi. Küçük hücreli karsinoma için erkeklerde, sigara tüketmeyenlere göre 10+ g/gün için ayrıntılı sigara içme alışkanlıkları (HR (% 95 CI) kontrol edildikten sonra toplam fındık alımı ile önemli bir ters ilişki olduğu gözlendi. Sürekli analizlerde erkeklerde fındık ve yerfıstığı alımı için küçük hücreli karsinoma ile ters ilişkiler tespit edildi. Diğer akciğer kanseri alt tipleri için erkeklerde anlamlı bir ilişki görülmedi. Fındık alımı, kadınlarda akciğer kanseri alt tipleri riski ile de ilişkili değildi ve her iki cinsiyette de fıstık ezmesi için bir ilişki bulunamadı.

Birçok çalışma fındık alımının kansere bağlı ölümlerle ters ilişkilerini göstermiştir. Bununla birlikte, fındık tüketimi ile akciğer kanseri riski arasındaki ilişkiye dair kanıtlar, üç kohort ve üç vaka kontrol çalışması ile sınırlıdır ve sonuçsuzdur.

Bu konuda daha ayrıntılı ve geçerli sonular elde etmek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.

Literatür talep et

Referanslar :

Nut and peanut butter consumption and the risk of lung cancer and its subtypes: A prospective cohort study  Lisette Nieuwenhuisa,⁎, Piet A. van den Brandta,b

Kalp ve Akciğer Naklinde Yüksek HLA Uyumu Sonrasında Gelişen Cilt Kanseri İle İlişkili Bulundu

08 Temmuz 2019

Büyük bir retrospektif çalışma, akciğer ve kalp nakli sonrası de novo cilt kanseri oranlarının donör ve alıcı HLA antijenlerinin iyi eşleşmesi durumunda daha yüksek olduğunu ortaya koymaktadır. Dr. Sarah T. Arron, HLA uyumsuzluğu olan akciğer ve kalp alıcılarının daha yakın eşleşmeye sahip olanlardan daha az cilt kanseri geçirdiklerini belirtti. “Bu, uyumsuz hastaların bağışıklık sisteminin, nakledilen organı korumak için gerekli olan yüksek bağışıklık bastırma seviyesine rağmen cilt kanseri hücrelerini tanımaya ve savaşmaya devam edebileceğini göstermektedir. Organ nakli alıcılarını tedavi eden internistler ve dermatologlar, torasik nakil yapılan ve iyi eşleşmiş bir organ alan hastalarda cilt kanseri riskinin daha yüksek olabileceğinin farkında olmalılar." şeklinde konuştu. Greft reddi riskini azaltan immün sistemi baskılayan rejimlerin, solid organ nakli alıcılarında majör bir morbidite kaynağı olarak kanser riskini arttırdığı belirtildi. Daha fazla araştırma yapmak için ekip, 2003 ve 2008 yılları arasında 10 bin 500'den fazla akciğer, kalp, pankreas, karaciğer ve böbrek alıcısı hakkındaki verileri inceledi.

Antijen Uyuşmazlığı Koruyucu Bir Etkiyle İlişkili

 Özellikle, her bir uyuşmayan alel için cilt kanseri riskinde %7 ila %8 oranında bir azalma bulundu. Alt grup analizi, HLA antijen uyumsuzluğunun akciğer alıcılarında (aHR, 0.70) ve kalp alıcılarında (aHR, 0.75) önemli bir koruma sağladığını, ancak karaciğer, böbrek veya pankreas alan hastalar için bunun geçerli olmadığını gösterdi. Araştırmacılar, "Skuamöz hücreli karsinom ve melanom için aHR'ler, herhangi bir cilt kanseri için olanlara benzerdi, ancak HR, daha az sayıda olay nedeniyle melanom için istatistiksel olarak anlamlı değildi." şeklinde açıkladılar. Bu bulgular ışığında, "İyi eşleşmiş kalp ve akciğer nakli alıcılarının nakil sonrası cilt kanseri riskinin daha yüksek olabileceği" sonucuna varıldı. Arron, “Farklı immünosüpresif ilaçların bu bulguyu nasıl etkilediğini öğrenmek için gelecekteki çalışmalara hala ihtiyaç var.” dedi.

Literatür talep et

Referanslar :

Association of HLA Antigen Mismatch With Risk of Developing Skin Cancer After Solid-Organ Transplant Yi Gao, MD1; Amanda R. Twigg, MD2; Ryutaro Hirose, MD3; et al Garrett R. Roll, MD3; Amy S. Nowacki, PhD4; Edward V. Maytin, MD, PhD5; Allison T. Vidimos, RPh, MD5; Raja Rajalingam, PhD6; Sarah T. Arron, MD, PhD2 JAMA Dermatol. 2019;155(3):307-314. doi:10.1001/jamadermatol.2018.4983

Nöromyelitis Optika Spektrum Bozukluğunda Dinlenme Durumundaki Fonksiyonel MRG Bulguları

08 Temmuz 2019

Neuromyelitis optica spektrum bozukluğu (NMOSD), merkezi sinir sisteminin enflamatuar bir hastalığı olup, optik sinirler, omurilik ve spesifik beyin alanları gibi yüksek aquaporin 4 (AQP4) ekspresyonu olan bölgelerde şiddetli nükslerle karakterizedir. NMOSD'li hastaların %43-70'inde, beyin MRG anormallikleri, temel olarak yüksek AQP4 ekspresyonu olan bölgelerde, kortikospinal kanallarda ve ayrıca spesifik olmayan lezyonları olan derin beyaz maddede bildirilmiştir. Bununla birlikte, difüzyon tensör görüntüleme kullanılarak, normal görünen beyaz madde anormallikleri, çoğunlukla optik radyasyonlarda ve kortikospinal yollarda tarif edilmiştir. DTI'deki bu anormallikler, multipl skleroz (MS) hastalarının normal görünen beyaz maddesinde de bulunur, ancak kortikosinal yollar ile sınırlı değildir. NMOSD ve MS'de, beyaz madde difüzyon değişiklikleri ile Genişletilmiş Engellilik Durum Ölçeğiyle (EDSS) değerlendirilen engellilik arasında bir ilişki olduğu bildirilmiştir.

MS hastaları için yapılan önceki çalışmalarda, istirahat durumunda fonksiyonel MRI’da (rs-fMRI'da), sınırlı sayıda beyin bölgesinde fonksiyonel bağlantı değişiklikleri bildirilmiş ancak küresel bir beyin bütünlüğü sağlanmıştır. fMRI ile benzer sonuçlar, beyin bölgelerinin işlevsel bağlantısındaki modifikasyon ile MS'teki engellilik arasında bir korelasyon göstermiştir. NMOSD’li hastaların beyin fonksiyonel bağlantıları ile engellilik derecesi arasındaki ilişki hala belirsizliğini korumaktadır.

Grafik teorisi, beyin ağı topolojisini bölgesel kortikal ve subkortikal düğümlerin grafikleri olarak tanımlamak için kullanılan matematiksel bir modeldir. Bu yaklaşım, düğümlerin işlevsel organizasyonunu, etkileşimlerin gücünü ve bilgi işlem etkinliğini değerlendirerek birkaç bölge arasındaki etkileşimi analiz eder. rs-fMRI çalışmaları, insan beyni ağının oldukça bağlı hub düğümleriyle küçük dünya topolojisine sahip olduğunu göstermiştir. Bu yapı sayesinde, beyin özelleşmiş ve entegre bilgileri işleyebilmektedir. Küçük dünya topolojisi komatoz hastalarda ve diğer nörolojik hastalıklarda korunur.

Engelliliğe Rağmen Plastisite Korunuyor

Yapılan yeni bir çalışmada araştırmacılar, NMOSD hastaları ve sağlıklı bireylerde, rs-fMRI'da fonksiyonel bağlantıları grafik teorisi kullanarak karşılaştırdılar.

