Yandex Metrica
MENÜ
arama yap

Transplantasyon

Transplantasyon

BÖBREK TRANSPLANTASYONU

Böbrek transplantasyonu Son Dönem Böbrek Yetmezliği (SDBY) olan belirli hastalar için öncelikli tedavi tercihidir. Başarılı bir böbrek transplantasyonu yaşam kalitesini iyileştirir ve diyaliz tedavisine kıyasla birçok hasta için mortalite riskini azaltır. Transplant sonrası hasta sağkalımı alogreftin kaynağına, hastanın yaşına, komorbid hastalıkların varlığına ve derecelerine göre değişiklik göstermektedir. İmmünsüpresif tedavilerdeki gelişmelerle birlikte renal transplant hastalarında ve greftlerde birinci yıl sonundaki sağkalım oranları %90’ın üzerine çıkmıştır. Batı ülkelerinde organ naklinin %20’si canlıdan %80’i kadavradan alınırken ülkemizde bu durum tamamen tersinedir. Genellikle her yıl organların %85’i canlıdan %15’i kadavradan alınmaktadır.

KALP TRANSPLANTASYONU

Kardiyak transplantasyon, optimal medikal tedaviye rağmen semptomları devam eden son-dönem kalp yetmezlikli hastaların çoğu için öncelikli tedavi seçimidir. 

Kardiyak transplantasyon sonrası sağkalım 1980-1990 yıllarından sonra immünsüpresiflerdeki ve fırsatçı enfeksiyonların önlenmesi ve tedavi edilmesindeki gelişmelerle birlikte artmıştır. Transplantasyon sonrası median sağkalım 11 yıl ve 1.inci yıl sonundaki sağkalım oranı %85 civarındadır. Hastaların birçoğu iyileşmiş yaşam kalitesiyle günlük aktivitelerine dönebilmekte ve operasyondan sonra yaklaşık 2 ay içerisinde egzersiz kapasitelerinde hızlı bir artış görülmektedir.

KARACİĞER TRANSPLANTASYONU

Karaciğer transplantasyonu akut karaciğer yetmezliği, komplikasyonlu siroz, son dönem karaciğer yetmezliği, karaciğer kaynaklı metabolik bozukluklar ve primer hepatik malignitesi olan hastalar için önemli bir tedavi seçeneğidir. Bununla birlikte donör organ sayısının az olması renal transplantasyondaki kısıtlayıcı faktörlerin başında yer alır. ABD'de yılda 6000'in üzerinde karaciğer transplantasyonu gerçekleştirilirken yılda 2000'den fazla hasta bekleme listesindeyken hayatını kaybetmektedir. ​

​​1950'lerin başından bugüne solid organ transplantasyonu deneysel bir prosedür olmaktan hayat kurtaran, belli durumlarda  standart tedavi prosedürüne dönüşmüş ve sağkalım oranları artmıştır. Belgelenmiş ilk renal transplantasyonun identik ikizler arasında yapıldığı 1954 yılından günümüze uzun bir mesafe kat edilmiş, rejeksiyon ve multipl komplikasyonlarla bir dönem duraklamış, immünsüpresiflerin bulunmasından sonra solid organ transplantasyonunda modern çağa ulaşılmıştır. 1980'den günümüze de antimikrobiyal ajanların geliştirilmesi, premptif ve profilaktik stratejilerin uygulanması, görüntüleme yöntemlerindeki iyileşmeler ve immünsüpresif indüksiyondaki ilerlemeler ile transplant başarısı artmıştır. 2012 yılında dünya çapında gerçekleştirilen tahmini 114,690 solid organ transplantasyonundaki başarı oranı %90 (1. yıl greft sağkalımı) olarak bulunmuştur. Sıklık bakımından renal transplantı sırasıyla karaciğer, kalp, akciğer ve diğerleri (dual organ, pankreas ve intestinal transplantasyon) takip etmektedir.

PEDİYATRİK TRANSPLANTASYON

Çocukların %18'inin, 18 yaşına gelmeden önce, hayatlarını önemli oranda kısıtlayabilecek ve ileri tedavi ve bakım gerektirecek bir kronik hastalık tanısı alacakları tahmin edilmektedir. Çocuklarda çeşitli konjenital (Kompleks konjenital kalp hastalığı, Bilier atrezi, Prune-Belly sendromu vb.) ve metabolik (Maple Syrup Urine hastalığı, Hurler's sendromu, Sistinoz vb) hastalıklar nedeniyle transplantasyon düşünülebilir.  Akut organ hasarı gelişen çocuklar ise, kronik hastalığı ve uzun bir hastalık öyküsü olan çocukların aksine acil ve sıklıkla invaziv medikal girişime maruz kalırlar ve yaşam kaliteleri birdenbire değişir.

Kronik hastalıkların pediatrik hastalar ve aileleri üzerindeki fizyolojik, duygusal ve sosyal etkileri üzerine çok sayıda yayın bulunurken, transplantasyon gerektirebilecek son-dönem organ hasarı hakkında daha az bilgi mevcuttur. Organ transplantasyonu yapılacak pediatrik hastaların spesifik medikal ihtiyaçları ve optimal immünsüpresif tedavileri, yetişkinlerdekinden farklı strateji ve taktikler gerektirir. Buna ek olarak, çocuklarda yaşam süresi beklentisi daha uzundur ve bu nedenle immünsüpresif tedavilerin yan etkilerine daha uzun süre maruz kalmaktadırlar. Transplantasyon sonrası büyüme geriliğinin önlenmesi, nörolojik ve fizyolojik gelişim gecikmesinin önlenmesi sağlık otoritelerinin önceliklendirdiği konuların başlıcalarıdır.

SOLİD ORGAN TRANSPLANTASYONU

1950'lerin başından bugüne solid organ transplantasyonu deneysel bir prosedür olmaktan hayat kurtaran, belli durumlarda  standart tedavi prosedürüne dönüşmüş ve sağkalım oranları artmıştır. Belgelenmiş ilk renal transplantasyonun identik ikizler arasında yapıldığı 1954 yılından günümüze uzun bir mesafe kat edilmiş, rejeksiyon ve multipl komplikasyonlarla bir dönem duraklamış, immünsüpresiflerin bulunmasından sonra solid organ transplantasyonunda modern çağa ulaşılmıştır. 1980'den günümüze de antimikrobiyal ajanların geliştirilmesi, premptif ve profilaktik stratejilerin uygulanması, görüntüleme yöntemlerindeki iyileşmeler ve immünsüpresif indüksiyondaki ilerlemeler ile transplant başarısı artmıştır. 2012 yılında dünya çapında gerçekleştirilen tahmini 114,690 solid organ transplantasyonundaki başarı oranı %90 (1. yıl greft sağkalımı) olarak bulunmuştur. Sıklık bakımından renal transplantı sırasıyla karaciğer, kalp, akciğer ve diğerleri (dual organ, pankreas ve intestinal transplantasyon) takip etmektedir.

Referanslar :

1- Suthanthiran M, Strom TB. Renal transplantation. N Engl J Med 1994;331:365.

2- Schnuelle P, Lorenz D, Trede M, Van Der Woude FJ. Impact of renal cadaveric transplantation on survival in end-stage renal failure: evidence for reduced mortality risk compared with hemodialysis during long-term follow-up. J Am Soc Nephrol 1998;9:2135.

3- Port FK, Wolfe RA, Mauger EA, et al. Comparison of survival probabilities for dialysis patients vs cadaveric renal transplant recipients. JAMA 1993;270:1339.

4- Ojo AO, Port FK, Wolfe RA, et al. Comparative mortality risks of chronic dialysis and cadaveric transplantation in black end-stage renal disease patients. Am J Kidney Dis 1994;24:59.

5- Port FK, Dykstra DM, Merion RM, Wolfe RA. Trends and results for organ donation and transplantation in the United States, 2004. Am J Transplant 2005;5:843.

6- Erek E, Süleymanlar G, Serdengeçti K. Türkiye'de Nefroloji, Dializ ve Transplantasyon. Registry of the Nephrology Dialysis and Transplantation in Turkey. Türk Nefroloji Derneği Yayınları - İstanbul 2000.​​​​​

7- Lund LH, Edwards LB, Kucheryavaya AY, et al. The registry of the International Society for Heart and Lung Transplantation: thirty-first official adult heart transplant report--2014; focus theme: retransplantation. J Heart Lung Transplant 2014; 33:996.

8- Osada N, Chaitman BR, Donohue TJ, et al. Long-term cardiopulmonary exercise performance after heart transplantation. Am J Cardiol 1997; 79:451.

9- Degre SG, Niset GL, De Smet JM, et al. Cardiorespiratory response to early exercise testing after orthotopic cardiac transplantation. Am J Cardiol 1987; 60:926.

10- Daida H, Squires RW, Allison TG, et al. Sequential assessment of exercise tolerance in heart transplantation compared with coronary artery bypass surgery after phase II cardiac rehabilitation. Am J Cardiol 1996; 77:696.​

11- Bloom RD, Goldberg LR, Wang AY, Faust TW, Kotloff RM. An overview of solid organ transplantation. Clin Chest Med. 2005;26(4):529-543.

12- Linden PK. History of solid organ transplantation and organ donation. Crit Care Clin. 2009;25(1):165-184.

13- Cohen & Powderly. Infectious Diseases. 2nd. Mosby; 2003:102-107.

14- Yeo M, Sawyer S. Chronic illness and disability. In: Viner R, editor. ABC of Adolescence. Oxford: Blackwell; 2005. pp. 16–18

15- Ulmer FF, et al. Intellectual and motor performance, quality of life and psychosocial adjustment in children with cystinosis. Pediatr Nephrol. 2009;24(7):1371–1378.

16- Caudle SE, et al. Language and motor skills are impaired in infants with biliary atresia before transplantation. J Pediatr. 2010;156(6):936–940. 940, e1.

17- Mahle WT, Wernovsky G. Neurodevelopmental outcomes in hypoplastic left heart syndrome. Semin Thorac Cardiovasc Surg Pediatr Card Surg Annu. 2004;7:39–47.

18- Shellmer DA, et al. Cognitive and adaptive functioning after liver transplantation for maple syrup urine disease: A case series. Pediatric Transplantation. 2011;15(1):58–64.

20- Alonso EM, Sorensen LG. Cognitive development following pediatric solid organ transplantation. Current Opinion in Organ Transplantation. 2009;14:522–525.

21- Kühl U, Schultheiss H-P. Myocarditis in Children. Heart Failure Clinics. 2010;6(4):483–496.

22- D'Agostino D, et al. Management and Prognosis of Acute Liver Failure in Children. Current Gastroenterology Reports. 2012;14(3):262–269.

23- Children's Health Act of 2000, 106th Congress, P.L. 106-310, Title XXI, Special Needs of Children Regarding Organ Transplantation.

E-Posta ve şifrenizi girerek
medikal referans noktanıza ulaşabilirsiniz.

GİRİŞ YAP

Yeni hesap oluştururken vereceğiniz bilgiler, cegedim tarafından onaylanacak
ve siteye tam üyeliğiniz bu onaydan sonra sağlanacaktır.

* Tüm alanları doldurmak zorunludur.

Loading Image