Çalışmaya, 12 NMOSD hastası ve yaş-cinsiyet uyumlu 20 sağlıklı kişi dahil edildi. Her düğümün rolünü ölçmek için derece, global verimlilik, kümeleme ve modülerlik gibi bir metrik kümesi kullanılarak, grafik teorisi analizi kullanıldı. Hastalarda beyin bölgelerinin sağlıklılara göre anormal bağlantı profilini özetlemek için bir hub bozulma indeksi κ tanımlandı. NMOSD'deki küresel ağ organizasyonu açısından, küçük- dünya topolojisi tüm ortalama ölçümlerle ilgili önemli bir değişiklik olmadan korunmuştu. Bununla birlikte, görsel ağlar ve sensorimotor ağ, yüksek bireyler arası değişkenlik ile azalmış bağlantı gösterdi. Hub bozulma endeksi κ, EDSS ile koreleydi.

Araştırmacılar bulguların, EDSS kullanılarak  değerlendirilen engellilik ile rs-fMRI grafik metodolojisi kullanılarak değerlendirilen nöronal yeniden yapılanma arasında bir ilişki olduğunu gösterdiğini belirttiler. Fonksiyonel bağlantılar lokal değişikliklere rağmen normal bir küresel topolojik yapının korunması, engelliliğe cevap olarak beyin plastisitesini gösteriyor gibi görünmektedir.

Literatür talep et

Referanslar :

Bigaut K, Achard S, Hemmert C, Baloglu S, Kremer L, Collongues N, et al. (2019) Restingstate functional MRI demonstrates brain network reorganization in neuromyelitis optica spectrum disorder (NMOSD). PLoS ONE 14(1): e0211465.

Erişkinlerde İnvaziv Grup B Streptokok Enfeksiyonları Artıyor

05 Temmuz 2019

Gebe olmayan erişkinlerde istilacı Grup B Streptococcus (GBS) hastalığının halk sağlığı yükü önemli bir şekilde artmaya devam etmektedir. Görülme sıklığı erkekler, 65 yaş ve üstü olanlar ve siyahlar arasında en yüksek olup yaşla birlikte artmaktadır. Klindamisine dirençli izolatların yüzdesi de artış göstermektedir. 

Konunun araştırmacıları, "Gebe olmayan erişkinlerde GBS'deki artış, obezite ve diyabet gibi altta yatan koşulların artan prevalansına paralel ilerliyor." şeklinde açıkladılar. Araştırmacılar, Aktif Bakteriyel Çekirdek sürveyansı ile 21.250 hastayı içeren, 2008'den 2016'ya kadar istilacı GBS tespitinde bulunan popülasyon temelli bir çalışma yürüttüler. Bu süre zarfında, gebe olmayan yetişkinler arasında istilacı GBS insidansı, 2008'de 100.000 nüfus başına 8.1 vakadan anlamlı bir şekilde yükseldi. Araştırmacılar, "Bu çalışmanın odağı, istilacı GBS hastalığı ile sınırlıydı. Grup B Streptococcus, idrar yolu enfeksiyonları, invaziv olmayan cilt ve yumuşak doku enfeksiyonları ve zatürre de dahil olmak üzere önemli miktarda noninvaziv yüke neden oluyor.” yorumunda bulundular.

Doğru Antibiyotik Seçimi Önemli

GBS'nin antimikrobiyal direncindeki eğilimlerin farkındalığı, duyarlılık sonuçları bulunmadığında ve ampirik tedavi gerekli olduğunda önemlidir. Klindamisin direncinin, birinci basamak antimikrobiyal bir ajan olarak kabul edildiği cilt ve yumuşak doku enfeksiyonlarında (SSTI) direncin belirlenmesi özellikle klinik öneme sahiptir. GBS enfeksiyonlarını tanımlamak zor olabilir, zira GBS enfeksiyonlarını geliştirmek için olağandışı epidemiyolojik maruziyetlere gerek yoktur. Klinik sendromlar genellikle GBS'ye özgü olmadığı için, teşhise yardımcı olacak kültürleri toplamak kritik önem taşır. Klindamisine karşı artan direnç, klindamisinin, özellikle beta-laktam antibiyotiklere alerjisi olanlarda, SSTI'ler ve solunum yolu enfeksiyonları için yaygın bir ampirik tedavi olduğu için, β-laktamlar ve vankomisin hala genel olarak GBS tedavisi için güvenilir antibiyotiklerdir. İdeal olarak, bu klinik durumlarda ampirik tedavi, GBS'ye karşı özellikle bir β-laktam veya vankomisin gibi bir antibiyotik içermelidir, çünkü klindamisin ve makrolidler, mevcut dönemde güvenilir ajanlar değildir. Öte yandan, önceden bilinen herhangi bir ön koşulu bulunmayan bir hastanın steril alan kültüründe GBS'yi bulmak, hastanın tanınmayan diyabet veya diğer altta yatan koşullara sahip olabileceği konusunda bir ipucu olabilir.

Çalışmacılardan Barshak; "Serotip dağılımı ve antibiyotik direncindeki gelecekteki eğilimleri izlemek için sürmekte olan sürveyans garanti altına alınmıştır. Obezite ve diyabet gibi risk faktörlerini azaltmaya yönelik cildin bütünlüğünü korumaya ve optimal yara bakımı sağlamaya yönelik çabaların yanı sıra, doktorların bu konuda bilinçlendirilmesi GBS enfeksiyonlarını önleyecektir.” şeklinde sözlerini bitirmiştir.

Literatür talep et

Referanslar :

Epidemiology of Invasive Group B Streptococcal Infections Among Nonpregnant Adults in the United States, 2008-2016 Louise K. Francois Watkins, MD, MPH; Lesley McGee, PhD; Stephanie J. Schrag, DPhil

Genotoksik Kolibaktin Kolon Kanserini Nasıl Tetikliyor?

04 Temmuz 2019

İnsan bağırsak mikrobiyotası üyeleri, kolorektal kanserin (CRC) gelişimi ve ilerlemesinde rol oynamaktadır. CRC ile ilişkili bu mikroorganizmalar, genotoksinlerin üretimi de dahil olmak üzere çeşitli mekanizmalar yoluyla karsinojenezi etkileyebilir. Kolibaktin, bazı bağırsak kommensal Escherichia coli suşları (pks + E. coli) dahil olmak üzere, pks genomik adayı barındıran organizmalar tarafından yapılan genotoksik ikincil bir metabolittir. Memeli hücrelerinin pks + E. coli ile geçici enfeksiyonu, hücre siklusunun durmasına, DNA çift iplik kopmasına ve yaşlanmaya neden olur. Ayrıca, kollibaktin üreten E. coli, kolit ile ilişkili CRC'nin birçok fare modelinde tümör ilerlemesini hızlandırır ve ailevi adenomatoz polipozlu ve CRC'li hastalarda fazla eksprese edilir. Kolibaktinin kanserle olan güçlü ilişkisine rağmen, aktif genotoksik metabolit, bugüne kadar bilim insanları tarafından tam olarak izole edilememiş ve dolayısıyla bu ilişkinin mekanizması sınırlı derecede anlaşılabilmiştir.

Son on yılda, çoklu tamamlayıcı yaklaşımlar, kolibaktinin kimyasal yapısı hakkında dolaylı bilgiler sağlamıştır. İlginç bir şekilde, metabolitlerin pks + E. coli'nin mutant suşlarından izolasyonu ve yapısal karakterizasyonu, kolibaktinin muhtemelen DNA alkilleyici doğal ürünlerde bulunan reaktif bir yapısal motif olan bir siklopropan halka içerdiğini ortaya koymuştur. Bu, kolibaktinin DNA'yı kovalent olarak değiştirebileceği varsayımını ortaya çıkarmıştır.

Yapılan yeni bir çalışmada araştırmacılar, aktif genotoksinin kimyasal yapısı ve etki şekli hakkında bilgi edinmek için, pks + E. coli ile enfekte insan hücrelerinden gelen kolibaktin DNA eklentilerini (addukt) tanımlayıp yapısal olarak karakterize etmeyi amaçladılar.

Kolibaktin DNA Hasarına Yol Açıyor

Araştırmacılar, hedeflenmemiş sıvı kromatografisi-kütle spektrometresi bazlı DNA adduktomiklerini kullanarak, geçici olarak pks + E. coli ile enfekte olmuş memeli hücre soylarında bulunan DNA eklentilerini veya pks genlerini kaybeden bir mutant suşu karşılaştırdılar. Pks + E. coli'ye maruz kalan hücrelere özgü iki adenin eklentisini keşfettiler. Bu eklentiler bilinen kolibaktin biyosentetik öncüllerinin izotopik etiketli versiyonlarının E. coli-memeli hücre sistemine beslenmesiyle pks-ilişkili olduğu doğruladılar. Pks-bağımlı eklentiler ayrıca, klinik olarak kolibaktin üreten E. coli izolatlarına maruz kalan insan hücrelerinde ve pks + E. coli ile monoklonlanmış farelerin kolonik epitel hücrelerinde de bulundu.

Araştırmacılar sonuçların, barsak bakteriyel genotoksin kolibaktininin in vivo DNA'yı alkillediğine dair doğrudan kanıtlar sunduğunu, bunun da kolibaktinin CRC'ye nasıl katkıda bulunabileceği hakkında mekanik bilgiler sağladığını belirttiler. Pks + E. coli'nin memeli hücrelerinde ve farelerde DNA eklenti üretme kabiliyetinin, kolibaktinin kanser gelişimine veya ilerlemesine dahil edilmesine destek sağladığını aktardılar. Kolibaktinin aracılık ettiği DNA hasarının ve bunun sonucunda ortaya çıkan genomik dengesizliğin, potansiyel olarak kolorektal karsinojenezin altında yatan bir aracısı olabileceğini vurguladılar.

Literatür talep et

Referanslar :

Wilson et al. The human gut bacterial genotoxin colibactin alkylates DNA,  Science 363, 709 (2019).

Karaciğer Yağlanması ile Osteoporotik Kırıkların İlişkisi Araştırıldı

04 Temmuz 2019

Araştırmacılar, alkolik olmayan yağlı karaciğer hastalığının (NAFLD) erişkinlerde kemik mineral yoğunluğu (BMD) ve osteoporotik kırık riski üzerindeki etkisini incelediler. Bununla birlikte, NAFLD'nin kemik sağlığını olumsuz şekilde etkileme derecesi belirsizliğini korumaktadır. Bu meta-analiz, görüntüleme ile tanımlanmış veya biyopsi ile kanıtlanmış NAFLD'nin, orta yaşlı ve yaşlı bireylerde (esas olarak Çinli erkeklerde) düşük BMD ile kendisinin bildirdiği bir osteoporotik kırık öyküsü ile ilişkili olduğunu göstermektedir. NAFLD, hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde en yaygın karaciğer hastalığıdır ve genel popülasyondaki yetişkinlerin en az %25 ila %30'unu etkilediği tahmin edilmektedir. NAFLD, yalnızca karaciğer ile ilişkili morbidite ve mortalite ile değil aynı zamanda kardiyovasküler hastalıklar ve diğer ekstrahepatik hastalıklar (örneğin, tip 2 diyabet, kronik böbrek hastalığı ve kolorektal kanser) gelişme riski ile de ilişkilidir.

Osteoporoz, düşük BMD ve kemik mikro mimarisinde bozulma ile karakterize, kemik kırılganlığında artış ile kendini gösteren bir iskelet hastalığıdır. Osteoporoz, ilerleyen yaşta kümülatif kırık oranlarının yüksek olması nedeniyle halk sağlığı problemidir. Özellikle, kalça kırığı yüksek sağlık maliyetleri ile birlikte artan morbidite ve mortalite riskiyle güçlü bir şekilde ilişkili olduğundan, tüm osteoporotik kırıkların en ciddi olanıdır. Bu nedenle, osteoporoz için yeni ve potansiyel olarak değiştirilebilir risk faktörlerinin belirlenmesi klinik pratikte önemli bir konudur.

Karaciğer Yağlanması Kemik Kırığı Riskini Arttırıyor

Son zamanlarda, NAFLD ve osteoporoz arasında olası bir ilişkinin varlığı, önemli bir bilimsel ilgi yarattı. Birçok gözlemsel kesitsel veya vaka kontrol çalışması, orta yaşlı ve yaşlı bireylerde görüntüleme tanımlı veya biyopsi ile kanıtlanmış NAFLD ve BMD ölçümü arasındaki ilişkiyi incelemiştir. Bununla birlikte, bu tür çalışmalardan elde edilen bulgular şu ana kadar tutarsız ve çelişkili olmuştur. Bazı çalışmalar NAFLD ile azalan BMD arasında, özellikle de Çinli erkeklerde önemli bir ilişki olduğunu bildirirken, bazılarında NAFLD ile artan BMD arasında önemli bir ilişki olduğunu bildiren çalışmalar da mevcuttur. Ayrıca, düşük BMD ile NAFLD'nin ciddiyeti arasında bir ilişki olup olmadığı da belirsizliğini korumaktadır.

Son zamanlarda, Çinli orta yaşlı ve yaşlı bireylerin bazı büyük kesitsel çalışmaları da, ultrason tanısı almış NAFLD'nin yaşlı erkeklerde, kendisinin bildirdiği bir osteoporotik kırık öyküsü ile önemli derecede ilişkili olduğunu göstermiştir. Genel olarak, mevcut bulgular, literatürde mevcut olan tek meta-analizin sonuçlarını ~25 kat arttırılmış bir örneklem büyüklüğü ile desteklemekte ve daha da genişletmektedir. Bununla birlikte, NAFLD ile osteoporoz riski arasındaki ilişkiyi ele almak için uzun vadeli ve iyi tasarlanmış ileri çalışmalara ihtiyaç vardır. Şu anda NAFLD'nin osteoporotik kırık riskini arttırabileceğine dair biyolojik olarak kabul edilebilirlik kanıtı ortaya çıkmıştır. Gerçekten de, NAFLD (özellikle çeşitli seviyelerde hepatik fibrozisli alkolik olmayan steatohepatit [NASH]) insülin direncini şiddetlendirebilir ve sitokinlerin ve kemik demineralizasyonunu ve osteoporozu teşvik edebilen moleküllerin salınmasına neden olabilir. NAFLD şiddetine göre çeşitli iskelet bölgelerinde BMD'de anlamlı ve tutarlı bir farklılık göstermemesine rağmen, sirozlu hastalarda, özellikle de alkolik sirozlu veya ilerlemiş kolestatik karaciğer hastalığı olanlarda osteoporozun sık görülen bir komplikasyon olduğu bilinmektedir. Bu klinik ortamda, ana risk faktörleri hastalık şiddeti, yaşlılık ve kolestaz süresidir. NAFLD'de osteoporoz riski ile ilgili çelişkili literatür ve NAFLD'yi hem osteoporoz hem de uzun vadeli kırık riski ile ilişkilendiren temel biyolojik mekanizmalarla ilgili ortaya çıkan veriler göz önüne alındığında meta-analizin konusunun klinik olarak anlamlı olduğu anlaşılmıştır. Sonuç olarak, gözlemsel çalışmaların (ağırlıklı olarak Asya etnik kökene sahip orta yaşlı ve yaşlı bireyleri içeren) bu kapsamlı meta-analizinin sonuçları, görüntüleme veya histoloji ile tespit edilen NAFLD'nin, bildirilmiş bir osteoporotik kırık öyküsü ile önemli ölçüde ilişkili olduğunu göstermektedir.

Literatür talep et

Referanslar :

Non-alcoholic Fatty Liver Disease Is Associated With a History of Osteoporotic Fractures but Not With Low Bone Mineral Density Alessandro Mantovani; Marco Dauriz; Davide Gatti; Ombretta Viapiana; Giacomo Zoppini; Giuseppe Lippi; Christopher D. Byrne; Fabrice Bonnet; Enzo Bonora; Giovanni Targher Aliment Pharmacol Ther. 2019;49(4):375-388.

Hafta Sonu Kurtarma Uykusu, Hafta İçi Uyku Yetersizliğinden Kaynaklanan Sağlık Hasarlarını Geri Almıyor

03 Temmuz 2019

Çağımızda obezite ve diyabet gittikçe daha büyük sağlık krizleri haline gelmektedir ve araştırmalar kötü uykuyu bu tür metabolik problemlerle ilişkilendirmektedir. Uyku uzmanları her gece en az 7 saat kesintisiz uykuyu tavsiye etmektedirler. Bununla birlikte yapılan araştırmalara göre ABD'deki her üç yetişkinden biri yetersiz uyku almaktadır.

İnsanlar genellikle hafta sonları, hafta içi çalışma günlerinde ortaya çıkan uyku kaybından kurtulmak için uyku süresini arttırırlar. İsteğe bağlı hafta sonu iyileşme uykusunun, tekrarlayan yetersiz uyku nedeniyle metabolik düzensizliği önleyip önlemediği ise şimdiye dek bilinmemekteydi.

Yapılan yeni bir çalışmada araştırmacılar, hafta sonu uzun saatler boyunca uyumanın bu metabolik hasarı telafi edip edemeyeceğini test etmeyi amaçladılar. Sürekli yetersiz uyku (9 gece) ve isteğe bağlı hafta sonu iyileşme uykusunu takiben tekrarlayan yetersiz uyku sırasında; uyku, sirkadiyen zamanlama, enerji alımı, kilo alımı ve insülin duyarlılığını değerlendirdiler. Sağlıklı 36 genç yetişkini rastgele olarak; kontrol (CON; 9 saatlik uyku, n = 8), hafta sonu iyileşmesi olmadan uyku kısıtlaması (SR; 5 saatlik uyku, n = 14) ve hafta sonu iyileşme uykusu ile uyku kısıtlaması (WR; 5 gün hafta için yetersiz uyku, sonra 2 gün hafta sonu kurtarma uykusu, sonra 2 gece yetersiz uyku, n = 14) olmak üzere üç gruba ayırdılar.

Yetersiz Uykunun Etkilerini Silmiyor

SR ve WR grupları için yetersiz uyku, yemekten sonra enerji alımı ve vücut ağırlığını bazala göre arttırdı. İsteğe bağlı hafta sonu kurtarma uykusu sırasında katılımcılar kümülatif olarak başlangıç seviyesinden yaklaşık 1,1 saat daha fazla uyudular ve akşam yemeğinden sonra enerji alımı yetersiz uykuya göre azaldı. Ancak, hafta sonundan sonra tekrarlayan yetersiz uyku sırasında sirkadiyen faz ertelendi ve akşam yemeğinden sonra enerji alımı ve vücut ağırlığı bazal seviyeye göre arttı. SR'de tüm vücut insülin duyarlılığı, yetersiz uyku sırasında bazala karşı yaklaşık %13 azalırken, WR'de tüm vücut, hepatik ve kas insülin duyarlılığı, tekrarlayan yetersiz uyku sırasında bazala göre yaklaşık %9-27 azaldı. Ayrıca, hafta sonu boyunca toplam uyku süresi kadınlarda erkeklere göre daha düşüktü ve enerji alımı kadınlarda başlangıç seviyelerine geriledi, ancak erkeklerde durum böyle değildi.

Araştırmacılar bulguların, hafta sonu iyileşme uykusunun, tekrarlayan yetersiz uyku ile ilişkili metabolik düzensizliği önlemede etkili bir strateji olmadığını gösterdiğini belirttiler.

Literatür talep et

Referanslar :

Depner et al. Ad libitum Weekend Recovery Sleep Fails to Prevent Metabolic Dysregulation during a Repeating Pattern of Insufficient Sleep and Weekend Recovery Sleep, Current Biology,volume29, issue 6, P957-967.E4, March 18, 2019.

Bir Doktorun Kanser Teşhisini Çocukları İle Paylaşma Hikayesi

03 Temmuz 2019

Tıp fakültesinde hastaya kötü haberi nasıl vereceğimizle ilgili beş aşamalı bir model öğrendim. Birinci basamak kliniğimde hala bu yönteme tekrar tekrar başvuruyorum ama dürüstçe söylemek gerekirse bu adımları kendi çocuklarım için uygulayacağımı hiç düşünmemiştim; annelerinin meme kanseri olduğu haberiyle.

2016 yılında, pratisyen hekim olarak, kendi kendine meme muayenesi yaparken bir şişlik buldum. Bir şeylerin doğru gitmediğini biliyordum; mamogram şüpheli bir bulgu gösterdiğinde o kadar şaşırmadım. İlki, aslında 44 yaşında; henüz taramaya başlamamıştım, yaşıma göre mamografinin kanıt düzeyine de emin değildim. Şimdi, biyopsinin kanser lehine olumlu sonuçlar vermesinden bu yana 1 hafta geçti. Cerrahi ve onkoloji departmanıyla görüştüm ve önümdeki planı daha iyi anlamaya başladım. Görünüşe göre şimdi çocuklarımın bu durumdan haberdar olmalarına izin vermenin zamanı geldi, ama doğal olarak gergin hissediyorum.

Hekim olan birkaç arkadaşımdan ve onların ebeveynlerinden yardımcı olabilecek bazı tavsiyeler aldım. “Onlara yeterince bilgi ver ama çok fazla değil; soru sormalarına izin ver ve  seni nasıl şaşırtacaklarını gör.” diyenler oldu. 50 yaşında ilk tarama kolonoskopisinde metastatik kolon kanseri teşhisi konan radyoloji meslektaşım, çocukların öğretmenlerini de dahil etmemi ve açık, dürüst ve doğrudan konuşmamı tavsiye etti. Çocukları yine de yaşlıydı; peki ya 8 ve 11 yaşlarında ki kuzım ve oğlum? Tartışmaya öncülük etmem gerektiğini düşünen bir mimar olan kocamla konuşuyorum ve belki de öyle, ikimiz de tıbbi geçmişe sahip olmamın ve bu özel beceri setindeki eğitimin işe yarayacağını umduğumuzu biliyoruz.

Konuşma fırsatı Perşembe akşamı, ebeveyn-öğretmen konferanslarının hemen ardından doğmuştu. Oğlumun beşinci sınıf konferansının bir parçası olarak, ne öğrendiği, en çok neyi sevdiği ve gelecek çeyrek için hedeflerinin ne olduğu hakkında bir yazı verildi. Bu belgeyi daha önce görmüştüm. Bu yazı 15 dakikalık bir süre boyunca hocasına danışmayı amaçlıyordu. Bunun üzerine “Hücre” yi en zevkli öğrenme konularından biri olarak yazmıştı. Bu, sohbeti açmak için iyi bir yol olabilir diye düşündüm ve ikisini de mutfağa çağırdım. Eminim ki bunun rapor kartları ya da test puanları hakkında bir tür bilgi toplantısı olacağını düşünüyorlardı.

Ben akşam yemeğini tezgahta hazırlıyordum: Karidesli Diablo, makarna üzerine karidesli baharatlı domates sosu. Oğlum baharatı sever, kızım tipik olarak onu daha iyi bir hale getirmek için parmesan ile kullanıyor.

“Ebeveyn öğretmen konferansları iyi geçti!” dedim. Karidesleri makarnada kullanmak üzere soyarken rahat davranmaya çalışıyorum. Çatlak kabukları ve garip şekilli bacakları ayıklamaya çalışırken kızım ce oğlum mutfak masasında oturuyorlardı. Oğluma “Hücre hakkında ne biliyorsunuz?” diye sordum.

“Biliyorsun, hücre insan vücudunun yapı taşı ve her birimiz hücrelerden oluşuyoruz.”. Gerçekten de, ne kadar etkileyici olduğunu görüyordum. “Kanser hakkında ne biliyorsun?” diye sordum (Adım 1: Ne bildiklerini öğrenin). Oğlum, “Kanser, hücreler kontrolden çıktığında ve vücudunuzu ele geçirip yayıldığında olan şeydir.” diyor. Çok iyi, bence. Eğitime yatırdığımız ücretler anlamlı bir yere gidiyor.

“Peki, korkarım ki annenizin size söyleyeceği bir şey var.” (Adım 2: Uyarı çekimi) “Göğsümde bir yumru buldum, doktorlarım biyopsi yaptılar ve kanser olduğunu keşfettiler. ”

Durakladım, sertçe yutkundum. Kelimeleri kestirmemeye çalıştım, ama belki de bu çok fazlaydı. Yüzlerindeki ifadeleri asla unutmayacağım. Sessizce oturan Oğlumun uzun kumlu sarı kirpikleri ile soluk mavi gözleri basitçe genişledi — gözle görülür şekilde genişledi ve bana baktı, dondu. Sonra Kızım, onun güzel ela gözleri ve koyu renk kirpikleriyle, onunkiler kırmızıya döndü ve hemen gözyaşlarıyla doldu.

“Kulağa çok korkutucu geldiğini biliyorum ama çok şanslıyım: Bu yumruları erken buldum.” diyerek devam ettim. Onlara üniversitede en iyi hekimleri bulmak için araştırma yaptığımı söyledim, A takımı. Çıkarmak için ameliyat olacağım ve onu kontrol altına almak için ilaçla devam edeceğim. Ve iyileşiyorum! Bu mümkün olan en iyi senaryo! Bence tedavi edilebilir bir hastalık bu (Adım 3: Bilgi paylaşımı).

Oğlum soruyor, “Hangi seviyede, tedavi edilebilir mi?”, yaşına göre çok akıllı. Cevabım evet, potansiyel olarak tedavi edilebilir.

“Ama geri gelebilir mi?”. Bence bu çok iyi bir soru; Teoride geri gelebilirdi, ancak ilaç bunun olmasını engellemeye yardımcı olacak.

Kızım hala gözyaşı döküyor ve kollarımın ve bacaklarımın kanserden zayıflayıp zayıflamayacağını soruyor. Ona güven vermeye çalışıyorum, "Hayır." dedim, "Koşmaya, hala bisiklet sürmeye devam edebileceğim."

Oğlum, “En azından ne yapmak istiyorsan onu yapmaya devam edebiliyorsun.” diyor. Gelecekten gelmiş birer onkolog gibi fonksiyonel durum hakkında yorum yapıyorlar, bu yanıtları duyduğuma inanamıyorum.

Biraz daha konuştuktan sonra birbirmize sarıldık. Onlara, üzgün veya korkmuş hissetmenin tamamen normal olduğunu ve elbette benim de öyle hissettiğimi, ancak doktor ekibime tamamen güvendiğimi söyledim (4. Adım: Duygularına cevap verin). Sonunda yemek yemeye oturduk ve yemekte eğer yardımı olacaksa okulda arkadaşlarına söyleyebileceklerini ve eğer bilmek isterlerse öğretmenleriyle konuşabileceğimi söyledim (Adım 5: Seyri planlayın). Daha sonra "Yatmadan önce hepimiz bunun için birlikte dua ederiz." dedim.

Ancak sonraki günlerde, oğlum konu hakkında tamamen sakin kalmayı seçti ve arkadaşlarına söylemedi. Öğretmeni ile konuşmama da gerek olmadı. Ancak kızım, en iyi iki arkadaşına söyledi ve onlar da diğer iki arkadaşlarına söylediler ve sadece mevcut üçüncü sınıf öğretmenini değil aynı zamanda sevdiği ikinci sınıf öğretmenini de bilgilendirdi. O, resim yapmayı seven zeki, yaratıcı bir kız; o ve sınıf arkadaşları okulda benim için bir kart hazırladılar. Daha sonra oğlumun bir günlük tuttuğunu ve kanser teşhisi hakkında birkaç yazı yazdığını öğrendim. Bunu duyduğuma sevindim, çünkü yazı son derece iyileştirici olabilirdi. Her birinin bilgiyi nasıl işlediğini görmek ilginç ve biraz iç açıcıydı. İki yol da daha iyi ya da daha kötü değildi, sadece farklıydı.

Aslında, ilk panikten sonra kızım aniden vites değiştirdi ve neredeyse evde hemşirem oluverdi. Her gün nasıl hissettiğimi bilmek istiyordu: Herhangi bir acım var mı, bugün yeterince yedim mi, egzersiz yaptım mı, diğer testlerimin sonuçları ne zaman gelecek... Bedenimdeki kitleyi hissetmek istedi ve ne yapacağımı bilemedim. Birden ilk inkarımı hatırladım. Birkaç gün boyunca bu şişliği hissetmeye devam ettiğimde, bir şekilde mucizevi bir şekilde ortadan kalkacağını umuyordum, belki de sadece sıvı dolu bir kist ya da başka bir şeydi. Sonunda iş kliniğe başvurmaya gelinceye kadar gerçekten orada olup olmadığını görmek için dokunup kontrol etmeye devam ettim.

Sonunda karar verdim, neden olmasın. Neler olup bittiğine dair somut bir açıklama yapılması yardımcı olabilir. İlk başta hissettiğim yere bastırdı. Söylediğim gibi, göğsümün hemen üstünde, oldukça açık ve hissedilebilir. Biyopsiden sonra bir miktar şişlik vardı ve şimdi başlangıçta keşfettiğimden daha büyük görünüyordu (Ya da hayal gücüm mü bu?). Kızım onu hemen hissediyor ve kaşlarını çatmakla iğrenme arasında bir ifade takınıyor yüzüne, “Iyyy” olarak yorumluyorum.

Bundan daha fazla katılamazdım ona, “Bu çok çirkin ve iğrenç, şimdi ondan kurtulma zamanı geldi.” diyorum. "26 Nisan Salı günü, kesin olarak."

O gün evden çıkmadan önce, çocuklarıma  beklenmedik bir şey olmadıkça aynı gün içerisinde bitecek bir operasyon olması gerektiğini söyledim ve  sonunda hastaneye yatırılmam gereken bir durum olursa onları buna hazırlamak istedim. Fakat ameliyat sorunsuz geçti ve o öğleden sonra ön kapıdan eve girdiğimde yüzlerindeki ifadeyi de asla unutmayacağım. Dadımızla koltukta otururken havaya sıçradılar, mutluluktan deliye döndüler ve hatta kendimi daha iyi hissettim ve acım azaldı. İyileşme sürecinde, kızım bir kez daha ev hemşirem oldu. Kesiye bakmak, boşaltma çıkışını kontrol etmek, pansuman değişikliklerine yardımcı olmak istedi. Buna izin vermedim, ancak bu deneyimlerin potansiyel bir kariyer yolu üzerinde herhangi bir etkisi olup olmayacağını da merak ediyorum.

Daha sonraki haftalarda, daha fazla soru gelmeye başladı. Gece kızımın  odasına girdiğimde, yatağının kenarında oyuncak hayvanlar arasında bir yığın kitap arasında otururken buldum onu ve  “Ya meme kanseri olursam?” diye sordu birden. "Peki ya evre 1 değil evre 4 olursa?”

Zoraki bir şekilde yutkundum ve derin bir nefes alarak düşündüm: Çocuklar, sandığımdan daha fazla konuşmaya kulak misafiri oluyorlar bu evde. 8 yaşındaki kızım kanser evrelemesini soruyor!

“Peki,” dedim, nasıl cevap vereceğinden emin değildim. “Sadece emin olmak için, vaktinden önce, hatta benden daha genç bir yaşta eğer bir şey varsa diye röntgen çekileceksin. Hesaplarıma göre 34 yaşındayken."

“Bir MRI mı demek istiyorsun? MR yaptırmak istemiyorum!” dedi. Yine, o büyük kulaklar kulak misafiri oldu bana demek ki. Makinenin ne kadar gürültülü ve sıkışmış hissettirdiğini açıkladı.

“Evet, evet, muhtemelen bir MR. Veya o zamana kadar, vücudun herhangi bir yerinde herhangi bir kanser için değerlendirme yapabilen bazı yeni teknolojilere sahip tüm vücut taraması!” dedim. Bir an için içimdeki doktor meydana çıktı, meme kanseri de dahil olmak üzere birçok kanser türünün erken teşhisinde ve tedavisinde ne kadar ilerleme kaydedildiğini tartışmaya devam ettim. Ancak bu noktadan sonra, onu negatif genetik testim konusunda rahatlatabiliyordum. Kalıtsal bir etken yok, söyleyebileceğimiz en iyi şey bu. Bu bilgiyi iletmek onu gözle görülür bir şekilde sakinleştirdi. Ama, bir kez daha, beşinci adımı düşünüyordum ve hatırladığım şey "Onların duygularına cevap vermek" oldu. Sohbeti buna doğru kaydırdım ve onun endişelerini, korkumu, etrafımı çevreleyen hisleri doğruladım. Onunla nasıl başa çıktığımı onunla paylaştım. Müzikten, yazmaktan ve egzersiz yapmaktan bahsettim.

Birkaç ay sonra, 12 aylık takip randevum yaklaşırken o tarihin öneminden (1 yıl kansersiz) bahsettik ve kızım  bunun için yeni bir terim bile yazdı: “Kansere karşı”. Şimdi korku, yerini ailece bir kutlama enerjisine ve rahatlığa bıraktı. Sam, o tarihte bir yıl önce yazdığı günlüğün girişini okumama bile izin verdi: 26 Nisan. Tipik genç erkek tarzında, kısa ve doğrudan. “4/26/16 Salı. Bugün İngilizce dersi yerine oyunumu oynadım ve pratik yaptım. Ve... Annem kanserden kurtuldu! Bugün güzeldi.”

Aslında geçmişe bakıldığında, dürüstçe söyleyebilirim ki o gün gerçekten iyiydi. Bu basit ama derin kelimeleri okuduğumda, şairin ifadesini hatırlattı: Umut, insanın içindeki ebedi bir bahardır. Evet, küçük çocukların kalplerinde ve zihinlerinde bile olan. Bir dahaki sefere hastaya kötü haber vermek için çağrıldığımda bu önemli noktayı aklımda tutacağım. Kötü haberi vermenin başka bir yolu daha olabilir: Umut, olumlu bir şey paylaşma ihtiyacı. Çünkü en karanlık durumlarda bile ümitli olunabilir, her zaman yapabileceğimiz bir şeyler vardır. Tedavi edilmese de yaşamı uzatsa veya acıyı ve ıstırabı gidermeye yardımcı olsa bile.

Teşhisten 2 yıl sonra, bir kez daha çocuklara kötü haberi vermenin karmaşıklığını hatırlatıyorum. Uzun zamandır hastam olan birisini klinikte gördüm, stresli olduğu dışarıdan çok belli oluyordu. Daha sonra, hayatında bir gün bile hiç sigara içmemesine rağmen, karısına daha çok yeni metastatik akciğer kanseri teşhisi konduğunu söyledi. Biraz daha konuştuktan sonra, empatiyi ve daha fazla terapötik dinlemeyi ifade ettiğimde aniden şunu sordu: "Çocuklara nasıl söyleyecegiz?"

Bir anlık duraksamadan ve zor bir yutkunmadan sonra yine düşündüm, ne kadarını paylaşmalıyım? Faydalı Web siteleri ve konuyla ilgili iki kitap dahil, birkaç kaynaktan söz ettim. Muayene odasından çıktıktan sonra, çocuklarıma anlatmak için verdiğim mücadelelerden bahsettim. Geriye dönüp baktığımda bu, sevdiğim insanlar üzerindeki duygusal etkilerinden dolayı vermek zorunda kaldığım en zor haberdi. Ama aynı zamanda aileyi, küçük çocukları bile dahil etmenin önemini öğretti ve bana çocukların ne kadar sezgisel ve sağduyulu olabileceğini hatırlattı.

Daha fazla tefekkür ve mücadelemden sonra, tecrübelerimi hastalarıma fayda sağlamak için kullanabileceğime karar verdim: Diğer anneler ve babalar ve diğer çocuklar, onlarla hiç karşılaşmasam bile. Bir elimde ziyaret sonrası özeti, diğerinde bu makalenin kopyasıyla tekrar odaya döndüm.

Literatür talep et

Referanslar :

: Heather A. Thompson Buum, MD, University of Minnesota, MMC 741, 420 Delaware St SE, Minneapolis, MN 55455; e-mail: thomp057@umn.edu

Balık Yağı İnme Riskini Azaltıyor

02 Temmuz 2019

Temel yağ asitlerinin adipoz doku seviyeleri hakkındaki verileri içeren yeni bir balık yağı ve iskemik inme çalışması, eikosapentaenoik asit (EPA) alımının, docoheksaenoik asit (DHA) veya toplam balık yağı alımına göre daha büyük bir yarar sağladığını ortaya koymuştur.

Danimarka’nın Aalborg Üniversitesi Hastanesi’ndeki Kardiyoloji Kliniği’nden araştırmacı Stine Krogh Venø verdiği demeçte, “Sonuçlarımız, balık yağlarının daha yüksek diyet alımlarının - ve özellikle de EPA’nın yüksek yağ dokusu seviyelerinin - iskemik inme riskinde bir azalmaya neden olduğunu gösteriyor." dedi.

“Bu çalışmayla, omega 3 yağ takviyesi yerine diyetle balığın alımının daha faydalı olduğunu ve düzenli olarak balık yemenin hala besin takviyesiyle DHA veya EPA alımından daha yararlı bir şey olduğunu söyleyebiliriz. Ancak ayrı ayrı yağ asitlerine baktığımızda EPA alımının DHA alımından daha fazla yararlı olduğunu gösterdik.”

REDUCE-IT çalışmasının son raporları dikkate alındığında, sonuçlar özellikle, plaseboya karşı yüksek dozda saflaştırılmış bir EPA ürünü ile kardiyovasküler olayların dramatik bir şekilde düşmesi bakımından ilgi çekicidir. Çalışmanın baş araştırmacısı, Brigham ve Kadın Hastanesi'nden Dr. Deepak Bhatt şu anki çalışmasıyla ilgili olarak “REDUCE-IT'de EPA'nın yüksek oranda saflaştırılmış bir etil esteri (icosapent etil) ile inmede önemli ölçüde anlamlı -%28’lik- bir azalma gördük ve bu çalışmada daha yüksek EPA seviyeleri ile ilişkili olarak %26 daha düşük bir inme oranı bulduk." dedi.

Bhatt, EPA’nın tutarlı bir şekilde kardiyovasküler faydalarla ilişkili olmasına rağmen, bu çalışmada DHA'nın durumunun daha karışık olduğunu belirtmekte fayda olduğu noktasına dikkat çekerek “LDL-kolesterol hikayesinin tamamen ortaya çıkmasında olduğu gibi zaman alacak olsa da önümüzdeki yıllarda EPA'nın kardiyovasküler sağlıktaki koruyucu rolünü destekleyen daha da fazla veri olacağını tahmin ediyorum.” dedi.

Mevcut çalışma, katılımcılara diyet balığının tüketimini sorarak yalnızca önemli balık yağı yağ asitlerinin alımını değerlendirmeye çalışmak yerine, araştırmacıların bu yağ asitlerinin doku seviyeleri hakkında veri toplamaları yönünden olağandışıdır. Venø, "Doku seviyeleri hakkında veri sahibi olmak çok nadir bir durum ve bu da sonuçlarımızı çok daha güvenilir hale getiriyor." diye vurguladı. Daha önceki bazı çalışmaların kırmızı kan hücrelerinde yağ asidi seviyelerini ölçtüğünü, ancak yağ dokusu ölçümlerinin son 1 ila 3 yıl boyunca diyet alışkanlıklarını yansıttıklarından daha bilgilendirici olduğunu, kırmızı kan hücresi seviyelerinin son birkaç ayla daha fazla ilişkili olduğunu belirtti. “Bu nedenle, yağ dokusu düzeyleri uzun süreli diyetin iyi ve güvenilir bir göstergesidir.“ diye devam etti.

Makalede araştırmacılar, lipitler üzerindeki farklı etkilerin bu çalışmada DHA ve EPA için görülen farklı sonuçları açıklayabileceğini belirttiler: "Hem EPA hem de DHA, plazma trigliseritlerini düşürür, ancak DHA, düşük arter lipoprotein [LDL] kolesterolü yükseltir, bu da büyük arter ateroskleroz felci ile ilişkili olarak EPA ve DHA ilişkileri arasındaki farkın bir açıklaması olabilir.” şeklinde açıkladılar. Çalışmacılar ayrıca, kardiyoembolik inmede artışın beklenmedik olduğunu, çünkü EPA ve DHA'nın genellikle antitrombotik etkilere sahip olduğuna inanıldığını söylediler.

Venø, kardiyoembolik inme sonuçlarının dikkatle yorumlanması gerektiği konusunda uyarmadan geçmedi, çünkü göreceli olarak az sayıda olay vardı ki zira çalışmada toplam 1879 iskemik inmeden sadece 99’u kardiyoembolik inme ile ilişkiliydi. Bununla birlikte yazarlar, önceki bazı çalışmaların, yüksek miktarda deniz n-3 PUFA alımıyla birlikte atriyal fibrilasyon riskinin daha yüksek olduğunu ve atriyal fibrilasyonun kardiyoembolizmin risk faktörü olmasından dolayı, bulguların olası bir açıklamasını sağlayabileceğini not etmişlerdir. Venø, "Bu yine, EPA ile AF riskinin yüksek olduğu REDUCE-IT'deki gözlemlere uyuyor." diye ekledi. Deniz kaynaklı n-3 PUFA'ların alımının orta yaşlı bireyleri, aterosklerotik kökenli iskemik inme gelişimine karşı koruyabileceği belirtildi. Bu sonuçların diğer aterosklerotik vasküler olaylarla ilgili kanıtlarla birlikte değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, balık tüketiminin iskemik kalp hastalığına karşı koruduğuna dair önemli epidemiyolojik kanıtlar olduğunu ve son zamanlarda deniz kaynaklı n-3 PUFA ‘nın majör aterosklerotik bozukluk ve periferik arter hastalığı riskini de azaltabileceğini gösterdiklerini söyledi.

Literatür talep et

Referanslar :

Marine n-3 Polyunsaturated Fatty Acids and the Risk of Ischemic Stroke Stine K. Venø, MD; Christian S. Bork, MD; Marianne U. Jakobsen, MSc, PhD; Søren Lundbye-Christensen, MSc, PhD; Peter L. McLennan, BSc, PhD; Flemming W. Bach, MD, DMSc; Kim Overvad, MD, PhD; Erik B. Schmidt, MD, DMSc

MS’teki Engelliliği Yapısal Ağlardaki Bozulmalar ile Tahmin Edebilir Miyiz?

02 Temmuz 2019

Multipl skleroz (MS), merkezi sinir sisteminin kronik bir hastalığıdır. Enflamasyon ve demiyelinizasyon relapsing-remitting MS'te (RRMS) baskınken, nörodejenerasyon ilerleyici evrelerde (primer progresif MS - PPMS, sekonder progresif MS - SPMS) daha belirgindir. Konvansiyonel MRG teknikleriyle elde edilen ölçümler hastaların engelliliği ile tam bir korelasyon göstermediğinden, gri madde atrofisi ve beyaz madde lezyonları dışındaki anormalliklerin bilişsel işlev bozukluğu ile de ilişkili olduğunu gösteren daha ileri teknikler kullanılmaktadır. Etkilenen en yaygın bilişsel alan bilgi işleme hızıdır ve SDMT (Symbol Digit Modalities Test) ile değerlendirilir. Ambulasyon durumuna özellikle vurgu yapan nörolojik bozukluk, yaygın olarak kullanılan başka bir ölçüm olan Genişletilmiş Engellilik Durum Ölçeği (EDSS) ile değerlendirilir.

Patolojideki topolojik değişiklikleri incelemek için beyin ağı analizi kullanılmaktadır. MS için difüzyon kaynaklı ağların, fiziksel sakatlıkla ilişkili olarak etkinliğinin azaldığı gösterilmiştir ve bu ağ değişikliklerinin bilişsel işlevi korumakla ilgili olduğu düşünülmektedir. Ağ ölçümlerinin rutin görüntüleme ölçümlerinin ötesinde engelliliği açıklayıp açıklamadığı bilinmemektedir. Bu sadece bir çalışmada ele alınmıştır, ancak bu çalışmada sadece motor ağı verimliliği kullanılmıştır. Son zamanlarda yapılan teknik çalışmalar, aerodinamik çalışmaların teknolojik doğruluğunu arttırarak, ağ çalışmalarında en son teknolojilerin gerekliliğini vurgulamaktadır. Bu teknikler henüz MS'e uygulanmamıştır.

Yapılan yeni kesitsel bir çalışmada araştırmacılar, yapısal beyin ağı ölçümlerinin, atrofi ölçümleri ve beyaz cevher lezyonlarının ötesinde, MS'te klinik bozukluk ve bilgi işlem hızı ile daha iyi korelasyon gösterip göstermediğini değerlendirdiler.

Çalışmaya 51 sağlıklı kontrol ve 58 relapsing-remitting, 28 primer progresif ve 36 sekonder progresif olmak üzere 122 MS hastası dahil edildi. Yapısal beyin ağları difüzyon ağırlıklı MRG'lerden yeniden yapılandırıldı. Ağ yoğunluğu, verimlilik ve kümeleme katsayısını yansıtan standart ölçütler türetildi ve gruplar arasında karşılaştırıldı. Klinik engelliliği (Genişletilmiş Engellilik Durum Ölçeği  - EDSS) ve bilgi işleme hızını (Sembol Haneli Modalite Testi - SDMT)  açıklayan ağ ölçütlerinin, yalnızca geleneksel MRI ölçümleriyle karşılaştırıldığında katkısını araştırmak için ve daha iyi EDSS ve SDMT'yi açıklayan en iyi istatistiksel modeli belirlemek için kademeli doğrusal regresyon analizleri kullanıldı.

Erkeklerde Risk Daha Fazla

Kontrollere kıyasla, MS'te ağ verimliliği ve kümeleme katsayısı azalırken, bu ölçümler relapsing-remitting MS hastalarına göre sekonder progresif MS’te de azaldı. Yapısal ağ ölçütleri, klinik ve bilgi işleme disfonksiyonu için istatistiksel modeller tarafından açıklanan varyansı arttırdı. EDSS için en iyi model, azalan ağ yoğunluğunun, genel verimlilik ve artan yaşın artan klinik sakatlık ile ilişkili olduğunu gösterdi. SDMT için en iyi model, daha düşük derin gri madde hacminin, azalmış verimlilik ve erkek cinsiyetin daha kötü bilgi işlem hızı ile ilişkili olduğunu gösterdi.

Araştırmacılar,  gruplar arasında yapısal topolojik değişiklikler olduğunu belirttiler. Ağ yoğunluğu ve genel verimliliğin, ağ dışı ölçümlerin üzerinde engelliliği açıkladığını aktardılar. Bunun, ağ ölçümlerinin MS patolojisi hakkında klinik olarak ilişkili bilgiler sağlayabileceğini vurguladılar.

Literatür talep et

Referanslar :

Charalambous et al. Structural network disruption markers explain disability in multiple sclerosis, J Neurol Neurosurg Psychiatry 2018;0:1–8.

Avustralya’da İkinci Bir Buçuk Yumurta İkizi Olgusu Görüldü

01 Temmuz 2019

Genel olarak bilinen, ikizlerin ya iki yumurta ve iki spermin iki ayrı embriyo yarattığı tek yumurta ikizleri ya da bir embriyonun her çocuk için normal gelişimini sürdürmeden önce ikiye böldüğü tek yumurta ikizlerinden oluştuğudur. Her bir sperm hücresi babanın DNA'sının yarısını içerir. Fakat spermden sperme özdeş değildir, çünkü her insan ailesinden gelen genetik materyalin bir karışımıdır ve her seferinde bu tam DNA setinin biraz farklı bir çeşidi spermin içine bölünür. Bazı spermler, çocuğun bir erkek çocuğa dönüşmesine neden olan babanın Y kromozomunun bir kopyasını içerirken, bazıları ise bir kız çocuğuna dönüşmesine neden olan babanın X kromozomunu taşır.

Avustralyalı araştırmacılar, annenin DNA'sının her iki bebek için aynı olduğu, ancak babanın DNA'sının her iki ikizde farklı olduğu bir yumurta ve iki spermden ortaya çıkan ikinci bir ikiz vakası tanımladılar.

Bir buçuk yumurta ikizler olarak adlandırılan bu ikizler son derece nadir görülüyor. Rapor edilen diğer tek vaka ise 2007 yılında ortaya çıkmıştı. Bu rapor, tek yumurta ya da çift yumurta ikizlerinin dışında üçüncü tür ikizlik durumunun olduğunu onaylıyor.

Brisbane'de yaşayan ve şimdi 4 buçuk yaşında olan Avustralya ikizleri vakasında, annenin yumurtası, bir X kromozomu taşıyan bir spermle ve bir de Y kromozomunu taşıyan bir spermle döllenmişti. Hamileliğin erken döneminde yapılan ultrason, her iki fetusun da aynı plasentayı paylaştığını gösterdi ve doktorlar, fetüslerin tek yumurta ikizi olduğunu varsaydılar.

Ancak sekiz hafta sonra yapılan ultrasonda, tek yumurta ikizlerinde imkansız olduğu düşünülen bir çocuğun erkek, diğerinin kız olduğunu gördüklerinde bunun olağanüstü bir şey olduğunu düşündüler.

Araştırmacılar, döllenmeden sonra yumurtadan alınan DNA ve iki spermin bölündüğünü ve daha sonra üç embriyo oluşturmak için ayrıldığını söylüyorlar. Bunlardan ikisinde, canlı embriyo yapmak için yeterli yumurta DNA'sı ve sperm DNA'sı vardı. Sadece sperm DNA'sı ile kalan embriyo, uygun değildi.

Doktorlar Bebekleri Yakından Takip Ediyor

Araştırmacılar erkek ve kız çocuklarda, annelerinin DNA'sını %100 ortak buldular, fakat taşıdıkları baba DNA'ları sadece %78 oranında aynıydı. Birinde ambigus genitale doktorların dikkatini çekti.

Araştırmacılar bu olgunun doktorların inandığından daha yaygın olup olmadığını görmek için 968 çift yumurta ikizleri ve ebeveynleri ile ilgili uluslararası bir veri tabanını incelediler. Hiçbiri aynı düzeni göstermedi.

İki spermden elde edilen tuhaf DNA kombinasyonu nedeniyle, doktorlar ikizlerin üreme organlarının kansere karşı savunmasız olabileceğinden endişe duyuyorlar. Kız bebeğin yumurtalığında bazı değişiklikler olduğu ortaya çıkması nedeniyle yumurtalıkları çıkarıldı. Erkek bebeğin ise testisleri ultrason takibi ile izleniyor.

Literatür talep et

Referanslar :

M.T. Gabbett et al. Molecular Support for Heterogonesis Resulting in Sesquizygotic Twinning, N Engl J Med 2019; 380:842-849.

Aromalı E-Sigara Gençler Arasında Yeni Bir Salgın Mı?

01 Temmuz 2019

Amerikan gençliğinde giderek popülerleşen elektronik sigaraların, potansiyel olarak daha tehlikeli olan aromalandırılmış tütün ürünlerinin kullanımındaki artışla ilişkilendirilebileceğini ortaya atan bir çalışma yayınlandı.

Genelde tütün kullanımı, Amerikadaki orta öğrenim ve lise öğrencileri arasında azalmaktadır. Herhangi bir tütün ürününü kullanan öğrencilerin oranı 2014 yılında %17.3'ten 2017'de %13.6'ya düşmüştür.Ancak aromalı ürünler için tablo farklı görünmektedir. Tütün kullanan gençlerin arasında, aromalı ürün kullanma oranı 2014 yılında %69,4'ten 2016'da %57,7'ye düşerken, 2017'de %63,6'ya yükselmiştir.

Konu ile ilgili Omaha'daki Nebraska Üniversitesi Tıp Merkezi'nden Hongying Dai, "Diğer tütün ürünlerindeki kötü tat nedeniyle kullanımı azaldıkça aromalı e-sigara kullanımı artmaya devam etti." sözlerini sarf etti.

Dai, e-postayla yaptığı açıklamada, "Hiçbir tür tütün kullanımı gençler için güvenli değildir." dedi.

Günümüzde büyük ABD tütün şirketlerinin hepsi e-sigara geliştirmektedir. Pille çalışan bu aletler, parlak bir hazne içerisinde sıvı nikotin ve tat vericileri, kullanıcıların soludukları bir buhar bulutuna dönüştüren bir ısıtma elemanına sahiptir. Aromaların birçoğunun yenmesi güvenli kabul edilirken, bazı eski araştırmalar bu kimyasallardan çıkan buharı solumanın akciğerlere, damarlara ve kalbe zarar verebileceğini öne sürüyor. E-sıvılar nikotin içermediğinde bile, buharlar solunduğunda ciğerler hala tatlandırıcı kimyasallara maruz kalıyor.

Durumun araştırılması için yürütülen Ulusal Gençlik Tütün Araştırması'na 2014-2017 yılları arasında 78.265 katılımcı dahil edildi. Çalışma süresince gençlerin içtiği mentollü sigara kullanım oranlarında herhangi bir değişiklik olmamakla birlikte nargile, puro ve çiğneme tütünü gibi diğer aromalandırılmış ürünlerin popülerliği azalırken aromalı e-sigara kullanımı belirgin artış gösterdi. Bu durum ile ilgili Dai, "Bu nedenle, 2016'dan 2017'ye, aromalı tütün kullanımı oranındaki artış, e-sigaralarda lezzet kullanımının artmasından kaynaklanmaktadır." dedi.

Araştırma, elektronik sigara kullanımının veya aromalandırılmamış tütün kullanımının ergenlik döneminde veya yaşamlarının daha sonraki dönemlerinde sağlığı doğrudan etkileyip etkilemediğine bakmamakla birlikte önemli bir soruya; elektronik sigaraların normal sigara içenlerin sigara alışkanlıklarını terketmelerine veya en baştan başlamalarının engellenmesine yardımcı olup olmadığı konusuna da açıklık getirmiyor. Yine de, New York'taki Rochester Üniversitesi Tıp Merkezi’nden bu çalışmaya katılmamış bir araştırmacı olan İrfan Rahman’ın bu çalışmayla ilgili yorumu, elektronik sigara kullanımının gençler ve ergenler arasında giderek daha popüler hale geldiğini gösteren kanıtlar ortaya koyduğu yönünde. Rahman, "Aromalı tütün ürünlerinin (örneğin e-sigara ve aromalı sıvılarının) kullanımının arttığını zaten biliyorduk," şeklinde konuştu ve bu aromalı tütün kullanımıyla belirli sağlık sorunları arasında doğrudan ilişki kuran çalışmalar ortaya çıktıkça, yükselen bu oranların biraz düşmesinin muhtemel olduğunu sözlerine ekledi.

Rahman, özellikle pazarda önemli bir paya sahip olan bir e-sigara markasının, 2017 yılında mango ve salatalık gibi gençler arasında popüler olan bir dizi lezzetle, aromalı tütün kullanımının patlamasına neden olduğuna vurgu yaptı.

Honolulu'daki Hawaii Üniversitesi Kanser Araştırma Merkezi'nden, araştırmaya katılmamış başka bir araştırmacı olan Thomas Wills de; ”E-sigara kullanımının nedenleri üzerine yapılan araştırmalar göstermiştir ki, ilgi çekici tatlardaki bu ürünler gençler arasında e-sigara kullanımının artmasında önemli bir etkendir ve tütün ürünleri pazarlamasına daha fazla maruz kalmak da bu ürünlerin kullanımını arttırmaktadır." dedi.

Wills e-posta ile yaptığı açıklamayı, "Yeni nesil e-sigaraların yeni bir nikotin bağımlılığı salgınını başlatıp başlatmayacağını görmek muhtemelen bir kaç yılı alacaktır." sözleri ile tamamladı.   

Literatür talep et

Referanslar :

Changes in Flavored Tobacco Product Use Among Current Youth Tobacco Users in the United States, 2014-2017 Hongying Dai, PhD1 JAMA Pediatr. 2019;173(3):282-284. doi:10.1001/jamapediatrics.2018.4595

E-Posta ve şifrenizi girerek
medikal referans noktanıza ulaşabilirsiniz.

GİRİŞ YAP

Yeni hesap oluştururken vereceğiniz bilgiler, cegedim tarafından onaylanacak
ve siteye tam üyeliğiniz bu onaydan sonra sağlanacaktır.

* Tüm alanları doldurmak zorunludur.

Loading Image